Journals / Karadeniz Araştırmaları / 2016 / Cilt: 13 Sayı: 52

Spatial Arrangements in Urban Areas and Women's Rights to Use Cities: The Hopa Case

KENTSEL ALANDA MEKÂNSAL DÜZENLEME VE KADININ KENT KULLANIM HAKKI: HOPA ÖRNEĞİ

Aygül Kılınç(ARTVİN ÇORUH ÜNİVERSİTESİ)
Pages
95–117
Publication Date
2016-12-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Finally, women's right to use the city and deci- siveness in the planning process are evaluated through the arrange- ment and organization space in Hopa.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, the spatial arrangement is examined in the context of the right to use women in the city.
📊
Key Findings & Data:First, the paper focuses on the his- torical development of the planning activity.
💡
Conclusion & Impact:Finally, women's right to use the city and deci- siveness in the planning process are evaluated through the arrange- ment and organization space in Hopa.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Planlama · Mekânsal Düzenleme · Kent Kullanım Hakkı

Abstract

In this study, the spatial arrangement is examined in the context of the right to use women in the city. First, the paper focuses on the his- torical development of the planning activity. Then, the organization of urban space is examined in the framework of planning activities. Sub- sequently, women's social status is evaluated in relation to space in the context of gender. In particular, the issues of gender-based spatial segregation is focused. Finally, women's right to use the city and deci- siveness in the planning process are evaluated through the arrange- ment and organization space in Hopa.

Özet

Bu çalışmada, kadının kent kullanım hakkı bağlamında mekânsal dü- zenleme konusu incelenmiştir. İlk önce planlama etkinliğinin tarihsel gelişme seyri üzerinde durulmuştur. Ardından planlama etkinliği çer- çevesinde kentsel mekânın nasıl düzenlendiği konusuna yer verilmiş- tir. Devamında toplumsal cinsiyet bağlamında kadının toplumsal sta- tüsünün mekânla ilişkisi değerlendirilmiştir. Özellikle toplumsal cin- siyet temelli mekânsal ayrışma konusu üzerinde durulmuştur. Son olarak kadının kent kullanım hakkı ve planlama sürecindeki belirleyi- ciliği, Hopa mekân düzenlemesi ve örgütlenmesi üzerinden değerlen- dirilmiştir. Hopa yerleşim alanı özelinde kadına ilişkin ev kadınlığı, annelik ve iş kadını rolleri üzerinden planlama kurumunun nasıl çalı- şabileceği, hangi esaslara dikkat etmesi gerektiği konusunda bir çö- zümleme yapılmıştır.

🔖

Cite This Article

Kılınç, A. (2016). Spatial Arrangements in Urban Areas and Women's Rights to Use Cities: The Hopa Case. Karadeniz Araştırmaları, Cilt: 13 Sayı: 52, 95–117. https://ajindex.com/articles/1213581

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. ADAMAN, Fikret; Çağlar Keyder (2008). ‘Türkiye’de Büyük Kentlerin Gece- kondu ve Çöküntü Mahallelerinde Yaşanan Yoksulluk ve Sosyal Dış- lanma’, http://ec.eurapa.eu/employment-social/, (Erişim: 02.12.2008).
  2. AKURGAL, Ekrem (2005). Anadolu Kültür Tarihi, Ankara: TÜBİTAK Popüler Bilim Kitapları.
  3. APAN, Ahmet (2008). “Türkiye’de İç Göç Olgusu: Nedenleri ve Sonuçları”, http://paribus.tr.googlepages.com/a_apan05.doc, (Erişim Tarihi: 02. 12.2008).
  4. ALKAN, Ayten (1999). “Toplumsal Cinsiyet ve Kent Planlaması”, SBF Dergisi 54/4, s. 1-59.
  5. ALKAN, Ayten (2009). “Giriş: Cinsiyet Dinamiklerinin Peşinden Mekânın İzini Sürmek”, Der. Ayten Algan, Cins Cins Mekân, İstanbul: Varlık Ya- yınları, s. 7-33.
  6. AKŞ-Avrupa Kentsel Şartı (2014). Erişim Adresi: http://www.migm.gov.tr/AvrupaKonseyi/KentSart-1.pdf, (Erişim Tarihi: 15.10.2014).
  7. BALKIR, Z. Gönül (2014). “Konut Hakkı ve İhlalleri: Kentli Haklarının Doğu- şu”, Sosyal Haklar Ulusal Sempozyumu, http://www.sosyalhaklar. net/2010/bildiri/balkir.pdf, (Erişim Tarihi: 15.10.2014), s. 339-358.
  8. BERKTAY, Fatmagül (2004). Kadınların İnsan Haklarının Gelişimi ve Türki- ye, Sivil Toplum ve Demokrasi Konferans Yazıları-7, İstanbul Bilgi Üni- versitesi: Sivil Toplum Kuruluşları Eğitim ve Araştırma Birimi.
  9. ÇAHA, Ömer (2010). Sivil Kadın: Türkiye’de Kadın ve Sivil Toplum, Ankara: Savaş Yayınevi.
  10. ÇALIŞKAN, Olgu (2003). “Anadolu’da Bir Yarı-Çevre Modernite Deneyimi: Kemalizm’in Şehirciliği”, Planlama (2003/3), Ankara: TMMOB Şehir Plancıları Oda Yayını, s.14-23.
  11. ÇAVUŞOĞLU, Erbatur (2010). Hegemonik Bir Süreç Olarak Türkiye Kent- leşmesi, Mimar Sinan Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Yayımlan- mamış Doktora Tezi, http://tez2.yok.gov.tr/, (Erişim: 05.04.2010).
  12. KARTAL, S. Kemal (1992). Ekonomik ve Sosyal Yönleriyle Türkiye’de Kentli- leşme, Ankara: Adım Yayıncılık.
  13. KAYASÜ, Serap (2012). “Kentler ve Toplumsal Cinsiyet”, Kentsel Planlama- Ansiklopedik Sözlük, Der. Melih Ersoy, İstanbul: Ninova Yayıncılık, s. 210-211.
  14. KAZGAN, Gülten (2005). Türkiye Ekonomisinde Krizler (1921-2001), İstan- bul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  15. KELEŞ, Ruşen (2006). Kentleşme Politikası, Ankara: İmge Kitabevi.
  16. MAYER, Margit (2011). “Kentsel Toplumsal Hareketlerde Kent Hakkı”, Çev. Aytaç Demirci, Düzeltme: Erbatur Çavuşoğlu, Eğitim Bilim Toplum Der- gisi / Cilt: 9 Sayı: 36 Güz: 2011, s.153-182.