AI Summary & Key Takeaways
AI InsightMaresins appear to act as inflammation-related biomarkers whose prognostic effects are modulated by overall metabolic and inflammatory status.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Although endovascular treatment (EVT) is widely accepted as the standard approach for acute ischemic stroke (IS), the prognostic determinants are not yet fully clarified. This study was designed to investigate the prognostic value of serum Maresin-1 (MaR1) and Maresin-2 (MaR2) levels in IS patients treated with EVT. Method: In this prospective study at Dicle University Faculty of Medicine, Department of Neurology, Stroke Center, 59 IS patients undergoing EVT and 24 healthy controls were enrolled between March 1 and August 1, 2024. Serum levels of MaR1, MaR2, albumin, hemoglobin A1C, neutrophils, platelets, lipid profile, vitamin D, C-reactive protein, and ferritin were measured. Clinical data included baseline NIHSS, 3-month mRS, TICI recanalization, and pre-stroke comorbidities. Multivariable logistic regression analyses were performed to evaluate associations between MaR1, MaR2, stroke severity, and mortality. Results: MaR1 and MaR2 concentrations were markedly reduced in the ischemic stroke group compared with healthy controls (p = 0.04 and p = 0.02). In parsimonious multivariable logistic regression analyses for 3-month mortality, neither MaR1 nor MaR2 showed an independent association, although both demonstrated borderline relationships after adjustment for age and baseline NIHSS. In contrast, stroke severity analysis revealed that higher MaR1 levels were independently associated with increased stroke severity (OR = 2.123; 95% CI, 1.18–3.25; p = 0.047), whereas MaR2 was not. Additionally, lower serum albumin levels emerged as an independent predictor of greater stroke severity in both models. Conclusions: These findings suggest that MaR1 may reflect stroke severity rather than mortality, while albumin represents a key systemic determinant of disease severity. Maresins appear to act as inflammation-related biomarkers whose prognostic effects are modulated by overall metabolic and inflammatory status.
Özet
Amaç: Akut iskemik inmede (İS) endovasküler tedavi (EVT) standart yaklaşım olmakla birlikte, prognozu etkileyen faktörler hâlâ tam olarak aydınlatılamamıştır. Bu çalışma, EVT uygulanan İS hastalarında serum Maresin-1 (MaR1) ve Maresin-2 (MaR2) düzeylerinin prognostik önemini değerlendirmeyi amaçlamıştır. Yöntemler: Bu prospektif çalışmada, Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi, Nöroloji Ana Bilim Dalı, İnme Merkezi’nde 1 Mart–1 Ağustos 2024 tarihleri arasında EVT uygulanan 59 İS hastası ve 24 sağlıklı kontrol değerlendirilmiştir. Serum MaR1, MaR2, albümin, hemoglobin A1c, nötrofil, trombosit, lipid profili, D vitamini, C-reaktif protein ve ferritin düzeyleri ölçülmüştür. Klinik veriler arasında başlangıç NIHSS skoru, 3. ay mRS değeri, TICI reküperasyon düzeyi ve inme öncesi komorbiditeler yer almıştır. MaR1, MaR2, inme ciddiyeti ve mortalite arasındaki ilişkileri incelemek için çok değişkenli lojistik regresyon analizleri yapılmıştır. Bulgular: MaR1 ve MaR2 düzeyleri, iskemik inme grubunda sağlıklı kontrollere kıyasla anlamlı olarak daha düşüktü (sırasıyla p = 0,04 ve p = 0,02). Üç aylık mortalite için yapılan parsimoniyöz çok değişkenli lojistik regresyon analizlerinde, yaş ve başlangıç NIHSS skoru ile düzeltme sonrasında MaR1 ve MaR2’nin bağımsız bir ilişki göstermediği, ancak sınırda ilişkiler sergilediği izlendi. Buna karşılık, inme şiddeti analizinde yüksek MaR1 düzeylerinin daha ağır inme ile bağımsız olarak ilişkili olduğu saptandı (OR = 2,123; %95 GA: 1,18–3,25; p = 0,047), MaR2 için ise anlamlı bir ilişki gözlenmedi. Ayrıca düşük serum albümin düzeyleri, her iki modelde de artmış inme şiddetinin bağımsız bir belirleyicisi olarak bulundu. Sonuç: Bu bulgular, MaR1’in mortaliteden ziyade inme şiddetini yansıtan bir biyobelirteç olabileceğini, albüminin ise hastalık şiddetinde önemli bir sistemik belirleyici olduğunu düşündürmektedir. Maresinlerin prognostik etkilerinin, genel metabolik ve inflamatuvar durum tarafından modüle edilen inflamasyon ilişkili biyobelirteçler olarak değerlendirilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır.