AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHe shaped the intellectual content of the parables by preaching that being a virtuous and moral person is the highest purpose of existence.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Leo Tolstoy, following a spiritual crisis in the 1870s that led him to deep questions about the purpose of human existence, turned to religious and philosophical views in the later years of his life. While searching for answers to the questions that occupy his mind, he created the philosophy of ‘Tolstoyism’ (Толстовство), which draws attention to the superiority of moral values over human interests and reflects his own world view. Along with this moral quest, Tolstoy’s literary works have evolved in different directions in terms of genre and content, by having a more educational character. Tolstoy, who considered that the progress of the Russian peasantry and the ordinary people was above the interests of the noble class, began to construct his works for the education of the masses. As a result of this, there was a transition from novel genre to parable (притча) in the author’s works. The author preached human values and the superiority of morality in his parables aiming to educate. In addition, he reflected his own world view and religious understanding in his works by moulding them with his philosophical ideas. The aim of this article is to demonstrate the world view that plays a key role in Tolstoy’s ‘Three Parables’ (Три притчи, 1895) written in his maturity period, and to reveal the narrative language and intellectual content of the work together with the motives through the method of description, text analysis and stylistic analysis. While writing this work, the author preferred the parable as a text type in order to reach a wider readership and to draw attention to the observance of morality in the intellectual development and life of people. In his work Tolstoy used colloquial language in his narrative, and increased comprehensibility with a simple and plain style. He shaped the intellectual content of the parables by preaching that being a virtuous and moral person is the highest purpose of existence.
Özet
Lev Tolstoy, 1870’lerde kendisini insanın varoluş amacına dair derin sorgulamalara yönlendiren ruhsal krizin ardından hayatının ileriki yıllarında dinî ve felsefî görüşlere eğilmiştir. Aklını kurcalayan sorulara cevap ararken manevi değerlerin insanın çıkarlarından üstün olduğuna dikkat çeken ve kendi dünya görüşünü yansıtan “Tolstoyculuk” (Толстовство) felsefesini oluşturmuştur. Bu manevi arayışla birlikte Tolstoy’un edebî çalışmaları daha eğitici nitelik taşıyarak tür ve içerik bakımından farklı yöne evrilmiştir. Rus köylüsünün ve sıradan halkın ilerlemesinin soylu zümrenin çıkarlarından üstün olduğunu düşünen Tolstoy eserlerini geniş kitlelerin eğitilmesine yönelik kurgulamaya başlamıştır. Bunun sonucunda yazarın çalışmalarında roman türünden kıssaya (притча) geçiş olmuştur. Yazar, eğiticiliği amaçladığı kıssalarında insani değerleri ve ahlâkın üstünlüğünü öğütlemiştir. Bunun yanı sıra kendi dünya görüşünü ve dinî anlayışını felsefî fikirleriyle yoğurarak eserlerinde yansıtmıştır. Bu çalışmanın amacı, Tolstoy’un olgunluk döneminde yazdığı “Üç Kıssa” (Три притчи, 1895) adlı eserinde kilit rol oynayan dünya görüşünü ortaya koymak, motiflerle birlikte eserdeki anlatım dilini ve düşünsel içeriği betimleme, metin tahlili ve üslup analizi yöntemiyle açığa çıkarmaktır. Yazar bu çalışmasını kaleme alırken, metin türü olarak kıssayı daha geniş okura ulaşmak, insanların düşünsel gelişiminde ve yaşayışlarında ahlâkın gözetilmesine dikkat çekmek amacıyla tercih etmiştir. Tolstoy bu eserindeki anlatısında günlük konuşma dilini kullanmıştır, sade ve yalın bir üslupla anlaşılırlığı artırmıştır. Eserin düşünsel içeriğini erdemli ve ahlâklı insan olmanın varoluşun en yüksek amacı olduğunu öğütleyerek şekillendirmiştir.