AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results demonstrated clear compositional differences among the species.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study investigates the traditional production processes and chemical composition of tar obtained from three conifer species, Pinus brutia , Pinus nigra , and Cedrus libani , in the Western Mediterranean region of Türkiye. Tar samples produced using traditional earthen kilns were analyzed by Gas Chromatography–Mass Spectrometry (GC–MS) to reveal species-specific chemical profiles. The results demonstrated clear compositional differences among the species. P. nigra tar was dominated by monoterpenes, particularly α-pinene (10.52%), limonene (12.92%), and alloocimene (10.84%). P. brutia exhibited a similar monoterpene-rich profile, with α-pinene (9.81%), limonene (13.01%), and alloocimene (9.72%) as the predominant constituents. In contrast, C. libani tar displayed a sesquiterpene-oriented composition characterized by high proportions of α-himachalene (15.06%), β-himachalene (24.71%), and longifolene-(V4) (10.78%). These findings indicate that pine-derived tars are rich in monoterpene hydrocarbons, whereas cedar tar is characterized by high levels of himachalene derivatives. Overall, this study provides scientific documentation of traditional tar production and highlights interspecific chemical differences with implications for the sustainable utilization and valorization of conifer-derived tar.
Özet
Bu çalışma, Türkiye’nin Batı Akdeniz Bölgesi’nde Pinus brutia , Pinus nigra ve Cedrus libani olmak üzere üç iğne yapraklı türden elde edilen katranın geleneksel üretim süreçlerini ve kimyasal bileşimini araştırmaktadır. Geleneksel toprak fırınlarda üretilen katran örnekleri, türe özgü kimyasal profilleri ortaya koymak amacıyla Gaz Kromatografisi–Kütle Spektrometrisi (GC–MS) yöntemi ile analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlar, türler arasında belirgin bileşim farklılıkları bulunduğunu göstermiştir. P. nigra katranı başlıca α-pinen (%10.52), limonen (%12.92) ve alloosimen (%10.84) bileşikleriyle karakterize edilen monoterpen ağırlıklı bir yapı sergilemiştir. Benzer şekilde, P. brutia katranında da α-pinen (%9.81), limonen (%13.01) ve alloosimen (%9.72) baskın bileşenler olarak belirlenmiş ve monoterpen bakımından zengin bir profil ortaya konmuştur. Buna karşılık, C. libani katranı α-himachalene (%15.06), β-himachalene (%24.71) ve longifolene-(V4) (%10.78) bileşiklerinin yüksek oranlarıyla karakterize edilen seskiterpen ağırlıklı bir kompozisyon göstermiştir. Bu bulgular, çam türlerinden elde edilen katranların monoterpen hidrokarbonlar bakımından zengin olduğunu, sedir katranının ise yüksek düzeyde himachalene türevleri içerdiğini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak bu çalışma, geleneksel katran üretimine ilişkin bilimsel bir dokümantasyon sunmakta ve iğne yapraklı türlerden elde edilen katranların sürdürülebilir kullanımı ve değerlendirilmesi açısından türler arası kimyasal farklılıkları vurgulamaktadır.