AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn the mediation analyses, it was concluded that adaptive and maladaptive cognitive emotion regulation strategies significantly mediated the relationship between childhood maltreatment and psychological resilience (β = -.14, SE = .04, 95% CI [-.22, -.06]; β = -.07, SE = .02, 95% CI [-.12, -.03], respectively).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Childhood maltreatment significantly impacts psychological development and resilience. The adaptive and maladaptive cognitive emotion regulation strategies play a crucial role in the relationship between childhood maltreatment and psychological resilience. The first aim of this study was to investigate gender differences in the subdimensions of childhood maltreatment, and the second aim was to explore the role of adaptive and maladaptive cognitive emotion regulation strategies in the relationship between childhood maltreatment and psychological resilience. The sample of the study consisted of 355 university students aged 18 to 35. The participants completed the Demographic Information Form, Childhood Trauma Questionnaire, Psychological Resilience Scale for Adults, and Cognitive Emotion Regulation Scale. In the data analysis, t-tests, Pearson correlation analysis, and mediation analysis using the Process macro (Model 4) were performed. The t-test results revealed gender differences in the dimensions of sexual abuse, emotional abuse, and physical neglect. Specifically, females scored higher in the sexual abuse subdimension, while males had higher scores in the emotional abuse and physical neglect subdimensions. The Pearson correlation analysis revealed that childhood maltreatment was negatively correlated with psychological resilience (r = -.51, p < .01) and adaptive cognitive emotion regulation strategies (r = -.21, p < .01), while positively correlating with maladaptive cognitive emotion regulation strategies (r = .25, p < .01). In the mediation analyses, it was concluded that adaptive and maladaptive cognitive emotion regulation strategies significantly mediated the relationship between childhood maltreatment and psychological resilience (β = -.14, SE = .04, 95% CI [-.22, -.06]; β = -.07, SE = .02, 95% CI [-.12, -.03], respectively). This study emphasizes the importance of understanding of how childhood maltreatment impacts resilience, focusing on cognitive emotion regulation strategies, offering valuable insights for both theoretical understanding and practical interventions in promoting well-being.
Özet
Çocukluk dönemi kötü muamele (istismar/ihmal), bireylerin psikolojik gelişimini ve dayanıklılığını önemli ölçüde etkilemektedir. Uyumlu ve uyumsuz bilişsel duygu düzenleme stratejileri, çocukluk dönemi kötü muamele ile psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkide kritik bir rol oynamaktadır. Bu çalışmanın ilk amacı, çocukluk dönemi kötü muamelenin alt boyutlarında cinsiyet farklılıklarını incelemek, ikinci amacı ise çocukluk dönemi kötü muamele ile psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkide uyumlu ve uyumsuz bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin rolünü araştırmaktır. Çalışmanın örneklemi, 18 ile 35 yaşları arasında 355 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Katılımcılar, Demografik Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ve Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği’ni doldurmuşlardır. Veri analizinde t-test, Pearson korelasyon analizi ve Process makrosu (Model 4) ile aracılık değişkeni analizi kullanılmıştır. T-testi sonuçları, cinsiyetler arasında cinsel istismar, duygusal istismar ve fiziksel ihmal boyutlarında farklar olduğunu ortaya koymuştur. Özellikle, cinsel istismar alt boyutunda kadınların ortalama puanları erkeklerden daha yüksekken, duygusal istismar ve fiziksel ihmal alt boyutlarında ise erkeklerin ortalama puanları daha yüksektir. Pearson korelasyon analizi, çocukluk dönemi kötü muamelenin psikolojik dayanıklılık (r = -.51, p < .01) ve uyumlu bilişsel duygu düzenleme stratejileriyle (r = -.21, p < .01) negatif, uyumsuz bilişsel duygu düzenleme stratejileriyle (r = .25, p < .01) ise pozitif bir ilişkiye sahip olduğunu göstermiştir. Aracılık analizlerinde, uyumlu ve uyumsuz bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin, çocukluk dönemi kötü muamele ile psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkide anlamlı aracılık rolünün olduğu sonucuna ulaşılmıştır (sırasıyla, β = -.14, SE = .04, 95% CI [-.22, -.06]; β = -.07, SE = .02, 95% CI [-.12, -.03]). Bu çalışma, çocukluk dönemi kötü muamelenin psikolojik dayanıklılık üzerindeki etkisini, bilişsel duygusal düzenleme stratejilerine odaklanarak anlamanın önemini vurgulamakta ve psikolojik iyilik halini desteklemeye yönelik teorik anlayış ve pratik müdahaleler için değerli bilgiler sunmaktadır.