AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt has been seen that the films show situations such as income injustice and inequality in the post-colonial period based on basic principles borrowed from science fiction and horror cinema.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
From 1960s to the present, colonial, postcolonial, social problems and migration have been among the dominant themes of Sub-Saharan African cinema. Today, among the sub-Saharan African filmmakers who grew up in the diaspora and shot their first films in their continent, there are those who use the sixty-year-old theme of African cinema by associating the place and characters with the ghost theme in their films. Mati Diop who was born in Senegal, living in France and Mario Bastos who was born in Angola but professionally trained in USA transform their cities into a dystopian universe through the ghost phenomenon and establish national allegories through their films Atlantique (2019) and Air Conditioner (2020). Although the relationship between time and space in these films is arranged in accordance with realistic codes, the extraordinariness of the narratives makes the current political and social inequality visible. It is also seen that African filmmakers who grew up in the diaspora did not put political inequality into a single cinematic genre, they try to hybridize it. In the study, the descriptive analysis method was used within the notion of Jacques Derrida's hauntology concept to analyse whether there is a parallelism between the political discourse of films and film type, which are hybridization strategies directors apply. It has been seen that the films show situations such as income injustice and inequality in the post-colonial period based on basic principles borrowed from science fiction and horror cinema.
Özet
1960'lardan günümüze toplumsal sorunlar ve göç, kolonyal ve postkolonyal, Sahra Altı Afrika sinemasının başat temaları arasında yer aldı. Diasporada yetişen ve ilk filmlerini kendi kıtalarında çeken çağdaş Sahraaltı Afrikalı sinemacılar, filmlerinde mekân ve karakterleri hayalet temasıyla ilişkilendirerek Afrika sinemasının altmış yıllık temalarını kullanmaktadır. Senegal'de doğup Fransa'da yaşayan Mati Diop ve Angola'da doğup profesyonel eğitimini ABD'de alan Mario Bastos, Atlantique (2019) ve Air Conditioner (2020) filmleriyle şehirlerini hayalet olgusu üzerinden distopik bir evrene dönüştürüyor ve bu temalar üzerinden ulusal alegoriler kuruyor. Bu filmlerde zaman ve mekân arasındaki ilişki gerçekçi kodlara uygun olarak düzenlense de anlatıların sıra dışılığı mevcut siyasi ve toplumsal eşitsizliği görünür kılınmaktadır. Ayrıca diasporada yetişen Afrikalı sinemacıların politik eşitsizliği tek bir sinema türüne sokmadıkları gibi türleri melezleştirmeye çalıştıkları görülmektedir. Çalışmada Jacques Derrida'nın hauntology kavramı çerçevesinde betimsel analiz yöntemi kullanılarak filmlerin politik söylemi ile yönetmenlerin başvurduğu melezleştirme stratejileri olan film türleri arasında bir paralellik olup olmadığı analiz edilmiştir. Filmlerin, sömürge sonrası dönemde gelir adaletsizliği ve eşitsizlik gibi durumları bilim kurgu ve korku sinemasından ödünç alınan temel ilkelere dayanarak gösterdiği görülmüştür.