Journals / Spor Bilimleri Dergisi / 2026 / Cilt: 22 Sayı: 2

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN REKREASYON FAALİYETLERİNE KATILIMINI ETKİLEYEN UNSURLARIN ANALİZİ.

Üniversite Öğrencilerinin Rekreasyon Faaliyetlerine Katılımını Etkileyen Unsurların Analizi

Pages
69–83
Publication Date
2011-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Rekreasyonel faaliyetlere katılımı etkileyen faktörlerin iyileştirilmesinde, çevresel ve içsel faktörlerin dikkate alınması, pratikte de katkı sağlamaya yardımcı olacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Rekreasyon talebinin incelenmesi, bu faaliyetlerinin arzının daha sağlıklı gerçekleştirilmesini sağlamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmanın temel amacı, rekreasyon faaliyetlerinden yararlananların, bu faaliyetlere katılımını etkileyen unsurlar ile ilgili algılarının ölçülmesi ve değerlendirilmesidir.
💡
Conclusion & Impact:Rekreasyonel faaliyetlere katılımı etkileyen faktörlerin iyileştirilmesinde, çevresel ve içsel faktörlerin dikkate alınması, pratikte de katkı sağlamaya yardımcı olacaktır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Rekreasyon · Serbest-boş zaman · Faaliyet

Özet

Rekreasyon talebinin incelenmesi, bu faaliyetlerinin arzının daha sağlıklı gerçekleştirilmesini sağlamaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, rekreasyon faaliyetlerinden yararlananların, bu faaliyetlere katılımını etkileyen unsurlar ile ilgili algılarının ölçülmesi ve değerlendirilmesidir. Çalışma alan araştırması olarak, Dokuz Eylül Üniversitesi fakülte ve yüksekokullarında okuyan 946 öğrenciye tabakalı küme örnekleme kapsamında anket ile uygulanmıştır. Rekreasyon faaliyetlerine katılımı etkileyen unsurların belirlenmesinde denge ve uzlaşma kuramından yararlanılmıştır. Bu kapsamda rekreasyon faaliyetlerine katılım ölçeğinden yararlanılmıştır. Yapısal, içerik, yakınsak ve ayrımsama geçerlilikleri ile güvenilirlik analizlerinin anlamlı ve olumlu çıkması sonucunda, rekreasyon faaliyetlerine katılımı belirleyen faktörler; fizyolojik özellikler, alanların durumu, negatif içsel deneyimler, ekonomik durum, yan unsurlar, organizasyonel unsurlar ve ruhsal durum olarak belirlenmiştir. Bayan öğrencilerin erkeklere göre, tüm boyutlara yönelik yaklaşımlarında, anlamlı ve olumlu yönde bir farklılık saptanmıştır (p < .05). İzmirli öğrencilerin diğer şehirlerden gelen öğrencilere göre fizyolojik özellikler, ekonomik durum ve ruhsal durum ile ilgili algılamaları anlamlı ve olumlu yönde bir farklılık göstermektedir (p < .05). Yüksekokul öğrencilerinin, fakülte öğrencilerine göre tüm boyutlara yaklaşımında anlamlı ve olumlu yönde bir farklılık bulunmaktadır (p < .05). Yapılan regresyon analizinde rekreasyonel faaliyetlere katılımı etkileyen unsurlar; fizyolojik özellikler, organizasyonel unsurlar, alanların durumu, negatif içsel deneyimler, ruhsal durum ve yan unsur boyutları “Genel olarak rekreasyon faaliyetleri” ile ilgili görüşleri %31 oranında açıklamaktadır (R2=.314). Rekreasyonel faaliyetlere katılımı etkileyen unsurlardan; organizasyonel unsurlar ile rekreasyon alanlarının durumu boyutları çevresel fiziksel faktörler olarak değerlendirilebilir. Geri kalan fizyolojik özellikler, negatif içsel deneyimler, ruhsal durum ve yan unsurlar bireyin içsel dünyasını oluşturmaktadır. Rekreasyonel faaliyetlere katılımı etkileyen faktörlerin iyileştirilmesinde, çevresel ve içsel faktörlerin dikkate alınması, pratikte de katkı sağlamaya yardımcı olacaktır.

🔖

Cite This Article

Tütüncü, Ö., Aydın, İ., Küçükusta, D., Avcı, N., Taş, İ. (2011). ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN REKREASYON FAALİYETLERİNE KATILIMINI ETKİLEYEN UNSURLARIN ANALİZİ.. Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 22 Sayı: 2, 69–83. https://ajindex.com/articles/1197898

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (29)

  1. Aslan N. (2009). An examination of family lesiure and family satisfactiom among traditional Turkish families. Journal of Leisure Research. 41 (2), 157–176.
  2. Axelsen M. (2009). The power of leisure: I was an anoexic; I’m now a healthy triathlet. Lesiure Sciences. 31, 330–346.
  3. Crawford DW, Jackson EL, Godbey G. (1991). A hierarchical model of leisure constraints. Leisure Sciences, 13, 309-320.
  4. Demir C, Demir N. (2006). Bireylerin boş zaman faaliyetlerine katılmalarını etkileyen faktörler ile 14. Müderrisoğlu H, Kutay EL, Örnekci ES. (2005). Kırsal cinsiyet arasındaki ilişki: Lisans oğrencilerine yönelik bir uygulama. Ege Üniversitesi. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Ege Akademik Bakış Dergisi, 6(1), 36-48.
  5. Hannemann BT. (2006). Creativity with dementia patients: Can creativity and art stimulate de mentia patients positively? Gerontology, 52, 59 – 65.
  6. Houston S. (2005). Dance for older people. Primary Health Care, 15(8), 18 – 19.
  7. Huang CY. Carleton B. (2003). The relationships among leisure participation, leisure satisfaction, and life satisfaction of college students in Taiwan. Journal of Exercise Science and Fitness, 1(2), 129-132.
  8. Godbey G. (2009). Outdoor Recreation, Health, 18. Parr MG, Lashua BD. (2005). Students’ perceptions of and Wellness, Understanding and Enhancing the Relationship. Washington: Resources for the Future.
  9. Iwasaki Y. (2007). Lesiure and quality of life in an international and multicultural context: what are major pathways linking leisure to quality of life. Social Indicators Research, 82, 233–264.
  10. Jackson EL. (2000). Will research on leisure constraints stil be relevant in the twenthy-first century? Journal of Leisure Research, 32 (1), 62–68.
  11. Jackson EL, Rucks VC. (1995). Negotiation of leisure constrain. ts by junior-high and high-school students: An exploratory study. Journal of Leisure Research, 27 (1), 85-105.
  12. Karlı Ü, Polat E, Yılmaz B, Koçak S. (2008). Serbest zaman tatmin ölçeği’nin (SZTÖ-uzun versiyon) geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Spor Bilimleri Dergisi, 19 (2), 80-91.
  13. MacDonald P. (2006). Take the plunge. Practice Nurse, 31(5), 20 – 24. rekreasyonel faaliyetlerde kısıtlayıcılar. Tarım Bilimleri Dergisi, 11 (1), 40-44.
  14. Nunnally JC. (1976). Psychometric theory (2nd ed.). New York: McGraw-Hill.
  15. Nyaupane GP, Andereck KL. (2008). Understanding travel constraints: application and extension of a leaisure constraints model. Journal of Travel Research, 46, 433–439.
  16. Oh SS, Oh SY, Caldwell LL. (2001). The effects of perceived leisure constraints among Korean University students. Proceedings of the 2001 Northeastern Recreation Research Symposium. New York.183-187. leisure. leisure professionals and the professional body of knowledge. Journal of Hospitality, Leisure, Sport and Tourism Education, 4(2), 16-26.
  17. Patry DA, Blanchard CM, Mask L. (2007). Measuring university students’ regulatory leisure coping styles: planned breathes or avoidance? Leisure Sciences, 29, 247–265.
  18. Raymoure LA. (2002). Facilitators to leisure. Journal of Leisure Research, 34 (1), 37–51.
  19. Sağcan M. (1986). Rekreasyon ve Turizm. Cumhuriyet Basımevi. İzmir. 22. Stodolska
  20. M. (1998). Assimilation and leisure
  21. constraints: dynamcis of constraints on leisure in
  22. immigrant populations. Journal of Leisure Research, 30 (4), 521–551.
  23. Şener A, Terzioğlu RG, Karabulut E. (2007). Life satisfaction and leisure activities during men’s retirement: a Turkish sample. Aging and Mental Health, 11 (1), 30–36.
  24. Tokarski W. (2004). Sport of the elderly. Kinesiology, 36(1), 98 – 103. 25. Torkildsen
  25. G. (2005). Recreation and leisure
  26. management. 5th Ed. London and New York: Routledge,
  27. Taylor and Francis Group.
  28. Tsa EH. (2005). A cross cultural study of the influence of perceived positive outcomes on participation in regular active recreation: Hong Kong and Australian university students. Leisure Sciences, 27, 385-404.
  29. Walker GJ, Jackson EL, Deng J. (2007). Culture and leisure constraints: a comparison of Canadian and mainland Chinese university students. Journal of Leisure Research, 39 (4), 567–590.