AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAs conservative intellectual, failing to bear the concepts having historical, philosophic and theological background beyond actuality thought to have eff ect on his silent stance during the authoritarian governance.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Ebuzziya, was the owner and chief editor of the Tevhid-i Efkâr Daily in the age when the discrimination between Republican People’s Party (CHF) and Progressive Republican Party experienced. As a conservative intellectual, he supported the opposition against the government. He sought a state of balance against the radical revolutions. He took the concepts of republic and the national sovereignty as a tool to pave the way for conservation. Around these concepts, he had discussions with those who he described as secular, extremist - revolutionist, liberal. He could not overcome his shallow and controversialist perspective neither when he described the opposition nor when he tried to justify his stance. On March 4, 1925, he was sent to the East Independence Court which was set up after the implementation of law on the maintenance of order. For long years he could not turn back to his editorial positon. As conservative intellectual, failing to bear the concepts having historical, philosophic and theological background beyond actuality thought to have eff ect on his silent stance during the authoritarian governance.
Özet
Ebuzziya, Cumhuriyet Halk Fırkası - Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası ayrışmasının yaşandığı dönemde, Tevhid-i Efkâr gazetesinin sahibi ve başyazarıdır. Muhafazakâr bir aydın olarak, iktidar karşısında muhalefeti desteklemiştir. Radikal inkılâplara karşı bir denge arayışında olmuştur. Cumhuriyet ve Hâkimiyet-i Milliye kavramlarını muhafazakârlığın önünü açacak bir araç olarak görmüştür. Bu kavramlar etrafında laik, müfrit inkılâpçı, liberal olarak tanımladığı kesimlerle tartışmıştır. Ne muhalifl erini tanımlarken, ne de kendi konumunu meşrulaştırmaya çalışırken sığ bir polemikçi üslubunu aşamamıştır. 4 Mart 1925’te çıkarılan Takriri Sükûn Kanunu ardından Şark İstiklal Mahkemesine gönderilmiştir. Uzun yıllar yazı hayatına dönememiştir. Muhafazakâr bir aydın olarak teolojik, felsefi , tarihi arka planı olan kavramları güncelliğin ötesine taşıyamamasının, otoriter iktidar döneminde suskun kalmasında payı olduğu düşünülmektedir.