AI Summary & Key Takeaways
AI InsightUsing the PSID survey between 1999 and 2019, our results show a significant gap between perceived and actual parental background.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Following the large body of literature on perceived fairness and inequality, this study empirically explores the underlying determinants of how individuals perceive their own family background when they become adults. Using the PSID survey between 1999 and 2019, our results show a significant gap between perceived and actual parental background. We find that elderly poor male adults—compared to the affluent young females—have a more optimistic parental background perception, which corresponds to a more optimistic perception of generational mobility. As a result of this mechanism, our analysis explains the widely recognized generational conflict between -so called- boomers and generation Z. This result also contributes to the debate regarding why poor adults support redistributive policies weaker than the predictions of the median voter theorem and similar therotical models. Surprisingly, wealth and education are not statistically significant to explain perceived parental background and how it differs from its actual level.
Özet
Algılanan adalet ve eşitsizlik üzerine geniş literatürü takip eden bu çalışma, bireylerin yetişkin olduklarında kendi aile geçmişlerini nasıl algıladıklarının altında yatan nedenleri ampirik olarak araştırmaktadır. 1999-2019 yılları arasındaki PSID anketini kullanarak elde ettiğimiz sonuçlar, algılanan ve gerçek ebeveyn maddi geçmişi arasında önemli bir uçurum olduğunu göstermektedir. Yaşlı ve yoksul erkek yetişkinlerin, varlıklı genç kadınlara kıyasla daha iyimser bir ebeveyn maddi geçmişi algısına sahip olduğunu ve bunun da daha iyimser bir nesiller arası hareketlilik algısına karşılık geldiğini tespit ettik. Bu mekanizmanın bir sonucu olarak, analizimiz X ve Z kuşağı arasında yaygın olarak bilinen kuşak çatışmasını açıklamaktadır. Bu sonuç aynı zamanda yoksul yetişkinlerin neden medyan seçmen teoremi ve benzer teorik modellerin öngörülerinden daha zayıf bir şekilde yeniden dağıtım politikalarını desteklediğine ilişkin tartışmaya da katkıda bulunmaktadır. Şaşırtıcı bir şekilde, servet ve baba eğitimi, algılanan ebeveyn geçmişini ve bunun gerçek düzeyinden nasıl farklılaştığını açıklamada istatistiksel olarak anlamlı değildir.