Böbrek Biyopsilerinin Histopatolojik Değerlendirilmesi: Tek Merkez Yedi Yıllık Deneyim

Özet

Amaç: Böbrek biyopsisi, böbrek parankimal hastalıkların histopatolojik tanısının konulmasında sıklıkla kullanılan altın standart bir yöntemdir. Böbrek biyopsi kayıtları ile böbrek hastalıklarının epidemiyolojisi belirlenir. Literatürdeki çalışmalar incelendiğinde proteinüri en sık böbrek biyopsi endikasyonu olarak karşımıza çıkmaktadır. Glomerulonefritler ise en sık (GN) görülen histopatolojik sonuçlar olmaktadır. GN histopatolojik alt tiplerinin dağılımı ise coğrafi bölge, yaş, etnik kökene göre değişebilmektedir. Bizde bu çalışmada bölgemizdeki böbrek biyopsi sonuçlarına göre erişkin nefropati profilini tespit etmeyi amaçladık. Çalışmanın sonuçları aynı zamanda GN olgularının yaş ve cinsiyete göre sıklığının belirlenmesine de yardımcı olacaktır. Yöntemler: Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Nefroloji Kliniğinde Ocak 2011–Aralık 2017 yılları arasında ultrason eşliğinde perkütan böbrek biyopsisi yapılıp tanısı konulan 441 hastanın dosyası retrospektif olarak incelendi. Çalışmaya dahil edilen hastaların cinsiyet, yaş, biyopsi tarihi, histopatolojik tanısı değerlendirildi. Yıllara göre biyopsi yapılan hasta sayıları analiz edildi. Ayrıca cinsiyete ve yaşa göre biyopsi tanıları incelendi. Hastalar 18-39 yaş, 40-59 yaş ve 60 yaş üstü diye 3 gruba ayrıldı. Bulgular: Hastaların %53.7’si (n=237) erkek, %46.3 (n=204) kadındı. Ortalama yaş 37.4 olup erkeklerin yaş ortalaması 39.9, kadınların 34.5 yıl idi. Tüm yaş ve cinsiyet gruplarında en sık görülen histopatolojik tanılar FSGS (%21.8), Membranöz GN (%20.4) ve IgA Nefropatisi (%11.6) olup; erkeklerde en sık Membranöz GN (%21.9), kadınlarda en sık FSGS (%24) olarak saptandı. 18-39 yaş arası 225 hastada en sık FSGS, 40-59 yaş arası 164 hastada en sık Membranöz GN, 60 yaş üstü 52 hastada ise en sık KTIN tanısı konuldu. Sonuç: Bölgemizde erişkin böbrek biyopsi sonuçları göstermektedir ki FSGS, Membranöz GN ve IgA nefropatisi en sık görülen primer glomerülopatilerdir. Sekonder GN’ler içerisinde en sık Lupus Nefriti ve Amiloidoz görülmektedir. Yaşla birlikte glomeruler hastalıklar azalmaktayken, Kronik Tubulointertisyel hastalıkların ve Amiloidozun sıklığı artmaktadır. Çalışmamızdaki sonuçlar ülkemizdeki böbrek biyopsi verileri ile benzerdi.