SavedAdd your journal

Journals / Mavi Atlas / 2025 / Cilt: 13 Sayı: 2

The Northern Guards of the Byzantine Emperors: The Varangians

Bizans İmparatorlarının Kuzeyli Muhafızları: Varegler

Fatih Şen(Gümüşhane Üniversitesi)0000-0003-3449-8700
Mehmet Çog(SAMSUN ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-8675-7415
Journal
Mavi Atlas
Pages
549–565
Publication Date
2025-10-27
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Therefore, this study will examine how the Varangian guards and mercenaries contributed to overcoming the Byzantine Empire’s shortage of soldiers and to regaining its former strength.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Throughout the long history of the Byzantine Empire, the personal security of emperors has always been an important issue.
📊
Key Findings & Data:Emperor Basil II, who was aware of the dangers brought by this situation, instead of choosing the guards from the local elements made a bold decision in 988 and decided to choose his personal guards from the Varangians of Northern origin, who lived in the Russian plains at that time and were known for their loyalty.
💡
Conclusion & Impact:Therefore, this study will examine how the Varangian guards and mercenaries contributed to overcoming the Byzantine Empire’s shortage of soldiers and to regaining its former strength.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Varegler · Bizans · Erken Ruslar

Abstract

Throughout the long history of the Byzantine Empire, the personal security of emperors has always been an important issue. Special guard regiments, established within the empire and called Hetaireia, carried out this tough task. However, these guard regiments were not always loyal to the emperors. Many times in Byzantine history, these guards sided with usurper emperors or talented commanders who rebelled and stabbed the emperors in the back. These guards, whose loyalty could easily be purchased with money, caused disruption in the palace organization and, more importantly, endangered the life of the emperor. Emperor Basil II, who was aware of the dangers brought by this situation, instead of choosing the guards from the local elements made a bold decision in 988 and decided to choose his personal guards from the Varangians of Northern origin, who lived in the Russian plains at that time and were known for their loyalty. In the following period, the Varangians were divided into two parts, one part of which was the special guard of the emperors, while the other part was recruited in central armies as mercenaries. After this historic decision by Basil II, the Varangian warriors, who served both in the palace and in the field armies, made great contributions to the Byzantine Empire's return to its former glory. The Varangians had a significant impact on the political, cultural, and economic history of the newly established Russian state. They not only ensured that the first Russian state embraced Byzantine Orthodoxy but also prevented threats to Byzantium from the Black Sea. Therefore, this study will examine how the Varangian guards and mercenaries contributed to overcoming the Byzantine Empire’s shortage of soldiers and to regaining its former strength.

Özet

Bizans İmparatorluğu’nun uzun tarihi boyunca imparatorların kişisel güvenlikleri her zaman önemli bir mesele olmuştur. İmparatorluk bünyesinde kurulan ve Hetaireia olarak adlandırılan özel muhafız alayları, bu zorlu görevi üstlenmiştir. Ancak bu muhafız alayları, her zaman imparatorlara sadık olmamışlardır. Bizans tarihinde pek çok kez bu muhafızlar, gaspçı imparatorların ya da isyan eden yetenekli komutanların yanında yer alarak imparatorları arkadan vurmuşlardır. Sadakatleri çok kolay bir şekilde para ile satın alınan bu muhafızlar; saray teşkilatının aksamasına, daha da önemlisi imparatorun hayatının tehlikeye girmesine neden olmuştur. Bu durumun getirdiği tehlikelerin farkında olan İmparator II. Basileios 988’de radikal bir karar ile kişisel muhafızlarını yerli unsurlar yerine o dönemde Kiev’de yaşayan ve sadakatleri ile tanınan Kuzey kökenli Vareglerden seçmeye karar vermiştir. Bundan sonraki süreçte iki kısma ayrılan Vareglerin bir bölüğü imparatorların özel muhafızları olurken diğer bir bölüğü de merkezi orduların içerisine paralı askerler olarak alınmıştır. II. Basileios’un bu tarihi kararından sonra hem sarayda hem de saha ordularında görev alan Vareg savaşçıları, Bizans İmparatorluğu’nun eski parlak günlerine kavuşmasında oldukça büyük katkılar sağlamışlardır. Vareglerin yeni kurulan Rus Devleti’nin siyasi, kültürel ve ekonomik tarihine de oldukça fazla etkileri olmuştur. İlk Rus Devleti’nin Bizans Ortodoksluğunu kabul etmesini, aynı zamanda Bizans adına Karadeniz’den gelecek tehlikelerin de önünün kesilmesini sağlamışlardır. Bu çalışmada Vareg muhafızlarının ve paralı askerlerinin Bizans'ın asker açığını kapatmasına ve eski gücüne kavuşmasına ne türden katkıları olduğu hakkında bilgi verilecektir.

🔖

Cite This Article

Şen, F., Çog, M. (2025). The Northern Guards of the Byzantine Emperors: The Varangians. Mavi Atlas, Cilt: 13 Sayı: 2, 549–565. https://doi.org/10.18795/gumusmaviatlas.1688681

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (62)

  1. Attaleiates, M. (2008). Tarih (B. Umar, Çev.). Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
  2. Berktay, A. (2019). Geoffroi de Villehardouin, Henri de Valenciennes IV. Haçlı Seferi kronikleri. İş Bankası Yayınları.
  3. Blöndal, S. (1981). The varangians of Byzantium (B. S. Benedikz, Çev.). Cambridge University Press.
  4. Brent, P. L. (1975). The Viking saga. G. P. Putnam’s Sons.
  5. Browning, R. (1961). The death of John II. Comnenus. Byzantion, 31(1), 229-235. https://www.jstor.org/stable/i40175490
  6. Bryennios, N. (2008). Tarihin özü (B. Umar, Çev.). Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
  7. Brøndsted, J. (1976). The Vikings. Penguin Books.
  8. Choniates, N. (1984). O city of Byzantium, annals of Niketas Choniates (H. J. Magoulias, Çev.). Wayne State University Press.
  9. Cross, S. H. (1946). The Scandinavian inflitration into early Russia. Speculum, 21(4), 485-513. https://doi.org/10.2307/2856771
  10. Cross, S. H. (1953). Russian primary chronicle, Laurentian Text. Crimson Printing Company.
  11. Davidson, H. R. E. (1976). The Viking road to Byzantium. George Allen & Unwin Ltd.
  12. Dawkins, R. M. (1947). The later history of the Varangian guard: Some notes. The Journal of Roman Studies, 47(1- 2), 39-46. https://doi.org/10.2307/298453
  13. Downham, C. (2008). Viking kings of Britain and Ireland: The dynasty of Ivarr, to AD 1014. Dunedin Academic Press.
  14. Feldman, Alex M. (2015). How and why Vladimir besieged Chersōn: An inquiry into the latest research on the chronology of the conversation of Vladimir, 987-989 CE. Byzantinoslavica, 73(1-2), 145-170.
  15. Franklin, S., & Shepard J. (1996). The emergence of Rus, 750-1200. Longman Publishing.
  16. Forsyth, J. H. (1977). The Byzantine–Arab chronicle (938-1034) of Yahyâ B. Sa’id al-Antâkî (Volumes I and II). [Doctoral thesis, The University of Michigan]. ProQuest Dissertations & Theses Global.
  17. Gedeonova, S. (1876). Varyagi i Rus’: Istoricheskoe izoledovaniye. I. Tipografiya İmperatorskoy Akademii Nauk.
  18. George of Amastris (2001). The life of st. George of Amastris (D. Jenkins, Çev.). University of Notre Dame Press.
  19. Haldon, J. (2012). The Byzantine wars. The History Press.
  20. Honigmann, E. (1970). Bizans Devleti’nin doğu sınırı (F. Işıltan, Çev.), İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  21. Hosking, G. (2015). Rusya ve Ruslar, erken dönemden 21. yüzyıla (K. Acar, Çev.). İletişim Yayınları.
  22. İbnü’l-Esir (1991). El kâmil fi’t-tarih tercümesi (Cilt 10). (A. Özaydın, Çev.). Bahar Yayınları.
  23. İbn Hurdazbih (2008). Yollar ve ülkeler kitabı (el-mesâlik ve’l-memâlik) (M. Ağarı, Çev.). Kitabevi Yayınları.
  24. Khazdan, A. P. (1991). Varangian. In The Oxford Dictionary of Byzantium. (pp. 2152-2153).
  25. Khoniates, N. (1995). Historia, Ioannes ve Manuel Komnenos devirleri (F. Işıltan, Çev.). Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  26. Kınnamos, I. (2001). Ioannes Kınnamos’un historia’sı (1118-1176) (I. Demirkent, Çev.). Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  27. Komnena, A. (2021). Alexiad, Anadolu’da ve Balkan Yarımadası’nda İmparator Alexios Komnenos Dönemi’nin tarihi, Malazgirt'in sonrası (B. Umar, Çev.). İnkılap Yayınları.
  28. Kurat, A. N. (2014). Rusya tarihi, başlangıçtan 1917’ye kadar. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  29. Lastivertli Aristakes (2020). Bizans ve Türkler arasında Ermeniler (E. Öztürk, Çev.). Urzeni Yayınları.
  30. Leo The Deacon (2002). The History of Leo the Deacon, Byzantine military expansion in the tenth century (A. Talbot & D. Sullivan, Trans.). Dumbarton Oaks Publishing.
  31. Magocsi, P. R. (2010). A History of Ukraine, the lands an its people. University of Toronto Press.
  32. Mammadova, J. (2023). Rusların kökeni problemi ve Norman teorisi. Akademik Tarih ve Düşünce Dergisi, 10(2), 116-126. https://doi.org/10.46868/atdd.2023.273
  33. Malaterra, G. (2008). The deeds of Count Roger of Calabria and Sicily and of his brother Duke Robert Guiscard (K. B. Wolf, Trans.). The University of Michigan Press.
  34. McLauglin B. S. (2017). An annotated translation of John Kantakouzenos’ histories, book III, chapters 1-30. [Doctoral thesis, University of London]. Royal Holloway Research Repository. https://pure.royalholloway.ac.uk/files/29187058/2017mclaughlinbsphd.pdf
  35. Nicol, D. M. (2000). Bizans ve Venedik, diplomatik ve kültürel ilişkiler üzerine (G. Ç. Güven, Çev.). Sabancı Üniversitesi Yayınları.
  36. Nicholson, H. (2004). Medieval warfare: Theory and practise of war in Europe, 300-1500. Palgrave Macmillan.
  37. Noonan, T. S. (1986). Why the Vikings fisrt came to Russia. Jahrbücher für Geschichte Osteuropas, 34(3), 321- 438.
  38. Obolensky, D. (1989). Cherson and the conversion of Rus’: An anti-revisionist view. Byzantine and Modern Greek Studies, 13(1), 195-244. https://doi.org/10.1179/byz.1989.13.1.244
  39. Orkneyinga Saga (1978). The history of the earls of Orkney (H. Palsson & P. Edwards, Trans.), The Hogarth Press.
  40. Ostrogorsky, G. (2011). Bizans Devleti tarihi (F. Işıltan, Çev.). Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  41. Paszkiewicz, H. (1954). The origin of Russia. Philosophical Library.
  42. Petrukhin, V. Ja. (2007). Khazaria and Rus’: An examination of their historical relations. In P. Golden et al. (Eds.), The world of the Khazars, new perspectives selected papers from the Jarusselam 1999 International Khazar Colloquium (pp. 242-268). Brill Publishing.
  43. Photius (2017). The homilies of Photius, patriarch of Canstantinople (C. Mango, Trans.). Wipf and Stock Publishers.
  44. Picková, D. (2008). Were the Varangians really the founders of the Rus’ian State?. İçinde A. Skřivan & A. Suppan (Eds.), Prague papers on the history of ınternational trade (ss. 17-28). Institute of World History.
  45. Porphyrogennetos, C. (2012). The book of ceremonies (A. Moffatt & M. Tall, Trans.). Brill Puplishing.
  46. Poppe, A. (1976). The political background to the baptism of Rus’: Byzantine-Russian relations between 986-89. Dumbarton Oaks Papers, 30, 195-244.
  47. Psellos. M (1992). Mikhail Psellos’un khronographiası (I. Demirkent, Çev.). Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  48. Pritsak, O. (1977). The origin of Rus. Russian Review, 36(3), 249-273. https://doi.org/10.2307/128848
  49. Robert de Clari (1994). İstanbul’un zaptı (1204) (B. Akyavaş, Çev.). Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  50. Saxo Grammaticus (2015). Gesta Danorum, The history of the Danes (P. Fisher, Trans. Vol. II). Clerendon Press.
  51. Shepard, J. (1975). Byzantinorussica. Revue des études Byzantines, 33, 211-225. https://doi.org/10.3406/rebyz.1975.2031
  52. Skylitzes, J. (2010). A synopsis of Byzantine history, 811-1057 (J. Wortley, Trans.). Cambridge University Press.
  53. Sturluson, S. (2011). Heimskringla, history of the Kings of Norvay (L. M. Hollander, Trans.). The University of Texas Press.
  54. Stefnoviç, P. S. (2016). The political organization of Rus’ in the 10th century. Jahrbücher für Geschichte Osteuropas, Neue Folge, 64(4), 529-544. https://doi.org/10.25162/jgo-2016-0016
  55. Tarōnec’i, S. (2017). The universal history of Step’anos Tarōnec’i (T. Greenwood, Trans.). Oxford University Press.
  56. Thomsen, W. (1877). The relations between Russia and Scandinavia and the origin of Russian State. James Parker and co.
  57. Tsvetkov, S. V. (2012). Knez Rurik i ego vremya. Rosskaya Panorama.
  58. Urfalı Mateos (2019). Urfalı Mateos vekayi-nâmesi (952-1136) ve Papaz Grigor’un zeyli (1136-1162) (H. D. Andreasyan, Çev.). Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  59. Vasiliev, A. A. (2016). Bizans İmparatorluğu tarihi (T. Alkaç, Çev.). Alfa Yayınları.
  60. Vernadsky, G. (1949). The problem of the early Russian campaigns in the Black Sea Area. The American Slavic and East European Review, 8(1), 1-9. https://doi.org/10.2307/2491729
  61. Wozniak, F. E. (1973). The nature of Byzantine foreign policy toward Kievan Russia in the first half of the tenth century, A reassessment. (Publication No. 1973. 7330495) [Doctoral thesis, Stanford University]. ProQuest Dissertations & Theses Global.
  62. Zonaras, I. (2008). Tarihlerin özeti (B. Umar, Çev.). Arkeoloji ve Sanat Yayınları.