AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that Ibn al-ʿArabī’s Sufi thought was not confined to religious circles but also exerted a significant influence on popular belief, Sufi orders, and educational institutions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to examine the religious, intellectual, and social impacts of the ideas of the great Sufi Muhyiddīn Ibn al-ʿArabī, who lived in the 12th and 13th centuries, during the Mamluk State (1250–1517). The focus of the research is particularly on how Ibn al-ʿArabī’s doctrine of waḥdat al-wujūd (the unity of being) was received in Mamluk society and on the reflections of this doctrine in Sufi institutions, educational life, and intellectual circles. Employing a qualitative research method, the study adopts a historical-document analysis approach, examining Ibn al-ʿArabī’s major works, historical records from the Mamluk period, and modern academic studies. The findings indicate that Ibn al-ʿArabī’s Sufi thought was not confined to religious circles but also exerted a significant influence on popular belief, Sufi orders, and educational institutions. Despite certain criticisms, the continued teaching of his works demonstrates that his ideas attained lasting authority within the Mamluk intellectual milieu. In conclusion, Ibn al-ʿArabī’s teachings constitute a powerful intellectual legacy that gained continuity in the history of Islamic thought through the Mamluk period.
Özet
Bu çalışma, 12. ve 13. yüzyıllarda yaşamış büyük mutasavvıf Muhyiddîn İbnü’l-Arabî’nin düşüncelerinin Memlûk Devleti (1250–1517) dönemindeki dinî, entelektüel ve toplumsal etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın odağında, özellikle İbnü’l-Arabî’nin “vahdet-i vücûd” öğretisinin Memlûk toplumunda nasıl karşılık bulduğu ve bu öğretinin tasavvuf kurumları, eğitim hayatı ve düşünsel çevreler üzerindeki yansımaları yer almaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden tarihsel-doküman analizi yaklaşımı benimsenmiş; İbnü’l-Arabî’nin temel eserleri, Memlûk dönemi tarihî kaynakları ve modern akademik çalışmalar incelenmiştir. Bulgular, İbnü’l-Arabî’nin tasavvuf anlayışının yalnızca dinî çevrelerle sınırlı kalmayıp halk inancı, tarikat yapıları ve eğitim kurumları üzerinde de etkili olduğunu göstermektedir. Bazı eleştirilere rağmen eserlerinin okutulmaya devam etmesi, onun düşüncelerinin Memlûk entelektüel dünyasında kalıcı bir otorite kazandığını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, İbnü’l-Arabî’nin öğretileri Memlûk dönemi aracılığıyla İslam düşünce tarihinde süreklilik kazanan güçlü bir entelektüel miras oluşturmuştur.