AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusions: Our findings emphasize that deterioration in respiratory functions may contribute to the development of fatigue among sarcoidosis patients, and besides the fatigue, depressive symptoms and anxiety should also be an integral part of the multidisciplinary management of sarcoidosis patients.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Fatigue is considered a frequent and characteristic feature of sarcoidosis. This study was designed to determine the prevalence of fatigue in patients with sarcoidosis and to determine its potential clinical correlations in relation to symptom severity. Methods: A total of 56 sarcoidosis patients were included. Data on patient demographics, anthropometrics, disease characteristics, pulmonary function tests, 6-min walking distance (6MWD), blood biochemistry and hemogram findings were retrieved from hospital records. Psychometric instruments involved the fatigue assessment scale (FAS), Beck Depression Inventory (BDI) and Short Form-36 (SF-36) for health-related QOL (HRQOL). Results: Mean±SD patient age was 50.9±11.9 years. Of 56 patients, 44 were females and 12 were males. When compared to FAS score <22 and FAS score ≥22-34 subgroups, FAS score ≥35 (severe fatigue) subgroup was associated with significantly higher patient age and significantly lower SF-36 physical health scores. Total FAS scores were correlated positively with age (r=0.349, p=0.008) and BDI scores (r=0.515, p<0.001), while negatively with MIP (r=-0.321, p=0.019) and SF-36 physical health (r=-0.402, p=0.003) and mental health (r=-0.351, p=0.009) scores. BDI score (OR 1.146, 95% CI: 1.020 to 1.288, p=0.021) was determined to be the single independent predictor of the increased likelihood of a patient with sarcoidosis having FAS score ≥22. Conclusions: Our findings emphasize that deterioration in respiratory functions may contribute to the development of fatigue among sarcoidosis patients, and besides the fatigue, depressive symptoms and anxiety should also be an integral part of the multidisciplinary management of sarcoidosis patients.
Özet
Amaç: Yorgunluk, sarkoidozun sık ve karakteristik bir özelliği olarak kabul edilir. Bu çalışma, sarkoidozlu hastalarda yorgunluk prevalansını belirlemek ve semptom şiddeti ile ilişkili potansiyel klinik korelasyonlarını belirlemek için tasarlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Toplam 56 sarkoidoz hastası dahil edildi. Hastane kayıtlarından hasta demografisi, antropometri, hastalık özellikleri, solunum fonksiyon testleri, 6 dakikalık yürüme mesafesi (6DYM), kan biyokimyası ve hemogram bulgularına ilişkin veriler elde edildi. Psikometrik araçlar, sağlıkla ilgili yaşam kalitesi (HRQOL) için yorgunluk değerlendirme ölçeği (FAS), Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) ve Kısa Form-36 (SF-36) kullanıldı. Bulgular: Ortalama ± SS hasta yaşı 50.9 ± 11.9 yıldı. 56 hastanın 44'ü kadın, 12'si erkekti. FAS skoru <22 ve FAS skoru ≥22-34 alt grupları ile karşılaştırıldığında, FAS skoru ≥35 (şiddetli yorgunluk) alt grubu, daha yüksek hasta yaşı (p = 0.037) ve anlamlı olarak daha düşük SF-36 fiziksel sağlık skorları (p = 0.029 ) ile anlamlı bulundu. Toplam FAS skorları yaş (r = 0.349, p = 0.008) ve BDÖ skorları (r = 0.515, p <0.001) ile pozitif korelasyon gösteriyor iken; MIP (r = -0.321, p = 0.019) ve SF-36 fiziksel sağlık (r = -0.402, p = 0.003) ve mental sağlık(r = -0.351, p = 0.009) puanları sağlık ile negatif korelasyon gösteriyordu. BDÖ skorunun (OR 1.146,% 95 CI: 1.020 - 1.288, p = 0.021), sarkoidoz hastalarının FAS skorunun ≥22 olması olasılığının artmasının tek bağımsız prediktörü olduğu belirlendi. Sonuç: Bulgularımız, solunum fonksiyonlarındaki bozulmanın sarkoidoz hastalarında yorgunluğun gelişimine katkıda bulunabileceğini ve yorgunluğun yanı sıra depresif belirtiler ve anksiyetenin sarkoidoz hastalarının multidisipliner yönetiminin ayrılmaz bir parçası olması gerektiğini vurgulamaktadır.