SavedAdd your journal

Journals / Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi / 2026 / Cilt: 16 Sayı: 46

Investigating the Factors Influencing the Intention to Purchase Electric and Autonomous Vehicles: A Case Study

Elektrikli Otomobil ve Otonom Otomobil Satın Alma Niyetlerini Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi: Bir Alan Çalışması

Gökhan Darıcı(ENERJİSA ANONİM ŞİRKETİ)0009-0003-3424-1806
Pınar Bilgin(ESKİŞEHİR TEKNİK ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-7001-2862
Dilaver Tengilimioğlu(ATILIM ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-7101-1944
İzay Reyhanoğlu(ATILIM ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-4645-5030
Pages
636–657
Publication Date
2025-05-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings reveal that 85.7% of participants currently own a car, yet only 1% possess an electric vehicle.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In an increasingly competitive environment, automobile manufacturers are making significant efforts to design and produce both contemporary and future vehicles by developing new technologies.
📊
Key Findings & Data:Though electric vehicles are not entirely new technologies, the rising environmental concerns have led to their resurgence in popularity, characterized by improved performance, pricing, and accessibility.
💡
Conclusion & Impact:The findings reveal that 85.7% of participants currently own a car, yet only 1% possess an electric vehicle.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Elektrikli Araç · Otonom Araç · Satın Alma Niyeti

Abstract

In an increasingly competitive environment, automobile manufacturers are making significant efforts to design and produce both contemporary and future vehicles by developing new technologies. Alongside initiatives aimed at enhancing driving comfort and the in-vehicle experience, two technologies stand out as providing a competitive edge to automobile manufacturers in line with energy conservation and environmental protection goals: electric vehicles and autonomous vehicles. Though electric vehicles are not entirely new technologies, the rising environmental concerns have led to their resurgence in popularity, characterized by improved performance, pricing, and accessibility. The study seeks to identify consumers' purchasing intentions regarding these two relatively new types of vehicles and the factors that may influence these intentions. The research is conducted through an online survey administered to 384 individuals aged 18 and older residing in Ankara. The findings reveal that 85.7% of participants currently own a car, yet only 1% possess an electric vehicle. Furthermore, 51% reports having a moderate to good level of knowledge about electric vehicles, while 34.3% indicates a similar level of knowledge regarding autonomous vehicles. The most critical factors in vehicle preference are found to be vehicle safety, followed by price and fuel efficiency. The majority of participants expresses their intention to purchase electric vehicles in the future. The primary disadvantage of electric vehicles identified is their limited range, whereas the main concern regarding autonomous vehicles is their susceptibility to adverse weather conditions.

Özet

Artan rekabet ortamında otomobil şirketleri yeni teknolojiler geliştirerek günümüz ve geleceğin otomobillerini tasarlamak ve üretmek için yoğun çaba sarf etmektedir. Özellikle sürüş konforu ve araç içi deneyimi geliştirmeye yönelik çabaların yanı sıra, enerji tasarrufu ve çevre koruma hedefleri doğrultusunda otomobil üreticilerine rekabet avantajı sağlayan iki teknoloji öne çıkmaktadır: elektrikli araçlar ve otonom araçlar. Elektrikli araçlar tamamen yeni bir teknoloji olmamakla birlikte, günümüzde çevresel kaygıların artması bu araçların daha iyi performans, fiyat ve ulaşılabilirlik ile yeniden popülerlik kazanmasına yol açmıştır. Bu çalışmada, yeni sayılabilecek bu iki araç türü için tüketicilerin satın alma niyetleri ve bu niyetleri etkileyebilecek faktörler belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırma, Ankara ilinde yaşayan 18 yaş ve üzeri 384 kişi üzerinde çevrimiçi anket uygulanarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda katılımcıların %85,7'sinin halihazırda otomobile sahip olduğu, ancak sadece %1'inin elektrikli araca sahip olduğu, %51'inin elektrikli araçlar hakkında, %34,3'ünün ise otonom araçlar hakkında orta ve iyi düzeyde bilgi sahibi olduğu tespit edilmiştir. Araç tercihinde en fazla önem verdikleri konuların başında aracın güvenliği gelirken, bunu aracın fiyatı ve yakıt tüketimi izlemektedir. Katılımcıların büyük çoğunluğu gelecekte elektrikli araç satın almayı düşündüğünü ifade etmiştir. Elektrikli araçlarda en dezavantajlı konu olarak menzillerinin sınırlı olması, otonom araçlarda ise aracın olumsuz hava koşullarından etkilenme endişesi belirtilmiştir.

🔖

Cite This Article

Darıcı, G., Bilgin, P., Tengilimioğlu, D., Reyhanoğlu, İ. (2025). Investigating the Factors Influencing the Intention to Purchase Electric and Autonomous Vehicles: A Case Study. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, Cilt: 16 Sayı: 46, 636–657. https://doi.org/10.21076/vizyoner.1562985

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (62)

  1. Akış, B. (2013). İstatistiki yöntemlerle değer belirleme ve değer haritası üretimi - Selçuklu örneği [Yüksek Lisans Tezi]. Selçuk Üniversitesi.
  2. Akkaya, S. ve Özbay, H. (2022). Otonom araçların akıllı ulaşım politikaları üzerindeki etkileri. Akıllı Ulaşım Sistemleri ve Uygulamaları Dergisi, 5(2), 200-210. https://doi.org/10.51513/jitsa.1160891
  3. Andwari, A. M., Pesiridis, A., Rajoo, S., Martinez-Botas, R. ve Esfahanian, V. (2017). A review of Battery Electric Vehicle technology and readiness levels. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 78, 414-430.
  4. Bansal, P., Kockelman, K. M. ve Singh, A. (2016). Assessing public opinions of and interest in new vehicle technologies: An Austin perspective. Transportation Research Part C: Emerging Technologies. 67, 1–14.
  5. Begg, D. (2014). A 2050 vision for London: What are the implications of driverless transport, transport times, London, UK. http://www.transporttimes.co. uk/Admin/uploads/64165-transport-times_a-2050-vision-for-london_aw-web-ready.pdf
  6. Caperello, N. D. ve Kurani, K. S. (2012). Households’ Stories of Their Encounters With a Plug-In Hybrid Electric Vehicle. Environment and Behavior, 44(4), 493–508. https://doi.org/10.1177/0013916511402057
  7. Casley, S. V., Jardim, A.S. ve Quartulli, A. M. (2013). A study of public acceptance of autonomous cars, interactive qualifying project, Worcester Polytechnic Institute. https://web.wpi.edu/Pubs/E-project/Available/E-project-043013-155601/unre
  8. Chatterjee, S., Hadi, A. S. ve Price, B. (2015). Regression analysis by example. John Wiley & Sons Inc.
  9. Choi, J. K. ve Ji, Y. G. (2015). Investigating the importance of trust on adopting an autonomous vehicle. International Journal of Human–Computer Interaction. 31(10), 692–702.
  10. Daziano, R. A., Sarrias, M. ve Leard, B. (2017). Are consumers willing to pay to let cars drive for them? Analyzing response to autonomous vehicles. Transportation Part C: Emerging Technologies. 78, 150–164.
  11. Efe, E., Bek, Y. ve Şahin, M. (2000). SPSS’te çözümleri ile istatistik yöntemler II, Sütçü İmam Üniversitesi Rektörlüğü, Yayın NO:10, Kahramanmaraş.
  12. Egbue, O. ve Long, S. (2012). Barriers to widespread adoption of electric vehicles: An analysis of consumer attitudes and perceptions. Energy Policy, 48, 717-729.
  13. Erdem, C., Şentürk, İ. ve Şimşek, T. (2010). Identifying the factors affecting the willingness to pay for fuel-Efficient vehicles in Türkiye: A case of hybrids. Energy policy, 38(6), 3038-3043.
  14. Fagnant, D. J. ve Kockelman, K. (2015). Preparing a nation for autonomous vehicles: Opportunities, barriers and policy recommendations. Transportation Research Part A: Policy and Practice, (77), 167-181.
  15. Fulton, L., Mason, J. ve Meroux, D. (2017). Three revolutions in urban transportation: How to achieve the full potential of vehicle electrification, automation, and shared mobility in urban transportation systems around the world by 2050 (No. STEPS-2050).
  16. Gürbüz, Y. ve Kulaksız, A. A. (2016). Elektrikli otomobiller ile klasik içten yanmalı motorlu otomobillerin çeşitli yönlerden karşılaştırılması. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 6(2), 117-125. http://dx.doi.org/10.17714/gufbed.2016.06.011
  17. Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınları.
  18. Gürsoy, O. (2023). Kamu yönetimi perspektifinden otonom araç teknolojisi. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(2), 364-386. https://doi.org/10.53443/anadoluibfd.1148589
  19. Haboucha, C. J., Ishaq, R. ve Shiftan, Y. (2017). User preferences regarding autonomous vehicles. Transportation Research Part C: Emerging Technologies, 78, 37–49
  20. Hamurcu, M., Çakır, E. ve Eren, T. (2021). Kullanıcı perspektifli çok kriterli karar verme ile elektrikli otomobillerde batarya seçimi. International Journal of Engineering Research and Development, 13(2), 733-749. https://doi.org/10.29137/umagd.906805
  21. Hawkins, T. R., Singh, B., Majeau‐Bettez, G. ve Strømman, A. H. (2013). Comparative environmental life cycle assessment of conventional and electric vehicles. Journal of Industrial Ecology, 17(1), 53-64.
  22. Huang, X. ve Ge, J. (2019). Electric vehicle development in Beijing: an analysis of consumer purchase intention, Journal of Cleaner Production, 216, 361-372.
  23. IEA. (2023). Global EV Outlook 2023. https://www.iea.org/reports/global-ev-outlook-2023 adresinden 5 Nisan 2024 tarihinde alınmıştır.
  24. İnan, R., Güçkıran, M., Altınışık, Y. E., Tek, S. ve Potuk, M. (2023). Elektrikli araçlar için iyileştirilmiş pasif dengeleme yöntemi ile tasarlanan batarya yönetim sisteminin gerçek-zamanlı uygulaması. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 38(3), 1757-1768. https://doi.org/10.17341/gazimmfd.938914
  25. Jing, P., Xu, G., Chen, Y., Shi, Y. ve Zhan, F. (2020). The determinants behind the acceptance of autonomous vehicles: A systematic review. Sustainability, 12(5), 1719.
  26. Karamehmet, B. ve Morgül, E. (2018). Tüketicilerin elektrikli araç tercihleri: Literatür taraması ve Türkiye’de tanıtımına yönelik öneriler. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, (40), 246-260. https://doi.org/10.17498/kdeniz.425914
  27. Karasar, N. (1984). Bilimsel araştırma metodu. Hacetepe Taş Kitapçılık.
  28. Kaynaklar, H. (2022). Türkiye'deki araçların otonom seviyelerinin belirlenmesi ve gelecek tahmini [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Gelişim Üniversitesi.
  29. Kılınç, T. (2022). Elektrikli Araçlar ve şarj istasyonlarında yangın güvenliği. Uluslararası Katılımlı Yangın Sempozyumu // 29-30 Eylül 2022, İzmir, Türkiye.
  30. Kınıkoğlu, B. (2021). Otonom araçların neden olduğu kazalardaki hukuki sorumluluk rejimi. Adalet Dergisi, (66), 333-377.
  31. Kocagöz, E. ve İğde, Ç. S. (2022). Elektrikli araç satın alma niyetini hangi faktörler etkiler? Bir tüketici araştırması. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (21. Uluslararası İşletmecilik Kongresi Özel Sayısı), 104-120. https://doi.org/10.33437/ksusbd.1133892
  32. Krueger, R., Rashidi, T. H. ve Rose, J. M., (2016). Preferences for shared autonomous vehicles. Transportation Research Part C: Emerging Technologies, 69, 343–355
  33. Long, J. S. ve Freese, J. (2014). Regression models for categorical dependent variables using Stata. Stata Press. Texas.
  34. Mason, C. H. ve Perreault, W. D. (1991). Collinearity, power, and interpretation of multiple regression analysis, Journal of Marketing Research, 28(3), 268-280.
  35. Nennioğlu, A. K. ve Köroğlu, T. (2018). Otonom otomobillerde hareket planlaması. Artıbilim: Adana Bilim ve Teknoloji Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 1(2), 20-29.
  36. Özarpa, C., Avci, İ. ve Kara, S. A. (2021). Otonom araçlar için siber güvenlik risklerinin araştırılması ve savunma metotları. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 31, 242-255. https://doi.org/10.31590/ejosat.911468
  37. Özbey, B. (2020). Elektrikli otomobiller için kablosuz şarj sistemi tasarımı ve optimizasyonu [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Teknik Üniversitesi.
  38. Özbay, H., Közkurt, C., Dalcalı, A. ve Tektaş, M. (2020). Geleceğin ulaşım tercihi: Elektrikli otomobiller. Akıllı Ulaşım Sistemleri ve Uygulamaları Dergisi, 3(1), 34-50.
  39. Rahman, M. M. ve Thill, J. C. (2024). Who is inclined to buy an autonomous vehicle? Empirical evidence from California. Transportation, 1-34.
  40. SAE International. (2021). Surface vehicles recommended practice J3016. Taxonomy and definitions for terms related to driving automation systems for on-road motor vehicles. https://www.sae.org/blog/sae-j3016-update adresinden 15 Temmuz 2024 tarihinde alınmıştır.
  41. Sang, Y. ve Bekhet, H. (2015). Modelling electric vehicle usage intentions: An empirical study in Malaysia, Journal of Cleaner Production, 92, 75-83.
  42. Šare, A., Krajačić, G., Pukšec, T. ve Duić, N. (2015). The integration of renewable energy sources and electric vehicles into the power system of the Dubrovnik region. Energy, Sustainability and Society, 5, 1-16. https://doi.org/10.1186/s13705-015-0055-7
  43. Schoettle, B. ve Sivak, M. (2014a). A survey of public opinion about connected vehicles in the U.S., the U.K., and Australia. 2014 International Conference on Connected Vehicles and Expo (ICCVE) (s. 687–692). Vienna.
  44. Schoettle, B. ve Sivak, M., (2014b). A survey of public opinion about autonomous and self-driving vehicles in the U.S., the U.K., and Australia, Technical Report. The University of Michigan Transportation Research Institute, https://deepblue.lib.umich.edu/bitstream/handle/2027.42/108384/103024.pdf? sequence=1andisAllowed=y adresinden 2 Ağustos 2024 tarihinde alınmıştır.
  45. Silberg, G., Manassa, M., Everhart, K., Subramanian, D., Corley, M., Fraser, H., Sinha, V. ve Ready, A.W. (2013). Self-driving cars: Are we ready?, Technical Report, KPMG.
  46. Shabanpour, R., Mousavi, S. N. D., Golshani, N., Auld, J. ve Mohammadian, A. (2017). Consumer preferences of electric and automated vehicles. 2017 5th IEEE International Conference on Models and Technologies for Intelligent Transportation Systems (MT-ITS) Naples, Italy.
  47. Shabanpour, R., Golshani, N., Shamshiripour, A., Mohammadian, A. K. (2018). Eliciting preferences for adoption of fully automated vehicles using best-worst analysis. Transportation Research Part C: Emerging Technologies, 93, 463–478.
  48. Shladover, S. E. (2018). Connected and automated vehicle systems: Introduction and overview. Journal of Intelligent Transportation Systems, 22(3), 190-200.
  49. Smith, B., Olaru, D., Jabeen, F. ve Greaves, S. (2017). Electric vehicles adoption: Environmental enthusiast bias in discrete choice models. Transportation Research Part D: Transport and Environment, 51, 290-303.
  50. Statista. (22 Nisan 2021b). Projected sales of autonomous vehicles worldwide from 2019 to 2030. https://www.statista.com/statistics/1230733/projected-sales-autonomousvehiclesworldwide/#:~:text=Sales%20of%20autonomous%20vehicles%20are,of%20around%2058 %20million%20units/ adresinden 5 Haziran 2022 tarihinde alınmıştır.
  51. Şaşmaz, O. (2020). Tüketicilerin elektrikli otomobil kullanımına yönelik tutumları üzerine bir araştırma [Yüksek Lisans Tezi]. Bahçeşehir Üniversitesi.
  52. Şengül, S. ve Pusa, S. (2019). TR62 (Adana–Mersin) bölgesinde alternatif yakıtlı otomobil satın alma istekliliğinin incelenmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 17, 297-305.
  53. Tengilimoğlu, O., Wadud, Z. ve Carsten, O. (2023). Infrastructure requirements for the safe operation of automated vehicles: Opinions from experts and stakeholders. Transport Policy, 133, 209-222.
  54. Topolšek, D., Babić, D., Babić, D. ve Cvahte Ojsteršek, T. (2020). Factors influencing the purchase intention of autonomous cars. Sustainability, 12(24), 10303.
  55. TÜİK. (2024a). Motorlu kara taşıtları, Aralık 2023. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Motorlu-Kara-Tasitlari-Aralik-2023-49432 adresinden 24 Temmuz 2024 tarihinde alınmıştır.
  56. TÜİK. (2024b). Motorlu kara taşıtları, Ekim 2024. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Motorlu-Kara-Tasitlari-Ekim-2024-53461 adresinden 11 Ocak 2025 tarihinde alınmıştır.
  57. TÜİK. (2024c). Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçları, 2023. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Adrese-Dayali-Nufus-Kayit-Sistemi-Sonuclari-2023-49684 adresinden 11 Ocak 2025 tarihinde alınmıştır.
  58. Underwood, S. E., Marshall, S. ve Niles, J. (2014). Automated, connected and electric vehicles: an assessment of emerging transportation technologies and a policy roadmap for more sustainable transportation. Report for Graham Environmental Sustainability Institute. https://graham.umich.edu/media/files/LC-IA-Final-Underwood.pdf adresinden 9 Ağustos 2024 tarihinde alınmıştır.
  59. Vallet, M. (2013). Survey: Drivers ready to trust robot cars? Technical report for CarInsurance.com. https://web.archive.org/web/20150910142026/http://www.carinsurance.com/Articles/autonomous-cars-ready.aspx adresinden 8 Mart 2024 tarihinde alınmıştır.
  60. Yazıcı, R. O. (2011). Air passenger demand forecasting for planned airports, Case study: Zafer and OR-GI Airports in Türkiye [Master's Thesis]. Middle East Technical University.
  61. Yiğit, E., Öner, A. E. ve Yöntem, O. (2020). Otonom araçların otomotiv sektörüne etkileri ve beraberinde getirdiği yenilikler. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (Özel Sayı), 181-186.
  62. Young, J. (2014). U.S. automotive emerging technologies study results, Technical Report, McGraw Hill Financial.