Journals / Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi / 2026 / Sayı: 93

The concepts of Tawallā and Tabarrā in Alevism

ALEVİLİKTE TEVELLÂ VE TEBERRÂ KAVRAMLARI

Pages
163–191
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The Alevi meaning and framework was established based on the use of tawallā and tabarrā in the dictionary, encyclopedia and basic sources as the meaning of words, concepts and terms.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The subject of this article is shaped by the meaning of the conceptual field of tawallā (love) and tabarrā (hate) by Alevi circles and how this meaning forms a typesetting around a fiction.
📊
Key Findings & Data:According to this, based on the basic sources, the meaning given by Alevis within the meaning attributed to tawallā and tabarrā was tried to be clari-fied.
💡
Conclusion & Impact:The Alevi meaning and framework was established based on the use of tawallā and tabarrā in the dictionary, encyclopedia and basic sources as the meaning of words, concepts and terms.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The subject of this article is shaped by the meaning of the conceptual field of tawallā (love) and tabarrā (hate) by Alevi circles and how this meaning forms a typesetting around a fiction. According to this, based on the basic sources, the meaning given by Alevis within the meaning attributed to tawallā and tabarrā was tried to be clari-fied. The evaluation of the concepts in different disciplines and sciences was tried to explain the meaning gained to tawallā and tabarrā because common concepts are differentiated by the meanings imposed by different circles. In this respect, it is imperative that the difference between the meanings attributed by the relevant litera-ture and the Alevi oral and written sources and the difference between the meanings to be understood clearly. In this respect, it is a necessity to make clear the difference between the meanings attributed by the relevant litera-ture and the meaning that is conveyed in the Alevi oral and written sources and the following meaning. As long as this problem continues, the basic dynamics of the Alevi belief system will become difficult to understand and become uncertain. So if the basic concepts of the program, which have been described and followed for so many years, did not have their own internal meaning, then it will be impossible to explain why or where differen-tiation exists. In this respect, the monotonous meaning and fiction created by the dictionary and encyclopaedic meaning loaded on common concepts will lead to the impoverishment of the common heritage. As a result, while discussing the subject with its form and content in Alevi oral and written sources, it has also benefited from the transfer in the common literature. The Alevi meaning and framework was established based on the use of tawallā and tabarrā in the dictionary, encyclopedia and basic sources as the meaning of words, concepts and terms.

Özet

Bu makalenin ele aldığı konu tevellâ ve teberrâ kavramsal alanının Alevi çevrelerce hangi anlamı karşıladığı ve bu anlamın nasıl bir kurgu etrafında bir dizgi oluşturmasıyla şekillenmektedir. Buna göre temel kaynaklardan yola çıkarak tevellâ ve teberrâya yüklenen anlam içerisinde Aleviler tarafından verilen anlam açıklıkla ortaya konulmaya çalışılmıştır. Kavramın farklı disiplin ve ilim dallarınca değerlendirilmesi tevellâ ve teberrâya kazandırılan anlamın açıklanmasına çalışılmıştır. Çünkü ortak kavramlar, farklı çevrelerin yükledikleri anlamlarla farklılaşmaktadır. Bu bakımdan da ilgili literatürün yüklediği anlam ve Alevi sözlü, yazılı kaynaklarda aktarılan anlam arasındaki farkın anlaşılır şekilde bütün açıklığıyla ortaya konulması bir zorunluluktur. Bu sorun, devam ettirildiği sürece, Alevi inanç sisteminin temel dinamiklerinin anlaşılması zorlaşacağı gibi belirsiz hale gelecektir. Öyleyse bunca yıldır anlatılan ve takip edilen programın temel kavramları kendi iç anlamına sahip değildiyse farklılaşmanın da neden veya nerede olduğunun da izahı imkânsız hale gelecektir. Bu bakımdan ortak kavramlara yüklenen lügat ve ansiklopedik anlamın oluşturduğu tekdüzelik anlam ve kurgu, ortak mirasın giderek fakirleşmesine yol açacaktır. Sonuç olarak Alevi sözlü ve yazılı kaynaklarda yer aldığı biçim ve içeriğiyle konu ele alınırken aynı zamanda ortak literatürdeki aktarımdan da istifade edilmiştir. Kelime, kavram ve terim anlamı olarak tevellâ ve teberrânın lügat, ansiklopedi ve temel kaynaklarda kullanımından yola çıkılarak Alevi düşünce içerisindeki anlam çerçevesi kurulmuştur.

🔖

Cite This Article

DEDEKARGINOĞLU, H. (2026). The concepts of Tawallā and Tabarrā in Alevism. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, Sayı: 93, 163–191. https://ajindex.com/articles/124225

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (29)

  1. Ahmet Rıfkı. (2013). Bektaşî Sırrı I-II, haz. Mahmut Yücer. İstanbul:
  2. Kesit Yayınları.
  3. Altınok, Baki Yaşa. (2013). Sıdkî Baba Dîvânı. Ankara:
  4. Sistem Ofset. Aslanoğlu, İbrahim. (1992). Şah İsmail Hatayî ve Anadolu Hatayîleri. İstanbul:
  5. Der Kitap. Aslanoğlu, İbrahim. (1995). Kul Himmet Üstadım. İstanbul:
  6. Can Yayınları.
  7. Atalay, Adil Ali “Vaktidolu”. (1998). Viranî Divanı ve Risalesi. İstanbul:
  8. Can Yayınları.
  9. Avcı, Ali Haydar (2012). Osmanlı Gizli Belgelerinde Pir Sultan Abdal. Ankara:
  10. Barış Kitap. Ayan, Hüseyin (2002). Nesîmî Hayatı Edebi Kişiliği. Ankara:
  11. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  12. Aytekin, Sefer (der.) (1958). Buyruk. Ankara:
  13. Emek Matbaası. Birdoğan, Nejat. (1991). Alevîlerin Büyük Hükümdarı Şah İsmail Hataî. İstanbul:
  14. Can Yayınları.
  15. Birdoğan, Nejat. (1995). Anadolu Alevîliğinde Yol Ayrımı. İstanbul:
  16. Mozaik Yayınları.
  17. Birge, John Kingsley. (1991). Bektaşîlik Tarihi, çev. Reha Çamuroğlu. İstanbul:
  18. Ant Yayınları.
  19. Bozkurt, Fuat (der.) (2006). İmam Cafer-i Sadık Buyruğu. İstanbul:
  20. Kapı Yayınları.
  21. Bulut, Halil İbrahim. (2010). Anadolu’da Alevîliğin Dünü ve Bugünü. Sakarya: Sakarya Üniversitesi Yay. Çevik, Mehmet. (2007). Âşık Sefil Ali Hayatı Deyişleri. Çorum: Lider Matbaacılık. Çiftçi, Şaban. (2005). “Günümüz Alevî-Bektaşî Kültüründe Hadis”. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi. Isparta. Dedekargınoğlu, Hüseyin. (2011). “Alevîlikte Tanımlar ve Terimler”. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi 60, s.379–394.
  22. Dedekargınoğlu, Hüseyin. (2012). Dede Garkın Süreğinde Cem (2.Baskı). Ankara:
  23. Yurt Kitap-Yayın. Dedekargınoğlu, Hüseyin. (2016). “Dede Garkın Ocağı’nda Musahiplik Uygulaması Örneği”. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi 78, s.91–112.
  24. Deligöz, Haydar. (2007). “Pir Sultan’ın Şiirlerinin Tahlili ve Dayandığı Temeller”. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
  25. Dindi, Emrah. (2015). Alevî-Bektaşî Geleneğinde Kur’an Anlayışı. İstanbul:
  26. İz Yayıncılık. Doğanbaş, Muzaffer. (2001). “Alevî-İslam Anlayışında Tevellâ, Teberrâ ve Mehdi Kavramları Üzerine”. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi 19, s.33–38. el-Harranî, Hasan B.Ali. (2011). Tuhefu’l-Ukûl, çev. Fahrettin Altan. İstanbul:
  27. Kevser Yayınları.
  28. Ergun, Sadeddin Nüzhet. (1956). Şah Hatayî Divanı. İstanbul:
  29. Maarif Kitaphanesi. Eröz, Mehmet. (1990). Türkiye’de Alevîlik Bektaşîlik. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları. es Suyûtî. (2012). ed-Dürrü’l-Mensûr fi’t-tefsir bi’l Me’sûr, c.1, İstanbul: Ocak