AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe aim of this study is to contribute to future research on the Greeks who were enslaved during the uprising.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The Greek revolt that broke out in Wallachia-Moldavia in 1821 spread to the Peloponnese, Chios and other islands. This study focuses on the events following the suppression of the revolt on Chios. As is known, during the 1822 rebellion on Chios, many Chios residents were taken prisoner by Ottoman soldiers. This study examines the soldiers who went to Chios from the from the Saruhan to suppress the rebellion and the Greeks they took prisoner. Examination of the archival records of the period reveals that some of the soldiers from the Saruhan who went to Chios returned to their hometowns with Greek captives. Although the exact fate of these captives cannot be traced, it is evident that some of them served people from Manisa. The Greek captives were pardoned in 1830 by order of Mahmud II. An examination of Manisa court record numbered 267 reveals that captives from Chios who did not convert from Christianity were pardoned and given permission to return to their homeland. The study also includes information about the Chios people who converted to Islam within the Manisa. The aim of this study is to contribute to future research on the Greeks who were enslaved during the uprising.
Özet
1821’de Eflak ve Boğdan’da patlak veren Rum isyanı kısa sürede Mora, Sakız ve diğer adalara yayıldı. Bu çalışmada Rum İsyanı’nın Sakız Adası’na sıçramasından sonra adada isyanın bastırılması akabinde yaşanan olaylara değinildi. Bilindiği üzere 1822’de Sakız Adası’ndaki isyan sırasında birçok Sakızlı, şeriata uygun olarak Osmanlı askeri tarafından esir alındı. Bu çalışmada, isyanı bastırmak için Saruhan Sancağı kazalarından Sakız’a giden askerler ve bunların esir aldıkları Rumlar ele alındı. Dönemin arşiv kayıtları incelendiğinde, Sakız’a giden Saruhan Sancağı askerlerinin bir kısmının memleketlerine Rum esirlerle birlikte döndükleri görülmektedir. Bu esirlerin tam olarak akıbetleri takip edilemese de bir kısmının Manisa halkından kimselere hizmet ettiği aşikârdır. Rum esirler, 1830’da Sultan II. Mahmud’un emri üzerine affedildiler. 267 numaralı Manisa Şer’iyye Sicili’ndeki kayıtlar incelendiğinde Hıristiyanlıktan dönmeyen Sakızlı köle ve cariyelerin de affedildikleri ve memleketlerine dönmeleri için kendilerine ruhsat verildiği görülmektedir. Ayrıca yine aynı kayıttan hareketle çalışmada, Manisa dahilindeki İslam dinine geçen Sakızlılara dair çeşitli bilgilere de yer verildi. Bu çalışma ile isyan sırasında köleleştirilen Rumlarla ilgili yapılacak araştırmalara bir katkı sağlamak amaçlandı.