SavedAdd your journal

Journals / Uluslararası Politik Araştırmalar Dergisi / 2016 / Cilt: 1 Sayı: 2

Presidential Government and Strong Single-Party Government

Başkanlık Sistemi ve Güçlü Tek Parti Hükümeti

Zeynel Abidin Kılınç(SAKARYA ÜNİVERSİTESİ)
Pages
12–24
Publication Date
2016-01-17
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study analyzes the relation between different governmental systems and electoral systems in terms of obtaining single party government.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study analyzes the relation between different governmental systems and electoral systems in terms of obtaining single party government.
📊
Key Findings & Data:This study analyzes the relation between different governmental systems and electoral systems in terms of obtaining single party government.
💡
Conclusion & Impact:This study analyzes the relation between different governmental systems and electoral systems in terms of obtaining single party government.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hükümet Sistemleri · Seçim Sistemleri · Tek Parti Hükümeti

Abstract

This study analyzes the relation between different governmental systems and electoral systems in terms of obtaining single party government.

Özet

Bu çalışmada parlamenter, yarı-başkanlık ve başkanlık sistemleri güçlü tek parti hükümetini elde edebilme hedefi açısından çeşitli örnekler üzerinden değerlendirilmektedir.

🔖

Cite This Article

Kılınç, Z. A. (2016). Presidential Government and Strong Single-Party Government. Uluslararası Politik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 1 Sayı: 2, 12–24. https://doi.org/10.25272/j.2149-8539.2015.1.2.02

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Aktaş, Murat. (201η), “Yarı-Başkanlık Sistemi: Fransa Modeli ve Türkiye”, Başkanlık Sistemi içinde, Editör: Murat Aktaş ve Bayram Coşkun, Ankara: Liberte, ss. 119-152. BBCTÜRKÇE. (2010), “İngiltere’nin
  2. Liberal-Muhafazakar koalisyonu işbaşında”
  3. http://www.bbc.com/turkce/haberler/2010/05/100512_cameron_cabinet.shtml
  4. Bilgin, Murat. (201η), “Parlamenter Sistemin Doğduğu Ülke: İngiltere”, Yayın Yönetmeni: Ahmet Yıldız, Karşılaştırmalı Hükümet Sistemleri: Parlamenter Sistem içinde, Ankara: TBMM Araştırma Merkezi Yayınları, ss. 1κ9-235.
  5. CσσTÜRK. (201η), “İşte Türkiye’de bugüne kadar kurulan koalisyon hükümetleri…” http://www.cnnturk.com/turkiye/iste-turkiyede-bugune-kadar-kurulan-koalisyon- hukumetleri?page=1
  6. Dağlı, Taha. (201η), “İngiltere’de %3ι ile demokrasi, Türkiye’de %η2 ile diktatörlük ” http://www.sabah.com.tr/dunya/2015/05/09/ingilterede-37-ile-demokrasi-turkiyede-52-ile- diktatorluk
  7. Dursun, Davut. (2006), Siyaset Bilimi, 3. Baskı. İstanbul: Beta.
  8. Elgie, Robert. (200η), “A Fresh Look at Semipresidentialism: Variations on a Theme”, Journal of Democracy, Vol. 16(3), ss. 98-112.
  9. Elgie, Robert. (2011), “Semi-presidentialism: An Increasingly Common Constitutioanl Choice”, Semi- Presidentialism and Democracyiçinde. Editör: Robert Elgie, Sophia Moestrup ev Yu-Shan Wu, New York: Palgrave Macmillan, ss. 1-20.
  10. Erdem, Kasım. (201η), “Yarı-Başkanlık Sistemi: Teori, Pratik ve Tartışmalar”, Yayın Yönetmeni: Ahmet Yıldız, Karşılaştırmalı Hükümet Sistemleri: Yarı-Başkanlık Sistemi içinde, Ankara: TBMM Araştırma Merkezi Yayınları, ss. 1-26.
  11. Göze, Ayferi. (199η), Siyasal Düşünceler ve Yönetimler, İstanbul: Beta.
  12. Gözler, Kemal. (2000), “Türkiye’de Hükümetlere σasıl İstikrar ve Etkinlik Kazandırılabilir? (Başkanlık Sistemi ve Rasyonelleştirilmiş Parlâmentarizm Üzerine bir Deneme)”, Türkiye Günlüğü, Sayı θ2, Eylül-Ekim, ss.25-47.
  13. Gözler, Kemal. (2011), Anayasa Hukukuna Giriş, Bursa: Ekin (17. Baskı).
  14. Jones, B. ve Kavanagh, D. (2003), British Politics Today, (ι.baskı), Manchester: Manchester University.
  15. Koçak, Konur Alp. (201η), “ABD Başkanlık Sistemi: ‘Ayrı’ ama ‘Birlikte’ Çalışan τrganlar”, Yayın Yönetmeni: Ahmet Yıldız, Karşılaştırmalı Hükümet Sistemleri: Başkanlık Sistemi içinde, Ankara: TBMM Araştırma Merkezi Yayınları, ss. 23-78.
  16. Morris, Peter. (1994), French Politics Today, Manchester: Manchester University.
  17. Nordlinger, Eric A. (19θη), “ Democratic Stability and Instability: The French Case”, World Politics, Vol. 18, No. 1, ss. 127-157.
  18. Power, T. J. ve Gaiorowski, M. J. (199ι), “Institutional Design and Democratic Consolidation in the Third World”, Comparative Political Studies, 30(2), 123-155.
  19. Roper, Steven D. (2002), “Are All Semipresidential Regimes the Same? A Comparison of Premier- Presidential Regimes”, Comparative Politics, Vol. 34, No. 3, ss. 253-272.
  20. Sartori, G. (1994), “σeither Presidentialism nor Parliamentarism” The Failure of Presidential Democracy: Comparative Perspectives, Vol. 1, Editör: Juan J. Linz ve Arturo Valenzuela, Baltimore: The John Hopkins University, ss. 106-118.
  21. Solak, Mehmet. (201η), “Koalisyoncu Başkanlık Sistemi: Brezilya”, Yayın Yönetmeni: Ahmet Yıldız, Karşılaştırmalı Hükümet Sistemleri: Başkanlık Sistemi içinde, Ankara: TBMM Araştırma Merkezi Yayınları, ss. 1ιι-220.
  22. Şencan, Hüdai. (201η), “Çatışmacı Parlamentarizmden Melez bir Çözüme: Fransa’da Yarı-Başkanlık Sistemi”, Yayın Yönetmeni: Ahmet Yıldız, Karşılaştırmalı Hükümet Sistemleri: Yarı- Başkanlık Sistemi içinde, Ankara: TBMM Araştırma Merkezi Yayınları,ss. 2ι-98.
  23. Teziç, E. (19κθ), Anayasa Hukuku, İstanbul: Beta.
  24. Tosun, Gülgün E. ve Tosun, Tanju. (1999), Türkiye’nin Siyasal İstikrar Arayışı: Başkanlık ve Yarı- Başkanlık Sistemleri, İstanbul: Alfa.
  25. Türk, Hikmet S. (200θ), “Seçim, Seçim Sistemleri ve Anayasal Tercih”, Anayasa Yargısı, sayı 23.