AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this context, the study draws attention to the distributional effects of the tax burden on labor income and emphasizes that fiscal policy designs aimed at combating poverty should be structured in a more sensitive and targeted manner.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Poverty is a fundamental socioeconomic problem faced by almost all countries and constitutes a significant policy area in which public policies aim to reduce its prevalence and develop effective solutions. Accordingly, policy-oriented approaches to poverty alleviation are continuously discussed in the literature, with particular emphasis on the effects of tax systems on income distribution. This study focuses on the pre-COVID-19 period (2005–2017), which represents a structurally more stable era before the pandemic-related fiscal interventions in OECD countries. The article empirically examines whether the tax wedge on wage income affects poverty levels. Findings obtained through panel data analysis for selected OECD countries indicate that an increase in the tax wedge is statistically significantly associated with higher poverty levels. This result is consistent with theoretical expectations regarding the adverse impact of high tax wedges, which tend to reduce disposable income, particularly for low-income groups. The findings suggest that tax policies should be evaluated not only in terms of public revenue generation but also with respect to their potential to enhance social welfare and reduce poverty. Therefore, the results highlight the importance of more inclusive tax reforms that take income distribution into account in OECD countries. In this context, the study draws attention to the distributional effects of the tax burden on labor income and emphasizes that fiscal policy designs aimed at combating poverty should be structured in a more sensitive and targeted manner.
Özet
Yoksulluk, neredeyse tüm ülkelerin karşı karşıya olduğu temel bir sosyoekonomik sorun olup, kamu politikalarının azaltmayı ve çözüm üretmeyi amaçladığı önemli bir politika alanını oluşturmaktadır. Bu doğrultuda, yoksulluğun azaltılmasına yönelik politika temelli yaklaşımlar literatürde sürekli olarak tartışılmakta ve özellikle vergi sistemlerinin gelir dağılımı üzerindeki etkileri ön plana çıkmaktadır. Bu çalışma, OECD ülkelerinde pandemi kaynaklı mali müdahalelerden önceki yapısal olarak daha istikrarlı bir dönemi temsil eden COVID-19 öncesi döneme (2005–2017) odaklanmaktadır. Makalede, ücret gelirleri üzerindeki vergi takozunun yoksulluk düzeylerini etkileyip etkilemediği ampirik olarak incelenmektedir. Seçili OECD ülkeleri için panel veri analizi kullanılarak elde edilen bulgular, vergi takozundaki artışın daha yüksek yoksulluk düzeyleriyle istatistiksel olarak anlamlı biçimde ilişkili olduğunu göstermektedir. Bu sonuç, özellikle düşük gelirli gruplar açısından harcanabilir geliri azaltma eğiliminde olan yüksek vergi takozlarının yoksulluk üzerindeki olumsuz etkilerine ilişkin teorik beklentilerle uyumludur. Bulgular, vergi politikalarının yalnızca kamu gelirleri açısından değil, aynı zamanda sosyal refahı artırıcı ve yoksulluğu azaltıcı yönleriyle de değerlendirilmesi gerektiğine işaret etmektedir. Dolayısıyla, çalışmanın sonuçları OECD ülkelerinde daha kapsayıcı ve gelir dağılımını gözeten vergi reformlarının önemini ortaya koymaktadır. Bu bağlamda, çalışma vergi yükünün emek gelirleri üzerindeki dağılımsal etkilerine dikkat çekerek, yoksullukla mücadelede mali politika tasarımlarının daha hassas ve hedefli biçimde yapılandırılması gerektiğini vurgulamaktadır.