SavedAdd your journal

Journals / Türk Psikoloji Yazıları / 2007 / Cilt: 10 - Sayı: 20

Transgression-Related Interpersonal Motivations Inventory: A Study of Validity and Reliability

Suça İlişkin Kişilerarası Motivasyonlar Ölçeğini Türk Kültürüne Uyarlama Çalışması

EBRU TAYSİ
Pages
63–74
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Analysis demonstrated that Turkish version of the TRIM had a satisfactory psychometric properties.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Transgression-Related Interpersonal Motivations Inventory (TRIM) was developed by McCullough his colleagues (1998) to measure social and psychological variables that were expected to influence the capacity to forgive a particular transgression.
📊
Key Findings & Data:Participants were 405 adults (146 female, 256 male) between the ages of 17 and 65.
💡
Conclusion & Impact:Analysis demonstrated that Turkish version of the TRIM had a satisfactory psychometric properties.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:korelasyon · correlation

Abstract

Transgression-Related Interpersonal Motivations Inventory (TRIM) was developed by McCullough his colleagues (1998) to measure social and psychological variables that were expected to influence the capacity to forgive a particular transgression. The purpose of the present study was to investigate the validity and the reliability of the Turkish version of the TRIM. Participants were 405 adults (146 female, 256 male) between the ages of 17 and 65. Multidimensional Anger Scale (MAS) was used for the criterion validity. MAS was applied to 330 participants. In order to determine the construct validity of the TRIM, the principal component analysis was conducted with varimax rotation. The correlation coefficients of the TRIM and MAS were between .05 and .55. The Cronbach's alfa for the TRIM was .82. Analysis demonstrated that Turkish version of the TRIM had a satisfactory psychometric properties.

Özet

Suça İlişkin Kişilerarası Motivasyonlar Ölçeği (SKMÖ), yakın ilişkilerde belirli bir suçu bağışlamayı etkileyeceği düşünülen sosyal ve psikolojik değişken olan kaçınma ve intikamın incelenmesi amacıyla McCullough ve arkadaşları (1998) tarafından geliştirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, Türk kültüründe SKMÖ'nün geçerliğini ve güvenirliğini belirlemektir. Araştırmaya 17-65 yaş grubu arasından 405 kişi (145 kadın, 256 erkek) katılmıştır. Ölçüt geçerliğini sınamak amacıyla Çok Boyutlu Öfke Ölçeği (ÇBÖÖ) kullanılmıştır. ÇBÖÖ, 405 kişiden 330'unauygulanmıştır. SKMÖ'nün yapı geçerliğini sınamak amacıyla varimaks eksen döndürme yöntemi kullanılarak temel bileşenler analizi yapılmıştır. SKMÖ ve ÇBÖÖ alt ölçekleri arasındaki korelasyon katsayıları .05 ile .55 arasında değişmektedir. SKMÖ'nün iç tutarlık güvenirlik Cronbach alfa katsayısı .82'dir. Analizler, SKMÖ'nün Türkiye'de yetişkinler üzerinde yeterli düzeyde geçerlik ve güvenirlik değerlerine sahip olduğunu göstermiştir.

🔖

Cite This Article

TAYSİ, E. (2007). Transgression-Related Interpersonal Motivations Inventory: A Study of Validity and Reliability. Türk Psikoloji Yazıları, Cilt: 10 - Sayı: 20, 63–74. https://ajindex.com/articles/128320

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Balkaya, F. ve Şahin, N. H. (2003). Çok boyutlu öfke ölçeği. Türk Psikiyatri Dergisi, 14,192-202.
  2. Boon, S. D. ve Sulsky, L.M. (1997). Attributions of blame and forgiveness in romantic relationships: A policycapturing study. Journal of Social Behavior and Personality, 12, 19-44. Büyüköztûrk, Ş. (2005). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (5. Baskı). Ankara:
  3. Pegem A Yayıncılık. Diblasio, F. A. (2000). Decision-based forgiveness treatment in cases of marital infidelity. Psychotherapy, 37, 149-158.
  4. Enright, R. D. ve Fitzgibbons, R. P. (2000). Helping clients forgive: An empirical guide for resolving anger and restoring hope. Washington, DC: American Psychological Association. Enright, R. D., Santos, M. ve Al-Mabuk, R. (1989). The adolescent as forgiver. Journal of Adolescence, 12, 95-110.
  5. Exline, J. J., Baumeister, B. J., Bushman, B. J., Campbell, W. K. ve Finkel, E. J. (2004). Too proud to let go: Narsissistic entitlement as a barrier to forgiveness. Journal of Personality and Social Psychology, 87, 894-912.
  6. Fincham, F. D. ve Beach, S.R. (2002). Forgiveness in marriage: Implications for psychological aggression and constructive communication. Personal Relationships, 9,239-251.
  7. Fincham, F.D., Jackson, H., & Beach, S.R.H. (2005). Transgression severity and forgiveness: Different moderators for objective and subjective severity. Journal of Social and Clinical Psychology, 24, 860-875.
  8. Hargrave, T. D. ve Sells, J. N. (1997). The development of a forgiveness scale. Journal of Marital and Family Therapy, 23, 41-62.
  9. Hebl, J. H. ve Enright, R. D. (1993). Forgiveness as a psychotherapeutic goal with elderly females. Psychotherapy, 30, 654-667.
  10. Hill, E. W. (2001). Understanding forgiveness as discovery: Implications for marital and family therapy. Contemporary Family Therapy, 23,363-384.
  11. Hovardaoğlu, S. (2000). Davranış bilimleri için araştırma teknikleri. Ve-Ga Yayınlan: Ankara.
  12. Human Development Study Group. (1991). Five points on the construct of forgiveness within psychotherapy. Psychotherapy, 28,493-496.
  13. Kachadourian, L. K., Fincham, F., Davila, J. ve Brook, S. S. (2005). Attitudinal ambivalance, rumination and forgiveness of partner transgressions in marriage. Personality and Social Psychology Bulletin, 31, 334-342.
  14. Karremans, J. C. K., Van Lange, R A., Ouwerkerk, J. W. ve Kluwer, E. S. (2003). When forgiving enchances psychological well-being: The role of interpersonal commitment. Journal of Personality and Social Psychology, 84,1011-1026.
  15. Kearns, J. N. v