Journals / Türkiyat Mecmuası / 2016 / Cilt: 26 - Sayı: 2

KARAMAN IN DİVAN POETRY

DİVAN ŞİİRİNDE KARAMAN

Pages
205–239
Publication Date
2016-12-21
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study investigates how and under what conditions Karaman was subject of divan poetry and what kind of wit, imagination and saying were created around this subject.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In Divan Literature, there is a standard, general and sometimes vague geography that was referred to by all poets.
📊
Key Findings & Data:Karaman, both as a geography and as a place including those who lived there, was the subject of separate poems, sometimes being glorified and embraced and sometimes vilified and disgraced.
💡
Conclusion & Impact:This study investigates how and under what conditions Karaman was subject of divan poetry and what kind of wit, imagination and saying were created around this subject.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Karaman · Karaman bahşişi · Karamanoğulları

Abstract

In Divan Literature, there is a standard, general and sometimes vague geography that was referred to by all poets. In almost all of the divan poetry, it is possible to encounter references to a standard geography such as Egypt (Mısır), Damascus (Şam), Rumelia (Rum) China (Çin) Hotan (Hoten) and Badakshan (Bedehşan) and saying and imagery woven around this geography. This geography, from the smallest town to the biggest city, from the nearest one to the farthest, was an important material for poets. Poets tackled the local geography as well in their poetry in addition to these unknown places which they had never been, lived or even seen, taking into account different aspects of these places. Karaman is one of those local places. Karaman, which was one of the important centers for Karamanid Dynasty, was dealt by divan poems with its geographic, historical, political and social properties. Poems associated Karaman with different elements of the beauty assumed to belong to the beloved; and sometimes they used Karaman as an decorative element with several plays on word and meaning. Karaman, both as a geography and as a place including those who lived there, was the subject of separate poems, sometimes being glorified and embraced and sometimes vilified and disgraced. This study investigates how and under what conditions Karaman was subject of divan poetry and what kind of wit, imagination and saying were created around this subject.

Özet

Divan edebiyatında tüm şairler tarafından müşterek olarak kullanılan, standart, umumî ve bazen de belirsizlik gösteren bir coğrafya vardır. Hemen hemen her divan şairinin şiirinde Mısır, Şam, Rum, Çin, Hoten, Bedahşan gibi bu standart coğrafyaya ve bu coğrafya etrafında oluşturulan benzer söyleyiş ve hayallere rastlamak mümkündür. Bu coğrafya en küçük yerleşim biriminden en büyüğüne, en yakınından en uzağına kadar şairler için hazır bir malzeme olmuştur. Şairler gezip görmedikleri, içinde yaşamadıkları ve doğrudan bilmedikleri bu coğrafya yanında mahallî coğrafyalara da farklı yönleriyle yer vermişlerdir. Bu mahallî coğrafyalardan biri de Karaman’dır. Karamanoğlu Beyliği’nin önemli merkezlerinden biri olan Karaman divan şairleri tarafından coğrafî, tarihî, siyasî, kültürel ve bazı sosyal özellikleriyle ele alınmıştır. Şairler, Karaman’ı sevgilinin çeşitli güzellik unsurlarıyla ilişkilendirmişler, bazen de çeşitli söz ve anlam oyunları içinde dekoratif amaçla kullanmışlardır. Karaman gerek gerçek bir coğrafya gerekse burada yaşayanları da kapsayan bir yer olarak övülen, yerilen, sevilen bir hususiyet arz etmiş, müstakil manzumelere konu olmuştur. Bu çalışmada divan şiirinde Karaman’ın hangi durumlarda ve ne gibi yönlerden şiire malzeme olduğu, bu kelime etrafında ne gibi nükte, hayal ve söyleyişlerin oluşturulduğu incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

KAPLAN, H. (2016). KARAMAN IN DİVAN POETRY. Türkiyat Mecmuası, Cilt: 26 - Sayı: 2, 205–239. https://ajindex.com/articles/120093

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. ABDEL-MAKSOUD, Belal Saber, t.y., Leylâ ile Mecnûn Mesnevisinin Arap, Fars ve Türk Edebiyatında Ele Alınış Biçimi ve Larendeli Hamdî’nin Eseri, Kültür Bakanlığı E-Kitap, http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10698,leylamecnnpdf.pdf?0, Erişim tarihi: 23.01.2016
  2. AÇIKGÖZ, Cenk, 2012, Süleymaniye Kütüphanesi Hamidiye Kitaplığı 1186’da Kayıtlı Mecmu’â-i Eş’âr (vr. 50b-120a) (İnceleme-Metin), (Marmara Üniversitesi,
  3. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul.
  4. AÇIKGÖZ, Nâmık, 2009, “Necâtî Bey Dîvânı’ndaki Karaman Bahşişi Deyimi ve Kaynağı”, I. Uluslararası Türk Dili ve Edebiyatı Sempozyumu, Ölümünün 500. Yılında Şâir Necâtî Anısına, (ed. Gencay Zavotçu), Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Kültür Yay., Kocaeli, s. 22-24.
  5. AK, Coşkun, 1987, Muhibbî Dîvânı -İzahlı Metin-, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yay., Ankara.
  6. AKARSU, Kâmil, 2011, Rumelili Za’îfî Dîvânı (Tenkîdli Metin), Berikan Yay., Ankara.
  7. AKSOYAK, İ. Hakkı, 2006, Gelibolulu Mustafa Âlî Divan I-II-III, Turkish Sources LXII The Department of Near Eastern Languages and Civilizations, Harvard University. ALTUN, Mustafa, 2005, Sî-nâme-i Hümâmî, Kültür Bakanlığı E-Kitap, http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10688,metinpdf.pdf?0, Erişim tarihi: 18.02.2015
  8. ARSLAN, Mustafa, 2006, Muhyî Hayatı, Edebî Kişiliği ve Divanı, (Ankara Üniversitesi,
  9. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi), Ankara.
  10. AYDEMİR, Yaşar, 2000, Behiştî Divanı, MEB Yay., Ankara.
  11. AYKANAT, Timuçin, 2015, Sâfî Baba ve Divanı, (Atatürk Üniversitesi,
  12. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi), Erzurum. BAŞKAN, Yahya, 2012, “Fatih Sultan Mehmed Döneminde Karaman Bölgesinden İstanbul’a Nakledilen Nüfus”, Tarih Dergisi, S. 55, s. 107-134.
  13. BOZ, Erdoğan, 2007, Hakîkî Dîvânı Karşılaştırmalı Metin, Kültür Bakanlığı E-Kitap, http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10613,girispdf.pdf?0, Erişim tarihi: 23.01.2016
  14. ÇAVUŞOĞLU, Mehmet, 1977, Yahyâ Bey Dîvan, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayını, İstanbul.
  15. ÇAVUŞOĞLU, Mehmet, 2001, Necati Bey Divanı’nın Tahlili, Kitabevi Yay., İstanbul.
  16. DİLÇİN, Cem, 2011, “Divan Şiirinde Çağrışım Ögesi Olarak Yer Adları”, Divan Şiiri ve Şairleri Üzerine İncelemeler, Kabalcı Yayınevi,
  17. İstanbul.
  18. DOĞAN, Muhammed Nur, 1997, Şeyhülislâm Es’ad ve Dîvânı, MEB Yay., İstanbul.
  19. DOĞAN, Muhammed Nur, 2006,
  20. Fatih Divanı ve Şerhi, Yelkenli Yay., İstanbul.
  21. EFLATUN, Muvaffak, 2003, Feyzî-i Kefevî Dîvânı: Tahlil-Metin, (Gazi Üniversitesi,
  22. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Do