Journals / El-Cezeri / 2018 / Cilt: 5 Sayı: 2

İstanbul’da Karayolu Yolcu Taşımacılığında Elektrikli Araç Kullanımının İncelenmesi

Zübeyde Öztürk(İSTANBUL TEKNİK ÜNİVERSİTESİ)
Journal
El-Cezeri
Pages
367–386
Publication Date
2018-05-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak elektrikli araç sistemine geçiş, emisyonlarda azalmalar sağlayacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İstanbul’da ulaştırma kaynaklı çevreye zararlı gazların azalmasına büyük katkısı olacağı düşünülen, içten yanmalı motor yerine elektrik motoru kullanılan elektrikli araçların işletilmesi gündemdedir.
📊
Key Findings & Data:Bu senaryolarda öncelikle ticari taksilerin %30 oranında elektrikli araçlara geçeceği, ikinci senaryoda ticari taksilerin %70 ve otobüslerin %30 oranında elektrikli araçlara geçeceği, üçüncü senaryoda ticari taksilerin %100 otobüslerin %70 ve minibüslerin %30 oranında elektrikli araçlara dönüşeceği kabulu yapılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak elektrikli araç sistemine geçiş, emisyonlarda azalmalar sağlayacaktır.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Karayolu · Yolcu Taşımacılığı

Özet

İstanbul’da ulaştırma kaynaklı çevreye zararlı gazların azalmasına büyük katkısı olacağı düşünülen, içten yanmalı motor yerine elektrik motoru kullanılan elektrikli araçların işletilmesi gündemdedir. Çalışmada, gelecekte toplu taşıma araçlarında elektrikli araç sistemlerine geçileceği varsayılan senaryolar oluşturulmuştur. Bu senaryolarda öncelikle ticari taksilerin %30 oranında elektrikli araçlara geçeceği, ikinci senaryoda ticari taksilerin %70 ve otobüslerin %30 oranında elektrikli araçlara geçeceği, üçüncü senaryoda ticari taksilerin %100 otobüslerin %70 ve minibüslerin %30 oranında elektrikli araçlara dönüşeceği kabulu yapılmıştır. Toplamda altı farklı senaryo ile bütün toplu taşıma araçlarının elektrikli araç olacağı düşünülmüştür. Kaynak emisyonları belirlendikten sonra, toplu taşıma araçlarından dolayı artan enerji ihtiyacı miktarının da oluşturacağı kirlilikler hesaplanmıştır. Elektrikli sisteme geçiş ile azalan emisyonlar ile kaynakta oluşan emisyonlar arasındaki farktan net emisyon azalışı belirlenmiştir. Özel araçlar için de elektrikli sisteme geçişle azalan emisyonlar ile kaynakta oluşan emisyonlar saptanarak net emisyon azalışı belirlenmiştir. Sonuç olarak elektrikli araç sistemine geçiş, emisyonlarda azalmalar sağlayacaktır.

🔖

Cite This Article

Öztürk, Z. (2018). İstanbul’da Karayolu Yolcu Taşımacılığında Elektrikli Araç Kullanımının İncelenmesi. El-Cezeri, Cilt: 5 Sayı: 2, 367–386. https://doi.org/10.31202/ecjse.382348

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (54)

  1. T.C İstanbul Valiliği (2016) İstanbulun yerlekşkesi ve yapısı [2016/09 Bülten],
  2. Türkiye İstatistik Kurumu (2016) İstatistik yıllığı 2016, TÜİK Ankara
  3. Ay, Eyüp F., Balta, M., Çolak, M., Semercioğlu, H. (2010) Hava Kirliliği ve Modellenmesi. Sakarya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Sakarya
  4. Dünya Enerji Konseyi Türk Milli Komitesi (2016) İstatistikler, DEM-TMK Ankara
  5. Öztürk, Z., (2006), Motorlu Araçlardan Oluşan Kirlilik ve Egzos Emisyon Regülasyonları, II. Ulaşım ve Trafik Kongresi Sergisi
  6. Erel, A.,(1986), Sosyal ve Ekonomik Gelişmemizde Ulaştırma Sempozyumu, Ulaştırma ve Enerji, TÜBİTAK Mühendislik Araştırma Grubu İTÜ Ulaştırma ve Ulaşım Araçları UYG-AR Merkezi
  7. Andersson, E., Lukaszewicz, P., (2006), Energy Consumption and Related Air Pollution for Scandinavian Electric Passenger Trains, Department of Aeronautical and Vehicle Engineering Royal Institute of Technology, KTH
  8. TUBİTAK-TTGV (1998), Enerji Teknolojileri Politikası Çalışma Grubu Raporu, Ankara, TUBİTAK-TTGV
  9. Tünay, O, Alp, K, (1996), Hava Kirlenmesi Kontrolü, İstanbul Ticaret Odası
  10. Öztürk, Z., Ulaştırmanın Çevresel Etkileri, Ders Notları
  11. Gürbüz, A. A. & Kulaksız, A. A. (2016). Elektrikli Araçlar ile Klasik İçten Yanmalı Motorlu Araçların Çeşitli Yönlerden Karşılaştırılması, GÜFBED/GUSTIJ (2016) 6 (2): 117-125
  12. Soruşbay, C. ve diğerleri. (2009), Ulaştırma Sektöründe Sera Gazı Azaltımı, Proje No: 105G039, TÜBİTAK (Kamu Kurumları Ar-Ge Projesi-1007) ve T.C. Ulaştırma Bakanlığı, Ankara
  13. Samur, H. (2011) Küresel İklim Değişiminin Etkileri ve Uluslararası Alandaki Mücadele Stratejileri, Selçuk Üniversitesi İİBF Kamu Yönetimi, Konya
  14. Kozak M., Kozak Ş. (2012). Enerji Depolama Yöntemleri. SDU International Technologic Science, vol. 4, no 2, November
  15. Yıldız Teknik Üniversitesi. (2011). Türkiye Hibrit&Elektrikli Araçlar Çalıştayı İstanbul: YTÜ
  16. Ünlü, N., Karahan, Ş., Tür, O., Uçarol, H., Özsu, E., Yazar, A., Turhan, L., Akgün, F., Tırıs, M. (2003). Elektrikli Araçlar, TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi Enerji Sistemleri ve Çevre Araştırma Enstitüsü, Gebze
  17. Öztürk, T. (2013). Asenkron motor ile sürülen elektrikli aracın modellenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Karabük Üniversitesi, FBE, Karabük
  18. Hızar, G., Aras, M. (2010). Elektrikli Otomobil, Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Karabük
  19. Kerem A. (2014). Elektrikli Araç Teknolojisinin Gelişimi ve Gelecek Beklentileri, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 5 (1): 1-13
  20. Dülger, Z., Özdemir, E. (2010) Fotovoltaik Batarya Şarj Sistemi Gelişimi le Hibrit Elektrikli Araçlarda Enerji Verimliliği, Kocaeli Üniversitesi, 270-271
  21. Aydemir, T (2014). Elektrikli Araçların Çevresel Etkilerinin ve Yakıt Avantajlarının İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara
  22. Özel Tüketim Vergisi Kanunu (2011) T.C. Resmi Gazete,4760,26 Şubat [23] Polat, Ö.,Yumak, K., Sezgin, M.S., Yumurtacı G., Gül, Ö. (2009). Elektrikli Araç Şarj İstasyonlarının Türkiye’deki Güncel Durumu, İstanbul Teknik Üniversitesi
  23. Koç, E., Şenel, M. C. (2013). Dünyada ve Türkiye’de Enerji Durumu- Genel Değerlendirme, Mühendis ve Makina, cilt 54, sayı 639, sf. 32-44
  24. Avinç, A. (1998). Değişik Enerji Kaynakları ve Çevreye Etkileri, Çev-kor, cilt 7, sayı 27,19-23
  25. T.C. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı (2017). Dünya ve Türkiye Enerji ve Tabii Kaynaklar Görünümü, T.C Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Ankara. [27], erişim tarihi 19.09.2017
  26. Çukurçayır M. A., Sağır H. (2013). Enerji Sorunu Çevre ve Alternatif Enerji Kaynakları, Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Konya
  27. Türkiye İstatistik Kurumu (2012).Ulusal Seragazı Emisyon Envanteri Raporu, TÜİK Ankara
  28. T.C İstanbul Valiliği (2016) İstanbulun yerlekşkesi ve yapısı [2016/09 Bülten],
  29. Türkiye İstatistik Kurumu (2016) İstatistik yıllığı 2016, TÜİK Ankara
  30. Ay, Eyüp F., Balta, M., Çolak, M., Semercioğlu, H. (2010) Hava Kirliliği ve Modellenmesi. Sakarya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Sakarya
  31. Dünya Enerji Konseyi Türk Milli Komitesi (2016) İstatistikler, DEM-TMK Ankara
  32. Öztürk, Z., (2006), Motorlu Araçlardan Oluşan Kirlilik ve Egzos Emisyon Regülasyonları, II. Ulaşım ve Trafik Kongresi Sergisi
  33. Erel, A.,(1986), Sosyal ve Ekonomik Gelişmemizde Ulaştırma Sempozyumu, Ulaştırma ve Enerji, TÜBİTAK Mühendislik Araştırma Grubu İTÜ Ulaştırma ve Ulaşım Araçları UYG-AR Merkezi
  34. Andersson, E., Lukaszewicz, P., (2006), Energy Consumption and Related Air Pollution for Scandinavian Electric Passenger Trains, Department of Aeronautical and Vehicle Engineering Royal Institute of Technology, KTH
  35. TUBİTAK-TTGV (1998), Enerji Teknolojileri Politikası Çalışma Grubu Raporu, Ankara, TUBİTAK-TTGV
  36. Tünay, O, Alp, K, (1996), Hava Kirlenmesi Kontrolü, İstanbul Ticaret Odası
  37. Öztürk, Z., Ulaştırmanın Çevresel Etkileri, Ders Notları
  38. Gürbüz, A. A. & Kulaksız, A. A. (2016). Elektrikli Araçlar ile Klasik İçten Yanmalı Motorlu Araçların Çeşitli Yönlerden Karşılaştırılması, GÜFBED/GUSTIJ (2016) 6 (2): 117-125
  39. Soruşbay, C. ve diğerleri. (2009), Ulaştırma Sektöründe Sera Gazı Azaltımı, Proje No: 105G039, TÜBİTAK (Kamu Kurumları Ar-Ge Projesi-1007) ve T.C. Ulaştırma Bakanlığı, Ankara
  40. Samur, H. (2011) Küresel İklim Değişiminin Etkileri ve Uluslararası Alandaki Mücadele Stratejileri, Selçuk Üniversitesi İİBF Kamu Yönetimi, Konya
  41. Kozak M., Kozak Ş. (2012). Enerji Depolama Yöntemleri. SDU International Technologic Science, vol. 4, no 2, November
  42. Yıldız Teknik Üniversitesi. (2011). Türkiye Hibrit&Elektrikli Araçlar Çalıştayı İstanbul: YTÜ
  43. Ünlü, N., Karahan, Ş., Tür, O., Uçarol, H., Özsu, E., Yazar, A., Turhan, L., Akgün, F., Tırıs, M. (2003). Elektrikli Araçlar, TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi Enerji Sistemleri ve Çevre Araştırma Enstitüsü, Gebze
  44. Öztürk, T. (2013). Asenkron motor ile sürülen elektrikli aracın modellenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Karabük Üniversitesi, FBE, Karabük
  45. Hızar, G., Aras, M. (2010). Elektrikli Otomobil, Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Karabük
  46. Kerem A. (2014). Elektrikli Araç Teknolojisinin Gelişimi ve Gelecek Beklentileri, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 5 (1): 1-13
  47. Dülger, Z., Özdemir, E. (2010) Fotovoltaik Batarya Şarj Sistemi Gelişimi le Hibrit Elektrikli Araçlarda Enerji Verimliliği, Kocaeli Üniversitesi, 270-271
  48. Aydemir, T (2014). Elektrikli Araçların Çevresel Etkilerinin ve Yakıt Avantajlarının İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara
  49. Özel Tüketim Vergisi Kanunu (2011) T.C. Resmi Gazete,4760,26 Şubat [23] Polat, Ö.,Yumak, K., Sezgin, M.S., Yumurtacı G., Gül, Ö. (2009). Elektrikli Araç Şarj İstasyonlarının Türkiye’deki Güncel Durumu, İstanbul Teknik Üniversitesi
  50. Koç, E., Şenel, M. C. (2013). Dünyada ve Türkiye’de Enerji Durumu- Genel Değerlendirme, Mühendis ve Makina, cilt 54, sayı 639, sf. 32-44
  51. Avinç, A. (1998). Değişik Enerji Kaynakları ve Çevreye Etkileri, Çev-kor, cilt 7, sayı 27,19-23
  52. T.C. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı (2017). Dünya ve Türkiye Enerji ve Tabii Kaynaklar Görünümü, T.C Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Ankara. [27], erişim tarihi 19.09.2017
  53. Çukurçayır M. A., Sağır H. (2013). Enerji Sorunu Çevre ve Alternatif Enerji Kaynakları, Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Konya
  54. Türkiye İstatistik Kurumu (2012).Ulusal Seragazı Emisyon Envanteri Raporu, TÜİK Ankara.