Journals / Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi / 2026 / Cilt: 14 Sayı: 1

An Examination of Journalists' Cultural Capital as Cultural Production Workers in Terms of Individual and Environmental Factors

Kültürel Üretim İşçisi Olarak Gazetecilerin Kültürel Sermayelerinin Bireysel ve Çevresel Faktörler Açısından İncelenmesi

Mahmut Akgül(ERCİYES ÜNİVERSİTESİ, İLETİŞİM FAKÜLTESİ)0000-0003-1834-9588
Ahmet Biçer(ERCİYES ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-7548-5450
Pages
732–763
Publication Date
2026-03-29
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In the field of journalism, significant inequalities in cultural capital are present from birth or emerge later in life, and these inequalities are reproduced in various ways.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to examine the cultural capital of journalists, who are considered cultural production workers, in relation to various demographic and occupational variables.
📊
Key Findings & Data:Researchers, according to Bourdieu's theoretical framework, created a 17 item questionnaire to collect professional and demographic information, reflecting the three forms of cultural capital.
💡
Conclusion & Impact:In the field of journalism, significant inequalities in cultural capital are present from birth or emerge later in life, and these inequalities are reproduced in various ways.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Gazetecilik · Kültürel Sermaye · Pierre Bourdieu.

Abstract

This study aims to examine the cultural capital of journalists, who are considered cultural production workers, in relation to various demographic and occupational variables. To measure the cultural capital of journalists, Bourdieu's concept of cultural capital was referenced. According to this approach, cultural capital is measured in three basic forms: embodied, objectified, and institutionalised. Researchers, according to Bourdieu's theoretical framework, created a 17 item questionnaire to collect professional and demographic information, reflecting the three forms of cultural capital. The field study was conducted with 243 journalists from various cities in Türkiye. To examine the suitability of the collected data to Bourdieu's theoretical framework, exploratory and confirmatory factor analyses were performed. The analyses revealed that a 9-item structure was consistent with the intended theoretical framework, reliable and valid, and inferential tests were applied to this structure. To examine the differences among journalists in various professional and demographic variables, independent sample t-tests and ANOVA tests were employed. The results revealed significant differences in cultural capital, showing that female journalists, those born in large cities, and those who prefer classical music have higher cultural capital than their counterparts. Accordingly, the results obtained are consistent with Bourdieu's evaluations of cultural capital. In the field of journalism, significant inequalities in cultural capital are present from birth or emerge later in life, and these inequalities are reproduced in various ways.

Özet

Bu çalışmada, günümüzün kültürel üretim işçileri olarak değerlendirilen gazetecilerin kültürel sermayelerinin çeşitli demografik ve mesleki değişkenler bakımından incelenmesi amaçlanmıştır. Gazetecilerin kültürel sermayelerinin ölçülmesi amacıyla Bourdieu’nün kültürel sermaye yaklaşımı referans alınmıştır. Buna göre kültürel sermaye; bedenleşmiş, nesneleşmiş ve kurumlaşmış olmak üzere üç temel form üzerinden ölçülmeye çalışılmıştır. Araştırmacılar, Bourdieu’nün kuramsal çerçevesine göre üç temel formu yansıtan 17 maddelik bir ifade seti ile mesleki ve demografik bilgileri toplamaya yönelik bir anket formu oluşturmuştur. Saha araştırması Türkiye’nin farklı şehirlerinde gazetecilik yapan 243 kişiyle gerçekleştirilmiştir. Toplanan verilerin Bourdieu’nün kuramsal çerçevesine uygunluğunu incelemek amacıyla açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri gerçekleştirilmiştir. Yapılan analizler neticesinde 9 maddelik bir yapının amaçlanan teorik yapıyla uyumlu, güvenilir ve geçerli olduğu değerlendirilmiş ve bu yapı üzerinden çıkarımsal testler uygulanmıştır. Gazetecilerin çeşitli mesleki ve demografik değişkenler açısından farklılaşmalarını incelemek amacıyla bağımsız örneklem t testi ve ANOVA testi uygulanmıştır. Bulgular; kadın gazetecilerin erkek gazetecilere göre, büyükşehir doğumlu gazetecilerin diğer yerleşim yerlerinde doğanlara göre, klasik müzik dinlemeyi tercih edenlerin diğer müzik türlerini dinlemeyi tercih edenlere göre daha yüksek kültürel sermaye ortalamalarına sahip oldukları gibi önemli farklılaşmalar bulunduğunu ortaya koymuştur. Buna göre, ortaya çıkan sonuçların Bourdieu’nün kültürel sermayeyle ilgili değerlendirmeleriyle uyumlu olduğu anlaşılmıştır. Gazetecilik alanında kültürel sermaye bakımından doğuştan gelen ya da sonradan ortaya çıkan önemli eşitsizlikler bulunmakta ve bu eşitsizlikler çeşitli biçimlerde yeniden üretilmektedir.

🔖

Cite This Article

Akgül, M., Biçer, A. (2026). An Examination of Journalists' Cultural Capital as Cultural Production Workers in Terms of Individual and Environmental Factors. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 1, 732–763. https://doi.org/10.19145/e-gifder.1851381

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (44)

  1. Addi-Raccah, A. (2024). The Role of Digital Capital in Parental Engagement. Education and Information Technologies, 29(13), 16901-16928. https://doi.org/10.1007/s10639-024-12455-y
  2. Aktay, Y. (2016). Pierre Bourdieu ve Bir Maxwell Cini Olarak Okul. İçinde G. Çeğin, E. Göker, A. Arlı, & Ü. Tatlıcan (Ed.), Ocak ve Zanaat: Pierre Bourdieu Derlemesi (3. bs., ss. 473-498). İletişim Yayınları.
  3. Anheier, H. K., Gerhards, J., & Romo, F. P. (1995). Forms of Capital and Social Structure in Cultural Fields: Examining Bourdieu’s Social Topography. American Journal of Sociology, 100(4), 859-903. https://doi.org/10.1086/230603
  4. Avcı, Y. E. (2022). Öğretmenlerin Kültürel Sermaye Yeterliliklerinin İncelenmesi. EKEV Akademi Dergisi, (89), 361-378.
  5. Bakırcı, M. T. (2025). Beğeni̇ Hi̇yerarşi̇leri̇ Bağlamında Türk Halk Müzi̇ği̇ Di̇nleyi̇ci̇leri̇ni̇n Müzi̇k Kategori̇leri̇ne Yöneli̇k Presti̇j Değerlendi̇rmeleri̇. Yegah Müzikoloji Dergisi, 8(3), 2274-2302. https://doi.org/10.51576/ymd.1758025
  6. Bourdieu, P. (1997a). Televizyon Üzerine (T. Ilgaz, Çev.). YKY.
  7. Bourdieu, P. (1997b). Toplumbilim Sorunları (I. Ergüden, Çev.). Kesit Yayıncılık.
  8. Bourdieu, P. (2009). Language and Symbolic Power (J. B. Thompson, Ed.). Polity Press.
  9. Bourdieu, P. (2015). Ayrım: Beğeni Yargısının Toplumsal Eleştirisi (D. Fırat & G. Berkkurt, Çev.). Heretik.
  10. Bourdieu, P. (2017). Sanat Sevdası: Avrupa Sanat Müzeleri ve Ziyaretçi Kitlesi (2. bs.). Metis.
  11. Bourdieu, P. (2018). The Forms of Capital. İçinde M. S. Granovetter & R. Swedberg (Ed.), The Sociology of Economic Life (3. bs., ss. 78-92). Routledge.
  12. Bourdieu, P., & Wacquant, L. (2016). Düşünümsel Bir Antropoloji İçin Cevaplar (N. Ökten, Çev.; 8. bs.). İletişim Yayınları.
  13. Calhoun, C. (2016). Bourdieu Sosyolojisinin Ana Hatları. İçinde G. Çeğin, E. Göker, A. Arlı, & Ü. Tatlıcan (Ed.), Ocak ve Zanaat: Pierre Bourdieu Derlemesi (3. bs., ss. 77-130). İletişim Yayınları.
  14. Cansız, M., Özbaylanlı, B., & Çolakoğlu, M. H. (2018). Türkiye’de Kültürel Sermayenin Öğrenim Başarısı Üzerine Etkisi. Journal of Economy Culture and Society, (58), 127-152.
  15. Claridge, T. (2022, 23 Temmuz). The Difference Between Social Capital and Cultural Capital. Institute for Social Capital. https://www.socialcapitalresearch.com/the-difference-between-social-capital-and-cultural-capital/
  16. Couldry, N. (2003). Media Meta-capital: Extending the range of Bourdieu’s field theory. Theory and Society, 32(5), 653-677. https://doi.org/10.1023/B:RYSO.0000004915.37826.5d
  17. Dölek, O. (2021). Kültürel Sermayenin Konuşmanın Duyuşsal Nitelikleri Üzerindeki Rolü. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(2), 683-694. https://doi.org/10.17494/ogusbd.1042284
  18. Dursun, O. (2018). Toplumu Pierre Bourdieu ile Düşünmek. Global Media Journal, 8(16), 68-123.
  19. Erusta, M. (2025). Pierre Bourdieu’nün Sermaye Kavramı ve Türkiye’de Dezavantajların Kuşaklararası Aktarımı. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, 27(1), 39-56. https://doi.org/10.54838/bilgisosyal.1696794
  20. George, D., & Mallery, P. (2016). IBM SPSS Statistics 23 Step By Step: A Simple Guide and Reference (14. bs.). Routledge.
  21. Göker, E. (2016). Ekonomik İndirgemeci mi Dediniz? İçinde G. Çeğin, E. Göker, A. Arlı, & Ü. Tatlıcan (Ed.), Ocak ve Zanaat: Pierre Bourdieu Derlemesi (3. bs., ss. 277-302). İletişim Yayınları.
  22. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate Data Analysis (8. bs.). Cengage.
  23. Hu, L., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff Criteria for Fit Indexes in Covariance Structure Analysis: Conventional Criteria Versus New Alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1-55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
  24. Huang, X. (2019). Understanding Bourdieu—Cultural Capital and Habitus. Review of European Studies, 11(3), 45-49. https://doi.org/10.5539/res.v11n3p45
  25. Ignatow, G., & Robinson, L. (2017). Pierre Bourdieu: Theorizing the Digital. Information, Communication & Society, 20(7), 950-966. https://doi.org/10.1080/1369118X.2017.1301519
  26. Jolliffe, I. T. (2002). Principal Component Analysis (2. bs.). Springer.
  27. Kaiser, H. F. (1960). The Application of Electronic Computers to Factor Analysis. Educational and Psychological Measurement, 20(1), 141-151. https://doi.org/10.1177/001316446002000116
  28. Kaplan, K., & Çerçi, A. (2021). Türkçe Öğretmeni Adaylarının Kültürel Sermaye Yeterlikleri Üzerine Bir İnceleme. OPUS International Journal of Society Researches, 17(36), 2546-2585. https://doi.org/10.26466/opus.823944
  29. Kaya, A. (2016). Pierre Bourdieu’nün Pratik Kuramının Kilidi: Alan Kavramı. İçinde G. Çeğin, E. Göker, A. Arlı, & Ü. Tatlıcan (Ed.), Ocak ve Zanaat: Pierre Bourdieu Derlemesi (3. bs., ss. 397-420). İletişim Yayınları.
  30. Kline, R. B. (2016). Principles and Practice of Structural Equation Modeling (4. bs.). The Guilford Press.
  31. Köse, H. (2020). Neoliberal Estetik’ten ’Habitus’a Bourdieu ve Popüler Kültür. Habitus Toplumbilim Dergisi, (1), 39-61.
  32. Myles, J. F. (2010). Bourdieu, Language and the Media. Palgrave Macmillan.
  33. Özdemir, M. (2020). Bourdieu Perspektifinden Sınıfsal İlişkileri Okumak: Youtuberların Simgesel Şiddetin Üretimine Etkisi. Intermedia International E-journal, 7(13), 299-316. https://doi.org/10.21645/intermedia.2020.83
  34. Özsöz, C. (2007). Pierre Bourdieu’nün Temel Kavramlarına Giriş. Sosyoloji Notları, 15-21.
  35. Öztürk, Ş. (2020). Dijital Kültürde Gazetecilerin Kimlikleri ve Alandaki Konumu. Yeni Medya, (9), 1-17.
  36. Putnam, R. (2015). Our Kids: The American Dream in Crisis. Simon & Schuster.
  37. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., & Müller, H. (2003). Evaluating the Fit of Structural Equation Models: Tests of Significance and Descriptive Goodness-of-Fit Measures. Methods of Psychological Research, 8(2), 23-74.
  38. Swartz, D. (2018). Kültür ve İktidar: Pierre Bourdieu’nün Sosyolojisi (E. Gen, Çev.; 4. bs.). İletişim Yayınları. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2014). Using Multivariate Statistics (6. bs.). Pearson.
  39. Tan, M. (2021). Kültürel Sermayenin Kişilerarası İlişkilere Etkisi: Bourdieucu Bir Yaklaşım. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 10(3), 2016-2037. https://doi.org/10.15869/itobiad.876166
  40. Tezcan, A. M. (2020). Meslek Olarak Akademisyenlik Tercihinde Kültürel Sermayenin Yeri. Journal of Economy Culture and Society, (Özel Sayı 1), 157-176. https://doi.org/10.26650/JECS2019-0097
  41. Throsby, D. (1999). Cultural Capital. Journal of Cultural Economics, 23(1), 3-12. https://doi.org/10.1023/A:1007543313370
  42. Tösten, R., Avcı, Y. E., & Şahin, Ç. Ç. (2017). Öğretmenlerin Kültürel Sermaye Yeterliliklerinin İncelenmesi: Meslek Liseleri Örneği. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, (35), 130-143.
  43. Uğuş, M. (2020). Bir “Alan” Olarak Medyanın Eleştirel Çözümlemesi: Pierre Bourdieu Örneği. İçinde M. Uğuş, A. İşman, A. Z. Özgür, & M. Öztunç (Ed.), İletişim Çalışmaları (ss. 124-138). Sakarya Üniversitesi.
  44. Wacquant, L. (2016). Pierre Bourdieu: Hayatı, Eserleri ve Entelektüel Gelişimi. İçinde G. Çeğin, E. Göker, A. Arlı, & Ü. Tatlıcan (Ed.), Ocak ve Zanaat: Pierre Bourdieu Derlemesi (3. bs., ss. 53-76). İletişim Yayınları.