Journals / Dicle Tıp Dergisi / 2026 / Cilt: 47 Sayı: 1

Cerrahi Olarak Tedavi Edilen Distal Radius Kırıklarının Klinik Profili

Tolgahan Kuru(ÇANAKKALE ONSEKİZ MART ÜNİVERSİTESİ, ÇANAKKALE SAĞLIK YÜKSEKOKULU)
Onur Yilmaz(ÇANAKKALE ONSEKİZ MART ÜNİVERSİTESİ, ÇANAKKALE SAĞLIK YÜKSEKOKULU)
Pages
171–177
Publication Date
2020-03-17
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Hastalarımızda uygulanan çeşitli cerrahi tekniklerinin tümünde tam kaynama sağlanmış olup, bu teknikler arasında postoperatif komplikasyonlar açısından anlamlı fark saptanmamıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu çalışmanın amacı hastanemiz acil servisine başvuran ve kliniklerimizde distal radius kırığı nedeniyle cerrahi olarak tedavi edilen ve takipleri yapılan hastaların kırık paternleri ve uygulanan tedaviler ile kırık kaynaması arasındaki ilişkiyi araştırmaktır.
📊
Key Findings & Data:Hastalara uygulanan tedavilerin sonuçları komplikasyonlar ve kırık kaynaması açısından değerlendirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Hastalarımızda uygulanan çeşitli cerrahi tekniklerinin tümünde tam kaynama sağlanmış olup, bu teknikler arasında postoperatif komplikasyonlar açısından anlamlı fark saptanmamıştır.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:distal radius kırıkları · cerrahi tedavi

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı hastanemiz acil servisine başvuran ve kliniklerimizde distal radius kırığı nedeniyle cerrahi olarak tedavi edilen ve takipleri yapılan hastaların kırık paternleri ve uygulanan tedaviler ile kırık kaynaması arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Yöntemler: Çalışmaya dahil edilen hastaların epikrizleri ve X-ray görüntüleri taranarak DRF’leri AO sınıflandırma sistemine göre sınıflandırılmıştır. Ayrıca hastaların yaşı, cinsiyeti, kırık oluşma paterni, uygulanan tedavi türü, konservatif olarak takip edilen hastalarda cerrahi yapılıp yapılmadığı, hastanede yatış süresi, izlem süresi, kaynama durumu ve komplikasyonları kaydedilmiştir. Hastalara uygulanan tedavilerin sonuçları komplikasyonlar ve kırık kaynaması açısından değerlendirilmiştir. Bulgular: Kliniğimizde cerrahi olarak tedavi edilen distal radius kırıklarının 41’inde (%78.8) doğrudan travma sonrası cerrahi planlanırken, 11’inde ise (%21.2) acil serviste kapalı redüksiyon sonrası sirküler alçı uygulandıktan sonra poliklinik takiplerinde kırık hattında kayma olması üzerine cerrahi planlama yapılmıştır. Hastaların ortalama yatış süresi 3.5 ± 1.8 (min-maks: 1-10) gün olarak bulunmuştur. Ortalama izlem süresi 95.8 ± 51.7 gündür. Konservatif olarak takip edilen ve sonrasında cerrahi tedavi uygulanan hastaların yaş ortalaması doğrudan cerrahi uygulanan hastalardan istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksektir (p=0.045). İki grup arasında preoperatif voler tilt, radial inklinasyon, radial uzunluk ve eklem basamaklanması açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır. Sonuç: Hastalarımızda uygulanan çeşitli cerrahi tekniklerinin tümünde tam kaynama sağlanmış olup, bu teknikler arasında postoperatif komplikasyonlar açısından anlamlı fark saptanmamıştır.

🔖

Cite This Article

Kuru, T., Yilmaz, O. (2020). Cerrahi Olarak Tedavi Edilen Distal Radius Kırıklarının Klinik Profili. Dicle Tıp Dergisi, Cilt: 47 Sayı: 1, 171–177. https://doi.org/10.5798/dicletip.706129

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Nellans KW, Kowalski E, Chung KC. The epidemiology of distal radius fractures. Hand Clin. 2012; 28: 113-25.
  2. Court-Brown CM, Caesar B. Epidemiology of adult fractures: a review. Injury. 2006; 37: 691-7.
  3. O’Neill TW, Cooper C, Finn JD, et al. Incidence of distal forearm fracture in British men and women. Osteoporosis Int. 2001; 12: 555–8.
  4. Hove LM, Solheim E, Skjeie R, Sörensen FK. Prediction of secondary displacement in Colles’ fracture. J Hand Surg Br. 1994; 19: 731–6.
  5. Murray J, Gross L. Treatment of Distal Radius Fractures. J Am Acad Orthop Surg. 2013; 21: 502-5.
  6. Tahririan MA, Javdan M, Nouraei MH, Dehghani M. Evaluation of instability factors in distal radius fractures. J Res Med Sci. 2013; 18: 892–6.
  7. Dario P, Matteo G, Carolina C, et al. Is it really necessary to restore radial anatomic parameters after distal radius fractures. Injury. 2014; 45: 21-6.
  8. Mignemi ME, Byram IR, Wolfe CC, et al. Radiographic outcomes of volar locked plating for distal radius fractures. J Hand Surg Am. 2013; 38: 40–8.
  9. Ayong S, Traore A, Postlethwaite D, Barbier O. Functional evaluation of unstable distal radius fractures treated with an angle-stable volar T-plate. Acta Orthop Belg. 2014; 80: 183–9.
  10. Lutz K, Yeoh KM, MacDermid JC, Symonette C, Grewal R. Complications associated with operative versus nonsurgical treatment of distal radius fractures in patients aged 65 years and older. J Hand Surg Am. 2014; 39: 1280–6.
  11. Jiang JJ, Phillips CS, Levitz SP, Benson LS. Risk factors for complications following open reduction internal fixation of distal radius fractures. J Hand Surg Am. 2014; 39: 2365–72.
  12. Brogren E, Petranek M, Atroshi I. Incidence and characteristics of distal radius fractures in a southern Swedish region. BMC Musculoskelet Disord. 2007; 31: 8: 48.
  13. Broadbent MR, Quaba O, Hadjucka C, McQueen MM. The epidemiology of multifocal upper limb fractures. Scand J Surg. 2003, 92: 220–3.
  14. Kreder HJ, Hanel DP, McKee M, et. al. Consistency of AO fracture classification for the distal radius. J Bone Joint Surg Br. 1996; 78: 726–31.
  15. Owen RA, Melton LJ 3rd, Johnson KA, Ilstrup DM, Riggs BL. Incidence of Colles’ fracture in a North American community. Am J Public Health. 1982; 72: 605–7.
  16. Fanuele J, Koval KJ, Lurie J, et.al. Distal radial fracture treatment: what you get may depend on your age and address. J Bone Joint Surg Am. 2009; 91: 1313–9.
  17. Koo OT, Tan DM, Chong AK. Distal radius fractures: an epidemiological review. Orthop Surg. 2013; 5: 209-13.