Journals / Uluslararası Uygur Araştırmaları Dergisi / 2017 / Sayı: 10

Uygurca Yazılmış Meslek Risalelerinin Ses Özellikleri

Pages
81–103
Publication Date
2017-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmada, meslek risalelerinde tespit edilen ses olayları risale nüshalarından alınan örneklerle farklı başlıklar altında ortaya konulmuş ve bu ses olaylarının hangi Uygur ağzında olduğu dipnotlarda belirtilmiştir. 

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:On dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısından itibaren Sincan'ın güneyinde yerli Uygurlar tarafından Çağataycadan geliştirilen yeni bir yazı dili oluşmuştur.
📊
Key Findings & Data:Söz konusu Türk dili, Klasik Çağataycadan özellikle leksik ve fonetik açılardan farklılıklar gösterir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmada, meslek risalelerinde tespit edilen ses olayları risale nüshalarından alınan örneklerle farklı başlıklar altında ortaya konulmuş ve bu ses olaylarının hangi Uygur ağzında olduğu dipnotlarda belirtilmiştir. 
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Meslek risaleleri · Uygurca · Ses Bilgisi

Özet

On dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısından itibaren Sincan'ın güneyinde yerli Uygurlar tarafından Çağataycadan geliştirilen yeni bir yazı dili oluşmuştur. Doğu Türkçesi diye adlandırılan bu dil, Çağatayca ile Yeni Uygur Türkçesi arasında bir geçiş evresi gibidir. Söz konusu Türk dili, Klasik Çağataycadan özellikle leksik ve fonetik açılardan farklılıklar gösterir. Şüphesiz bu değişikliğin asıl sebebi, bu Türk diliyle yazılan eserlerin büyük bir kısmının halk edebiyatı ürünleri olmasıdır. Halktan kişiler tarafından kaleme alınan bu ürünlerde söz varlığı ve ses bilgisi açısından birçok ağız özelliği tespit etmek mümkündür. Bu çalışmada bugün İsveç'te Lund Üniversitesi Kütüphanesi Jarring Koleksiyonunda yer alan Türkçe on meslek risalesinin ses bilgisi özellikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Ele alınan risale nüshaları, büyük oranda on dokuzuncu yüzyıl sonlarıyla yirminci yüzyıl başlarında Kaşgar, Yarkend ve Hoten gibi merkezlerde halktan kişilerce kaleme alınmıştır. Çokça ağız özelliğini barındıran bu metinlerin ses bilgisi açısından değerlendirilmesi, hem diyalektoloji hem de Türk dili tarihi açısından önem arz etmektedir. Çalışmada, meslek risalelerinde tespit edilen ses olayları risale nüshalarından alınan örneklerle farklı başlıklar altında ortaya konulmuş ve bu ses olaylarının hangi Uygur ağzında olduğu dipnotlarda belirtilmiştir. 

🔖

Cite This Article

Çakmak, S. (2017). Uygurca Yazılmış Meslek Risalelerinin Ses Özellikleri. Uluslararası Uygur Araştırmaları Dergisi, Sayı: 10, 81–103. https://ajindex.com/articles/122722

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. ALİYEVA Minara (2013). Lobnor Ağzı. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  2. ALYILMAZ Semra (2011). Risâle-i Mûze-dûzluk (İnceleme-Metin-Dizin). Ankara: Elik Yayınları.
  3. ARGUNŞAH Mustafa (2013). Çağatay Türkçesi. İstanbul: Kesit Yayınları.
  4. ARZİEV R. (2006). Uygur Tili. Almatı: Mektep Neşriyatı.
  5. ATA Aysu (1997). Nâsırü’d-dîn bin Burhânü’d-dîn Rabgûzî Kısasü’l-Enbiya Peygamber Kıssaları II Dizin. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  6. BANGUOĞLU T. (2007). Türkçenin Grameri. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  7. BODROGLİGETİ; ANDRAS J. E. (2001). A Grammar of Chagatay. Münih: Lincom Europa.
  8. CLAUSON Gerard (1972). An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth-Century Turkish. London: Oxford University Press.
  9. COŞKUN Mustafa Volkan (2014). Özbek Türkçesi Grameri. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  10. DENY Jean (2013). Türk Dili Gramerinin Temel Kuralları Türkiye Türkçesi. (Çev. Oytun Şahin). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  11. DOĞAN Levent (2014). Uygur Türkçesi Grameri. Edirne: Parafiks Yayınevi.
  12. ECKMANN Janos (1979). “Harezm Türkçesi”. Târîhî Türk Şîveleri. (Ed.: Mehmet Akalın) Ankara: Sevinç Matbaası.