AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results provide empirical support for acceptance-based interventions, such as Acceptance and Commitment Therapy, in promoting psychological well-being.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the mediating roles of mindfulness, emotion regulation, and self-compassion in the relationship between psychological inflexibility and anxiety in adults. The research was conducted within the scope of a quantitative study using a cross-sectional design, and data were collected from 443 university students. Participants completed validated measurement instruments assessing psychological inflexibility, mindfulness, emotion regulation, self-compassion, and anxiety. Mediation analyses revealed that psychological inflexibility significantly predicted higher levels of anxiety and that this relationship was partially mediated by mindfulness, emotion regulation, and self-compassion. Specifically, psychological inflexibility was found to increase difficulties in emotion regulation and negatively affect mindfulness and self-compassion, which in turn contributed to higher anxiety levels. These findings highlight the importance of targeting psychological flexibility, mindfulness, emotion regulation, and self-compassion in clinical interventions aimed at reducing anxiety. The results provide empirical support for acceptance-based interventions, such as Acceptance and Commitment Therapy, in promoting psychological well-being.
Özet
Bu çalışma, yetişkinlerde psikolojik katılık ile kaygı arasındaki ilişkide farkındalık, duygu düzenleme ve öz-şefkatin aracılık rollerini incelemektedir. Araştırma, kesitsel desen kullanılarak gerçekleştirilen nicel bir çalışma kapsamında yürütülmüş ve 443 üniversite öğrencisinden veri toplanmıştır. Katılımcılar, psikolojik katılık, farkındalık, duygu düzenleme, öz-şefkat ve kaygıya ilişkin ölçme araçlarını tamamlamışlardır. Yapılan aracılık analizleri, psikolojik katılığın daha yüksek kaygı düzeylerini anlamlı biçimde yordadığını ve bu ilişkide farkındalık, duygu düzenleme ve öz-şefkatin kısmi aracılık ettiğini ortaya koymuştur. Özellikle, psikolojik katılığın duygu düzenleme güçlüklerini artırdığı, farkındalık ve öz-şefkati olumsuz etkilediği; bunun da daha yüksek kaygı düzeylerine katkı sağladığı belirlenmiştir. Bu bulgular, kaygıyı azaltmaya yönelik klinik müdahalelerde psikolojik esneklik, farkındalık, duygu düzenleme ve öz-şefkati hedeflemenin önemini vurgulamaktadır. Elde edilen sonuçlar, Kabul ve Kararlılık Terapisi gibi kabul temelli müdahalelerin psikolojik iyi oluşu desteklemede ampirik kanıt sunduğunu göstermektedir.