SavedAdd your journal

Journals / Doğal Afetler ve Çevre Dergisi / 2026 / Cilt: 12 Sayı: 2

Spatial Analysis and Effects of the Kaynapinar-Karliova Earthquake (14/06/2020)

Kaynarpınar-Karlıova Depreminin (14/06/2020) Mekânsal Analizi ve Etkileri (Bingöl)

Vedat Avci(Bingöl Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü)0000-0003-1439-3098
Pages
455–480
Publication Date
2026-07-24
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The fact that Kaynarpinar and its surroundings are located within an active tectonic zone makes it necessary to build settlements resistant to earthquakes and other disasters.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to reveal the spatial analysis and effects of the 5.9 magnitude earthquake that took place in Kaynarpinar, Karliova district of Bingöl, on 14th of June, 2020.
📊
Key Findings & Data:This earthquake caused damage in Cat district of Erzurum and in Bingöl, resulting in one fatality and damage to 2188 buildings in Bingöl.
💡
Conclusion & Impact:The fact that Kaynarpinar and its surroundings are located within an active tectonic zone makes it necessary to build settlements resistant to earthquakes and other disasters.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2020 Verileri
⚙️Variables:Kaynarpınar-Karlıova Depremi · Mekânsal Analiz · Yapısal Hasarlar

Abstract

This study aims to reveal the spatial analysis and effects of the 5.9 magnitude earthquake that took place in Kaynarpinar, Karliova district of Bingöl, on 14th of June, 2020. Kaynarpinar and its surroundings are located within the North Anatolian Fault Zone (NAFZ), on the Elmalidere and Kargapazari segments, and Cavuslu Thrust. This earthquake caused damage in Cat district of Erzurum and in Bingöl, resulting in one fatality and damage to 2188 buildings in Bingöl. Earthquake points, geological and active fault maps, and Digital Elevation Model with 5 m*5 m resolution were used as basic data for earthquake analyses. The analyses of the ArcGIS interface spatial analysis module, point and kernel density, central, mean center, weighted mean center, average nearest neighbor and deviation ellipse were performed. Deformations, structural damages and mass movements caused by earthquake were determined through field studies. Point and kernel analyses show that the earthquake intensity has increased in the area between Elmali-Dinarbey-Kaynarpinar, and that the central, mean center, weighted mean center and median center are located approximately 4.1 km northwest of the epicenter. The earthquake triggered mass movements in the form of flow, slide and fall. Mass movements caused the closure of the Karliova-Yedisu highway and damage to a vehicle in motion. The fact that Kaynarpinar and its surroundings are located within an active tectonic zone makes it necessary to build settlements resistant to earthquakes and other disasters.

Özet

Bu çalışmada 14 Haziran 2020 tarihinde Bingöl’ün Karlıova ilçesinde Kaynarpınar’da meydana gelen 5.9 büyüklüğündeki depremin mekânsal analizi ile etkilerinin ortaya konması amaçlanmıştır. Kaynarpınar ve çevresi, Kuzey Anadolu Fay Zonu (KAFZ) içerisinde Elmalıdere ve Kargapazarı segmentleri ile Çavuşlu Bindirmesi üzerinde yer almaktadır. Bu deprem, Erzurum’un Çat ilçesi ile Bingöl’de hasara neden olmuş, depremde 1 kişi hayatını kaybetmiş ve Bingöl’de 2188 yapıda hasar meydana gelmiştir. Deprem analizleri için deprem noktaları, jeoloji ve diri fay haritaları ile 5 m*5 m çözünürlüklü Sayısal Yükseklik Modeli (SYM) temel datalar olarak kullanılmıştır. ArcGIS arayüzü mekânsal analiz modülü, noktasal ve kernel yoğunluk, merkez, ortalama merkez, ağırlıklı ortalama merkez, medyan merkezi, ortalama en yakın komşuluk, standart sapma elipsi analizleri yapılmıştır. Depremin neden olduğu deformasyonlar, yapısal hasarlar ve kütle hareketleri arazi çalışmaları ile belirlenmiştir. Noktasal ve kernel yoğunluk analizleri Elmalı-Dinarbey-Kaynarpınar arasındaki sahada deprem yoğunluğunun arttığını, merkez, ortalama merkez, ağırlıklı ortalama merkez ve medyan merkezinin, episantrın yaklaşık 4.1 km kuzeybatısında kaldığını göstermektedir. Deprem, akma, kayma ve düşme şeklinde kütle hareketlerini tetiklenmiştir. Kütle hareketleri Karlıova-Yedisu karayolunun kapanmasına ve seyir halindeki bir aracın zarar görmesine neden olmuştur. Aktif tektonik zon içerisinde yer alan Kaynarpınar ve çevresinin bu özelliği yerleşmelerin deprem ve diğer afetlere karşı dirençli hale getirilmesini zorunlu kılmaktadır

🔖

Cite This Article

Avci, V., *, V. A. (2026). Spatial Analysis and Effects of the Kaynapinar-Karliova Earthquake (14/06/2020). Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, Cilt: 12 Sayı: 2, 455–480. https://doi.org/10.21324/dacd.1919599

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (123)

  1. ABAG (2026, 10/02/2026). https://abag.ca.gov/our-work/resilience
  2. AFAD (2014). Afet Etüt Raporları. Bingöl Afet ve Acil Durum Müdürlüğü. T.C. İçişleri Bakanlığı Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı.
  3. AFAD (2020). 14 Haziran 2020 Karlıova (Bingöl) mw 5.7 depremine ilişkin ön değerlendirme raporu, T.C. İçişleri Bakanlığı Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, Deprem Dairesi Başkanlığı, Ankara.
  4. AFAD (2024). https://deprem.afad.gov.tr/event-instrumental erişim tarihi 31/10/2024
  5. Akbayram, K., Kıranşan, K., Varolgüneş, S., Büyükakpınar, P., Karasözen, E., & Bayık, Ç. (2023). Multidisciplinary analyses of the rupture characteristic of the June 14, 2020, Mw 5.9 Kaynarpınar (Karlıova, Bingöl) earthquake reveal N70E-striking active faults along the Yedisu Seismic Gap of the North Anatolian Fault Zone. International Journal of Earth Sciences (Geol Rundsch) 112, 489–509. https://doi.org/10.1007/s00531-022-02256-4
  6. Akgün, E., & İnceöz, M. (2021). Tectonic evolution of the central part of the East Anatolian Fault Zone, Eastern Turkey. Turkish Journal of Earth Sciences, 30(7), 928-947, https://doi.org/10.3906/yer-2104-15
  7. Akyürek, Ö., & Arslan, O. (2018). Kocaeli ili ve çevresinde (1900-2016) yılları arasında gerçekleşen tarihsel depremlerin konumsal istatistik analizi. Geomatik, 3(1), 48-62. https://doi.org/10.29128/geomatik.333104
  8. Al-Ahmadi, K., Al-Amri, A., & See, L. (2014). A spatial statistical analysis of the occurrence of earthquakes along the Red Sea floor spreading: Clusters of seismicity. Arabian Journal of Geosciences, 7, 2893-2904. https://doi.org/ 10.1007/s12517-013-0974-6.
  9. Alevkayalı, Ç., & Dindar, H. (2022). Kıbrıs Adası ve çevresindeki depremlerin zamansal ve mekânsal dağılımı: Jeoistatistiksel bir yaklaşım. Yerbilimleri, 43(3), 197-211. https://doi.org/10.17824/yerbilimleri.1008258
  10. Ambraseys, N. N. (1970). Some characteristic features of the Anatolian fault zone. Tectonophysics, 9(2-3), 143–165. https://doi.org/10.1016/0040-1951(70)90014-4
  11. Arcgis Desktop Help (2026). Environmental systems research institute.
  12. ArcGIS Pro (2026). https://pro.arcgis.com/en/pro-app/3.4/tool-reference/spatial-statistics/average-nearest-neighbor.htm
  13. Aslam, B., & Naseer, F. (2020). A statistical analysis of the spatial existence of earthquakes in Balochistan: clusters of seismicity. Environmental Earth Sciences, 79, 41, https://doi.org/10.1007/s12665-019-8790-2
  14. Avci, V., & Sunkar, M. (2017). Jeomorfik indislerle Varto Havzası'nda (Muş) tektonik aktivitenin belirlenmesi. Türk Coğrafya Kurumu 75. Yıl Kongresi, 730-742. Ankara.
  15. Avci, V., & Sunkar, M. (2023). Jeomorfik indislerle Varto Havzası’nı (Muş) denetleyen fayların göreceli tektonik aktivitesinin belirlenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 13(4), 1046-1072. https://doi.org/10.17714/gumusfenbil.1288478
  16. Avcil, F., Işık, E., İzol, R., Büyüksaraç, A., Arkan, E., Arslan, M. H., Aksoylu, C., Eyisüren, O., & Harirchian, E. (2024). Effects of the February 6, 2023, Kahramanmaraş earthquake on structures in Kahramanmaraş city. Natural Hazards, 120, 2953-2991. https://doi.org/10.1007/s11069-023-06314-1
  17. Bailey, T. C., & Gatrell, A. C. (1995). Interactive spatial data analysis (C. 413). Longman Scientific & Technical Essex
  18. Bakak, Ö. (2016). 2005 Sığacık Körfezi (İzmir) depremlerinin mekânsal değerlendirilmesi. Yerbilimleri, 37(1), 37-63.
  19. Budak, A., Uysal, H., & Aydın, A. C. (2004). Kırsal yapıların deprem karşısındaki davranışı. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 35(3-4), 209-219.
  20. Bozkurt, E. (2001). Neotectonics of Turkey–a synthesis, Geodinamica Acta, 14(1–3), 3-30. https://doi.org/10.1016/S0985-3111(01)01066-X.
  21. Bulut, F., Bohnhoff, M., Eken, T., Janssen, C., Kılıç, T., & Dresen, G. (2012). The East Anatolian Fault Zone: Seismotectonic setting and spatiotemporal characteristics of seismicity based on precise earthquake locations. Journal of Geophysical Research Solid Earth, 117(B7), https://doi.org/10.1029/2011JB008966
  22. Cao, Z., Zhang, H., Liu, Y., Liu, S., Feng, L., Yin, L., & Zheng, W. (2022). Spatial distribution analysis of seismic activity based on GMI, LMI, and LISA in China. Open Geosciences, 14(1), 89-97.
  23. D'Antonio, A., & Monz, C. (2016). The influence of visitor use levels on visitor spatial behavior in off-trail areas of dispersed recreation use. Journal of Environmental Management, 170, 79–87. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2016.01.011
  24. Demirel, Y., & Türk, T. (2023). 6 Şubat 2023 Kahramanmaraş depremleri (Mw 7.7 ve Mw 7.6) sonrasında Türkiye’de meydana gelen depremlerin (Mw≥4) coğrafi bilgi sistemleri ile mekânsal analizi. Türkiye Coğrafi Bilgi Sistemleri Dergisi, 5(2), 60-69. https://doi.org/10.56130/tucbis.1311693
  25. Dewey, J. F., Hempton, M. R., Kidd, W. S. F., Saroglu, F. & Şengor, A. M. C. (1986). Shortening of continental lithosphere: the neotectonics of eastern Anatolia: a young collision zone. In: Coward, M. P. & Ries, A. C. (eds) Collision Tectonics. Geological Society London Special Publications, 19, 3–36.
  26. Djenaliev, A., Kada, M., Chymyrov, A., Hellwich, O., & Muraliev, A. (2018). Spatial statistical analysis of earthquakes in Kyrgyzstan. International Journal of Geoinformatics. 14(1), 11-20
  27. Dölek, İ., Uzelli, T., Ege, İ., & Çelik, Ö. (2023). 6 Şubat Kahramanmaraş depremleri ile oluşan kütle hareketlerine bir örnek: Tepehan heyelanı. Türk Coğrafya Dergisi, 83, 73-86. https://doi.org/10.17211/tcd.1307166
  28. Duman, T. Y., & Emre, Ö. (2013). The East Anatolian Fault: geometry, segmentation and jog characteristics. Geological Society, London, Special Publications, 372, 495–529. https://doi.org/10.1144/sp372.14
  29. Emre, O., & Duman, T. Y. (2007). The East Anatolian Fault: Structural pattern and relationship with the Dead Sea Transform, American Geophysical Union, 88(52), Fall Meeting Suppl., Abstract T42B-01.
  30. Emre, Ö., Doğan, A., Özalp, S., & Yıldırım, C. (2011a). 1:250.000 ölçekli Türkiye diri fay haritaları serisi, Bandırma (NK35-11b) Paftası, Seri No:3, Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü, Ankara -Türkiye.
  31. Emre, Ö., Doğan, A., Duman, T. Y., & Özalp, S. (2011b). 1:250.000 ölçekli Türkiye diri fay haritası serisi. Bursa (NK35-12) Paftası, SeriNo:9, Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü, Ankara -Türkiye.
  32. Emre, Ö., Duman, T. Y., Kondo, H., Olgun, Ş., Özalp, S., & Elmacı, H. (2012a). 1:250.000 ölçekli Türkiye diri fay haritası serisi, Erzincan (NJ 37-3) Paftası, Seri No:44, Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü, Ankara -Türkiye.
  33. Emre, Ö., Duman, T. Y., Olgun, Ş., Özalp, S., & Elmacı. H. (2012b). 1/250.000 ölçekli Türkiye diri fay haritası serisi, Erzurum (NJ 37-4) paftası. Seri No:48. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü.
  34. Emre, Ö., Duman, T.Y., Özalp, S., Elmacı, H., Olgun, Ş., & Şaroğlu. F. (2013). Açıklamalı Türkiye diri fay haritası. ölçek 1:1.250.000. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü. Özel Yayın Serisi-30. Ankara-Türkiye. ISBN: 978-605-5310-56-1
  35. Erinç, S. (2000). Jeomorfoloji I, DER Yayınları, İstanbul.
  36. Ergintav, S., Reilinger, R. E., Çakmak, R., Floyd, M., Cakir, Z., Doğan, U., King, R. W., McClusky, S., & Özener, H. (2014). Istanbul’s earthquake hot spots: geodetic constraints on strain accumulation along faults in the Marmara seismic gap. Geophysical Research Letters, 41(16), 5783–5788. https://doi.org/10.1002/2014GL060985
  37. ESRI (2016). Arcgis-version 10.4.1. Redlands, CA: Environmental scientific research institute, Inc.
  38. Fidan, S., & Görüm, T. (2020). Türkiye’de ölümcül heyelanların dağılım karakteristikleri ve ulusal ölçekte öncelikli alanların belirlenmesi. Türk Coğrafya Dergisi, 74, 123-134. https://doi.org/10.17211/tcd.731596
  39. Haijun, W., & Lijun, S. (2026). SEM-Newmark permanent displacement simulation of coseismic landslides based on kinematic seismic sources. Landslides, https://doi.org/10.1007/s10346-025-02678-6
  40. Hashimoto, S., Yoshiki, S., Saeki, R., Mimura, Y., Ando, R., & Nanba, S. (2016). Development and application of traffic accident density estimation models using kernel density estimation. Journal of Traffic and Transportation Engineering (English edition), 3(3), 262–270. https://doi.org/10.1016/j.jtte.2016.01.005
  41. Hepdeniz, K., & Soyaslan, İ. İ. (2015). Burdur ilinde meydana gelen depremlerin odak noktalarının coğrafi bilgi sistemleri (CBS) ile 3 boyutlu modellenmesi ve jeoistatistiksel analizi. Uluslararası Burdur Deprem ve Çevre Sempozyumu, Burdur, Türkiye, Bildiriler Kitabı, 104-112.
  42. Hepdeniz, K. (2024). Spatial statistical analysis of earthquakes in the Fethiye-Burdur fault zone. Frontiers of Earth Science 18, 554–564. https://doi.org/10.1007/s11707-022-1080-4
  43. Herece, E. (2008). Doğu Anadolu Fayı (DAF) atlası. MTA Özel Yayın Serisi, No: 13, 359 s. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü, Ankara.
  44. Huggett, R. J. (2015). Jeomorfolojinin temelleri (Çeviri Editörü: Prof. Dr. U. Doğan). (3. Baskı). Nobel Akademik Yayıncılık.
  45. Gorum, T., Fan, X., vanWesten, C. J., Huang, R. Q., Xu, Q., Tang, C., & Wang, G. (2011). Distribution pattern of earthquake-induced landslides triggered by the 12 May 2008 Wenchuan earthquake. Geomorphology 133, 152–167. https://doi.org/10.1016/j.geomorph.2010.12.030.
  46. Gökkaya, K. (2016). Geographic analysis of earthquake damage in Turkey between 1900 and 2012. Geomatics, Natural Hazards and Risk, 7(6), 1948–1961. https://doi.org/10.1080/19475705.2016.1171259
  47. Gökkaya, K. (2023). Spatiotemporal analysis of fatal earthquakes between 1800 and 2015 at a global scale. Türkiye Coğrafi Bilgi Sistemleri Dergisi, 5(2), 92-100. https://doi.org/10.56130/tucbis.1356178
  48. Görüm, T. (2016). 23 Ekim 2011 Van depreminin tetiklediği heyelanlar. Türk Coğrafya Dergisi, 66, 29-36. https://doi.org/10.17211/tcd.69854
  49. Gürbüz, M., & Karabulut, M. (2008). Mapping and analysis of the traffic accidents in the city of Kahramanmaras. with geographic information systems. 5th International Conference on Geographic Information Systems (ICGIS-2008), İstanbul, Turkey. Proceedings, (2), 477-483.
  50. İçöz, C., & Peker, K. Ö. (2024). Spatial analysis of earthquakes in and around the northern Anatolian Fault Zone. Sigma Journal of Engineering and Natural Sciences, 42(6), 1813-1825. https://izlik.org/JA64AU25UK
  51. İUC (2020). https://cdn.iuc.edu.tr/FileHandler2.ashx?f=bingol_depremi.pdf
  52. Jackson, J., & McKenzie, D. (1984). Active tectonics of the Alpine-Himalayan belt between western Turkey and Pakistan. Geophysical Journal International, 77(1), 185–264. https://doi.org/10.1111/j.1365-246X.1984.tb01931.x
  53. Jefferies, M., & Been, K. (2006). Soil liquefaction: A critical state approach. 2nd ed. New York, USA, Taylor & Francis Group.
  54. Karabacak, K., Bayar, R., & Türkşen, Ö. (2019). Antalya ilinde orman yangınlarının mekânsal istatistiksel yöntemler ile analizi. 1. İstanbul Uluslararası Coğrafya Kongresi, 20-22 Haziran 2019, 615-630, 10.26650/pb/ps12.2019.002.060
  55. Karabulut, M. (2014). Mekânsal istatistik teknikleri. (Y. Arı, ve İ. Kaya) içinde, Coğrafya Araştırma Yöntemleri (s. 421-433). Coğrafyacılar Derneği, Balıkesir
  56. Karaşin, A. H. (2005). Mart 2005 Karlıova depremleri. Türkiye Mühendislik Haberleri Dergisi, 439-440, 42-45.
  57. Kavurmacı, M. (2017). Coğrafi bilgi sistemi (CBS) kullanılarak sıvılaşma riskinin değerlendirilmesi: Aksaray örneği. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 23(3), 303-311. doi: 10.5505/pajes.2016.62534
  58. Kaya, Ö., Toroğlu, E., & Adıgüzel, F. (2015). 2011 genel seçimlerinde partilerin aldığı oy oranlarının ilçeler ölçeğinde mekânsal analizi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Dergisi, 31, 1-13.
  59. Keefer, D. K. (1984). Landslides caused by earthquakes. Geological Society of America Bulletin, 95(4), 406-421. https://doi.org/10.1130/0016-7606(1984)95 2.0.CO;2
  60. Keefer, D. K. (2002). Investigating landslides caused by earthquakes–a historical review. Surveys in Geophysics, 23, 473-510. https://doi.org/10.1023/A:1021274710840
  61. Ketin, I. (1948). Über die tektonisch-mechanischen Folgerungen aus den großen anatolischen Erdbeben des letzten Dezenniums. Geol Rundschau, 36, 77–83. https://doi.org/10.1007/BF01791916
  62. Kim, T. G., Yi, T., Lee, E. H., Ryu, H. W., & Cho, K. S. (2012). Characterization of a methane-oxidizing biofilm using microarray, and confocal microscopy with image and geostatic analyses. Appl Microbiol Biotechnol. 95(4),1051-1059. https://doi.org/10.1007/s00253-011-3728-y.
  63. Kocaman, İ., & Kazaz, İ. (2021). 14 Haziran 2020 Bingöl-Karlıova depreminin yığma yapılara etkisinin değerlendirilmesi. International Journal of Engineering Research and Development, 13(1), 152-160. https://doi.org/10.29137/umagd.764785
  64. KOERİ (2020). http://www.koeri.boun.edu.tr/sismo/2/wp-content/uploads/2020/06/Kaynarpinar_Karliova_Bingol_Depremi_V5.pdf
  65. Lyberis, N., Yurur, T., Chorowicz, J., Kasapoglu, E., & Gundogdu, N. (1992). The East Anatolian Fault: an oblique collisional belt, Tectonophysics, 204 (1–2), 1-15, https://doi.org/10.1016/0040-1951(92)90265-8.
  66. Loo, B. P., Yao, S., & Wu, J. (2011, June). Spatial point analysis of road crashes in Shanghai: A GIS-based network kernel density method. In Geoinformatics, 2011 19th international conference on (pp. 1–6). IEEE.
  67. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü (1994). 1/100.000 ölçekli açınsama nitelikli Türkiye Jeoloji Haritaları, Erzurum G31 Paftası, Jeoloji Haritası, Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü, Ankara.
  68. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü (2025). 1/25.000 ölçekli sayısal jeoloji haritaları, Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü, Ankara.
  69. McGrew, J., & Monroe, C. B. (1993). An Introduction to statistical problem solving in geography. Wm.C. Brown Communication, Oxford.
  70. McKenzie, D. (1972). Active tectonics of the Mediterranean region. Geophysical Journal International, 30(2), 109–185. https://doi.org/10.1111/j.1365-246X.1972.tb02351.x
  71. Mckenzie, D. (1976). The East Anatolian Fault; a major structure in eastern Turkey. Earth and Planetary Science Letters, 29(1), 189–193. https://doi.org/10.1016/0012-821X(76)90038-8
  72. McKenzie, D. (1978). Active tectonics of the Alpine-Himalayan belt: The Aegean Sea and surrounding regions, Geophysical Journal International, 55(1), 217–254. https://doi.org/10.1111/j.1365-246X.1978.tb04759.x.
  73. Meunier, P., Hovius, N., & Haines, J. A. (2008). Topographic site effects and the location of earthquake induced landslides. Earth and Planetary Science Letters, 275(3–4), 221–232. https://doi. org/10.1016/j.epsl.2008.07.020
  74. Mirze, S. H. (2013). Varto Havzası (Muş) ve çevresinin jeomorfolojisi. [Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü].
  75. Mitchell, A. (2005). The ESRI Guide to GIS Analysis, Volume 2. ESRI Press.
  76. Moore, I. D., Grayson, R. B., & Ladson, A. R. (1991). Digital terrain modelling: A review of hydrological, geomorphological,and biological applications. Hydrological Processes, 5(1), 3–30. https://doi.org/10.1002/hyp.3360050103
  77. NETCAD (2026). https://wiki.netcad.com.tr/pages/viewpage.action?pageId=216253992#a6189d68dbb34b87b92a916b13ddcd0f.
  78. NTV (2020). https://www.ntv.com.tr/galeri/turkiye/bingolde-5-7-buyuklugunde-deprem-bir-sehit-18-yarali,3xzuYW61Dk-mN5z_R8CiRA).
  79. O’Sullivan, D., & Unwin, D. (2014). Geographic information analysis. Hoboken: Wiley.
  80. Özer, Ç., Bayrak, E., & Perk, Ş. (2020). 14 Haziran 2020 (17:24 TSİ) Mw=5.7 Karlıova-Bingöl depremi ön sismoloji raporu, Atatürk Üniversitesi Deprem Araştırma Merkezi, Erzurum.
  81. Özmen, H. B., Huseynova, T., Pekkan, E., & Tün, M. (2017). Türkiye’de meydana gelen depremlerin mekânsal istatistiksel analizi, 4. Uluslararası Deprem Mühendisliği ve Sismoloji Konferansı 11-13 Ekim 2017– Anadolu Üniversitesi–Eskişehir
  82. Özşahin, E., & Eroğlu, İ. (2019). Erzincan kentinde yerel zemin özelliklerinin deprem duyarlılığına etkisi. Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 5(1), 41-57. https://doi.org/10.21324/dacd.428012
  83. Pala, M., & Başsürücü, M. (2024). 6 Şubat 2023 Kahramanmaraş merkezli depremler sonrasında Adıyaman ilindeki betonarme yapılarda oluşan hasarların malzeme ve işçilik problemlerine bağlı olarak incelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 24, 415-427. https://doi.org/10.54365/adyumbd.1550346
  84. Pérez-Peña, J.V., Al-Awabdeh,M., Azañón, J. M., Galve, J. P., Booth-Rea, G., & Notti, D. (2017). SwathProfiler and NProfiler: Two new ArcGIS Add-ins for the automatic extraction of swath and normalized river profiles, Computers & Geosciences, 104, 135-150. https://doi.org/10.1016/j.cageo.2016.08.008.
  85. Peterson, B. A., Brownlee, M. T. J., Hallo, J. C., Beeco, J. A.,White, D. L., Zajchowski, C. A. B., & Bowen, B. B. (2021). Grid analysis of visitor travel patterns in a dispersed outdoor recreation setting. Journal of Park and Recreation Administration. 39(2), https://doi.org/10.18666/JPRA-2020-10646
  86. Plug, C., Xia, J. C., & Caulfield, C. (2011). Spatial and temporal visualisation techniques for crash analysis. Accident Analysis & Prevention, 43(6), 1937–1946. https://doi.org/10.1016/j.aap.2011.05.007
  87. Rahman, M. K., Crawford, T. & Schmidlin, T. W. (2018). Spatio-temporal analysis of road traffic accident fatality in Bangladesh integrating newspaper accounts and gridded population data. GeoJournal, 83, 645–661, https://doi.org/10.1007/s10708-017-9791-x
  88. Reilinger, R., & McClusky, S. (2011). Nubia–Arabia–Eurasia plate motions and the dynamics of Mediterranean and Middle East tectonics. Geophysical Journal International, 186(3), 971–979, https://doi.org/10.1111/j.1365-246X.2011.05133.x
  89. Rodriguez, C. E., Bommer, J. J., & Chandler, R. J. (1999). Earthquake-induced landslides: 1980–1997. Soil Dynamics and Earthquake Engineering, 18(5), 325-346. https://doi.org/10.1016/S0267-7261(99)00012-3
  90. Sançar, T., Zabcı, C., & Akyüz, H. S. (2011). Quaternary activity of Varto Fault Zone (Eastern Anatolia) and new ideas about 1966 Varto Earthquake. Geophysical Research Abstracts Vol. 13, EGU2011-9498-1, EGU General Assembly 2011
  91. Sançar, T., & Akyüz, H. S. (2014). Kuzey Anadolu Fay Zonu, Ilıpınar Segmenti’nin (Karlıova, Bingöl) paleosismolojisi. Türkiye Jeoloji Bülteni, 57(2), 35-52. https://doi.org/10.25288/tjb.298727
  92. Sançar, T., Zabcı, C., Akyüz, H. S., Sunal, G., & Villa, I. M. (2015), Distributed transpressive continental deformation: The Varto Fault Zone, eastern Turkey. Tectonophysics, 661, 99-111, https://doi.org/10.1016/j.tecto.2015.08.018.
  93. Sarp, G. (2014). Evolution of neotectonic activity of East Anatolian Fault System (EAFS) in Bingöl pull-apart basin, based on fractal dimension and morphometric indices, Journal of Asian Earth Sciences, 88, 168-177, https://doi.org/10.1016/j.jseaes.2014.03.018.
  94. Silverman, B. W. (2018). Density estimation for statistics and data analysis. Routledge
  95. Soysal, H., Sipahioglu, S., Kolçak, D., & Altınok, Y. (1981). Türkiye ve çevresinin tarihsel deprem kataloğu (M.Ö. 2100-M.S.1900) TUBITAK, Proje no. TBAG 341, Istanbul, 86 pp.
  96. Sözbilir, H., Tatar, O., Çakır, R., Eski, S., Softa, M., Duran, İ., Akgün, M., Utku, M., & Koçbulut, F. (2020). 14 Haziran 2020 Bingöl-Karlıova Depremi ön inceleme raporu. Dokuz Eylül Üniversitesi Deprem Araştırma ve Uygulama Merkezi Diri Fay Araştırma Grubu, https://daum.deu.edu.tr/wp-content/uploads/2020/06/Bingol-Karliova-Deprem-Raporu-DAUM.pdf).
  97. Sünbül, F., & Sünbül Güner, A. B. (2021). Sonlu Elemanlar Yöntemi ile Depreme Bağlı Heyelan Tehlike Modellemesi. Beykent Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 13(2), 5-14. https://doi.org/10.20854/bujse.829417
  98. Sunkar, M., Avci, V., & Canpolat, C. (2023). 24 Ocak 2020 Sivrice-Elazığ depreminin jeomorfolojiye yansımaları ve Karakaya Baraj Gölünde oluşan çizgisel hatların analizi. Fırat Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 35(2), 821-835. https://doi.org/10.35234/fumbd.1301932
  99. Şaroğlu, F., & Güner, Y. (1981). Doğu Anadolu'nun jeomorfolojik gelişimine etki eden öğeler; Jeomorfoloji, tektonik, volkonizma ilişkileri, Türkiye Jeoloji Kurumu Bülteni, 24, 39–50.
  100. Şaroğlu, F., & Yılmaz, Y. (1986). Doğu Anadolu'da Neotektonik dönemdeki jeolojik evrim ve havza modelleri, Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 107, 73-94
  101. Şaroğlu, F., Emre, Ö., & Kuşçu, İ. (1992a), Active Fault Map of Turkey, Gen. Dir. of Miner. Res. and Explor. Ankara.
  102. Şaroğlu, F., Emre, Ö., Kuşçu, İ. (1992b). The East Anatolian Fault Zone of Turkey. Annalae Tectonicae 6, 99– 125
  103. Şengör, A. M. C. (1979). The North Anatolian transform fault: its age, offset and tectonic significance. Journal of the Geological Society, 136, 269–282, https://doi.org/10.1144/gsjgs.136.3.0269
  104. Şengör, A. M. C. (1980). Türkiye’nin Neotektoniğinin esasları. Türkiye Jeoloji Kurumu Yayınları, Ankara.
  105. Şengör, A. M. C., Görür, N. & Şaroğlu, F. (1985). Strike slip faulting and related basin formation in zones of tectonic escape: Turkey as a case study. In: Biddle, K. T. & Christie-Blick, N. (eds) Strike-Slip Deformation, Basin Formation and Sedimentation. Society of Economic Paleontologists and Mineralogists, Tulsa, Special Publication, 37, 227–264
  106. Şengör, A. M. C., Tüysüz, O., İmren, C., Sakınç, M., Eyidoǧan, H., Görür, N., Le Pichon, X,, & Rangin, C. (2005). The North Anatolian Fault: A new look. Annual Review of Earth and Planetary Sciences, 33, 37–112. https://doi.org/10.1146/annurev.earth.32.101802.120415.
  107. Tarhan, N. (1986). Doğu Toroslar’da Neo-Tetis’in kapanımına ilişkin granitoyid magmaların evrimi ve kökeni. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 107, 95-113.
  108. Tarhan, N. (1987). Orta Anadolu metamorfik ve granitik kayalarının kökeni ve evrimi. İstanbul Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Yerbilimleri Dergisi, 6(1-2), 57-68.
  109. Tarhan, N. (1989). Hınıs-Varto (Erzurum-Muş) dolayının jeolojisi ve petrolojisi, Doktora Tezi. İstanbul Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Jeoloji Mühendisliği Ana Bilim Dalı, 181 s, İstanbul
  110. Tarhan, N. (1992). Origin of radioactive, and metallic ore minerals and types of economic ore deposites, associated with granitic rocks:29th International Geological Congress, Abstracts, vol. 3 of 3, 733, Japan.
  111. Tarhan, N. (1997). 1/100.000 ölçekli açınsama nitelikli Türkiye jeoloji haritaları, Erzurum G31 paftası, jeoloji haritası, Jeoloji Etütleri Dairesi, Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü, Ankara.
  112. Turoğlu, H. (2004). Zemin sıvılaşmasının 17 Ağustos 1999 depreminde Adapazarı’ndaki hasara etkisi. Journal of Geography, 12, 63-74.
  113. Turoğlu, H. (2011). Coğrafi Bilgi Sistemlerinin Temel Esasları (3.Baskı), Çantay Kitabevi, İstanbul.
  114. Tutkun, S. Z., & Hancock, P. L. (1990). Tectonic landforms expressing strain at the Karliova continental triple junction (E. Turkey). Annales Tectonicae, 4, 182-195.
  115. USGS (2026, 10/02/2026). https://www.usgs.gov/faqs/what-liquefaction#:~:text=Liquefaction%20is%20a%20process%20by,be%20caused%20by%20earthquake%20shaking.
  116. Uysal, A., & Sunkar, M. (2024). Erzincan Ovası ve çevresinin depremselliği ile depremlerin mekânsal ve yoğunluk analizleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 34(2), 419-436. https://doi.org/10.18069/firatsbed.1451933
  117. Uysal, A., Sunkar, M., & Avci, V. (2025). Malatya ve çevresinde aletsel dönem (1900-2024) depremlerinin mekânsal analizleri. Geomatik, 10(2), 218-240. https://doi.org/10.29128/geomatik.1593289
  118. Washington (2026, 10/2/2026). https://depts.washington.edu/liquefy/html/what/what1.html
  119. Westaway, R. (1994). Present-day kinematics of the Middle East and eastern Mediterranean, Journal of Geophysical Research Solid Earth, 99 (B6), 12071–12090. https://doi.org/10.1029/94JB00335.
  120. Winzeler, H. E., Owens, P. R., Read, Q. D., Libohova, Z., Ashworth, A., & Sauer, T. (2022). Topographic wetness Index as a proxy for soil moisture in a hillslope Catena: Flow algorithms and map generalization. Land, 11(11), 2018. https://doi.org/10.3390/land11112018
  121. Yalçın, H., Gülen, L., & Utkucu, M. (2013). Türkiye ve yakın çevresinin aktif fayları veri bankası ve deprem tehlikesinin araştırılması. Yerbilimleri, 34(3), 133-160. https://izlik.org/JA42YD88MA
  122. Yurddaş, K., & Karabulut, M. (2026). Fizyografik faktörlerin sel oluşumuna etkisinin analitik hiyerarşi süreci (AHS) ile kantitafif analizi. International Journal of Geography and Geography Education (IGGE), 57, 267-294. https://doi.org/10.32003/igge.1682664
  123. Zhao, F., Gong, W., Bianchini, S. Ren, T., & Cheng, Z. (2026). Satellite-based identification of co-seismic landslides and slow-moving landslides after earthquakes. Landslides, 23, 1409-1427, https://doi.org/10.1007/s10346-025-02689-3