Journals / Bağbahçe Bilim Dergisi / 2019 / Cilt: 6 Sayı: 3

Balaban Dağı (Balıkesir/Dursunbey) ve çevresinde yayılış gösteren geofit bitkiler ve ekolojik özellikleri

Selami Selvi(BALIKESİR ÜNİVERSİTESİ, ALTINOLUK MESLEK YÜKSEKOKULU, BİTKİSEL VE HAYVANSAL ÜRETİM BÖLÜMÜ)0000-0002-9959-6945
İlker Çeneli(Balıkesir Orman İşletme Müdürlüğü)0000-0002-8402-2009
Pages
41–55
Publication Date
2019-12-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ekolojik çalısmalarda ise, türlerin yetişme ortamlarından alınan toprak örneklerinin, fiziksel ve kimyasal özellikleri ortaya konmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Balaban Dağı (Balıkesir/Dursunbey) ve çevresindeki geofit bitkiler tespit edilerek, taksonların ekolojik özellikleri ortaya konmuştur.
📊
Key Findings & Data:Çalışma sonucunda, alanda 20 familyaya ait 43 cins ve 63 takson (7’ si endemik) tespit edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ekolojik çalısmalarda ise, türlerin yetişme ortamlarından alınan toprak örneklerinin, fiziksel ve kimyasal özellikleri ortaya konmuştur.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Balaban Dağı · geofit · Asparagaceae

Özet

Bu çalışmada Balaban Dağı (Balıkesir/Dursunbey) ve çevresindeki geofit bitkiler tespit edilerek, taksonların ekolojik özellikleri ortaya konmuştur. Çalışma sonucunda, alanda 20 familyaya ait 43 cins ve 63 takson (7’ si endemik) tespit edilmiştir. Araştırma alanında en fazla taksona sahip familyalar; Asparagaceae (12), Orchidaceae (10) ve Iridaceae (9); en çok taksona sahip cinsler ise Crocus L. (4), Muscari L. (4) ve Ornithogalum L. (3)’ dur. Alanda tespit edilen taksonların % 35’ i tuberli, % 30’ u soğanlı, % 21’i rizomlu ve % 14’ ü kormludur. Ekolojik çalısmalarda ise, türlerin yetişme ortamlarından alınan toprak örneklerinin, fiziksel ve kimyasal özellikleri ortaya konmuştur.

🔖

Cite This Article

Selvi, S., Çeneli, İ. (2019). Balaban Dağı (Balıkesir/Dursunbey) ve çevresinde yayılış gösteren geofit bitkiler ve ekolojik özellikleri. Bağbahçe Bilim Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 3, 41–55. https://doi.org/10.35163/bagbahce.616970

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Akbaş, K. ve Varol, Ö. (2017). Bozburun yarımadası’nın geofitleri. Iğdır Üni. Fen Bilimleri Enst. Der., 7(2):73-81
  2. Altundağ Çakır, E. (2017). Geophytes of Iğdır (East Anatolıa) and their economic potentialities as ornamental plant. Eurasian Journal of Forest Science (2017) 5(1): 48-56
  3. Atay, S. (1996). Soğanlı bitkiler, türkiye’de ihracatı yapılan türlerin tanıtım ve üretim rehberi, İstanbul, 84 s. Avcu, C., Selvi, S. ve Satıl, F. (2016). Geophytes plants and ecological properties distributed in Katran Mount (Bayramiç /Çanakkale) and its environs. Iğdır Üni. Fen Bilimleri Enst. Der., 6(3): 9-16.
  4. Başköşe, İ., Paksoy, M.Y. ve Selvi, S. (2013). Geophytic Plants Around The Akkaya Dam Lake Niğde-Turkey, Acta Horticulturae (ISHS) 1002: 43-47.
  5. Baytop, T. (1999). Türkiye de Bitkiler ile Tedavi. İstanbul Üniversitesi Yayınları,
  6. İstanbul.
  7. Brummitt, R. K. ve C. E. Powell (Eds.). (1992). Authors of plant names. A list of authors of scientific names of plants, with recommended standard forms of their names, including abbreviations. Kew. 732 pp. Çelik, A., Çiçek, M., Semiz, G. ve Karıncalı, M. (2004). Taxonomical and ecological investigations on some geophytes growing around Denizli province (Turkey). Turk J Bot 28: 205-211.
  8. Çıngay, B., Ataşlar, E. ve Koyuncu, O. (2012). Geophytes of Yazılıkaya (Han-Eskişehir, Turkey). Bocconea 24: 227- 230. Davis, P.H. (1988). Flora of Turkey and The East Aegean Islands. Vol. 10, Edinburgh University Press, (supplement 1), Edinburgh, UK. 228s. Değerli, Y., Varol, Ö. (2018).
  9. Geophytes of Kızıldağ, Masa Mountain and Yılanlı Mountain (Muğla/Turkey). Biodicon, 11(3): 71-75.
  10. Demirelma, H. ve Ertuğrul, K. (2016). The geophytes of the region between Derebucak (Konya/Turkey)–Ibradı and Cevizli (Antalya/Turkey). Biodicon 9(3): 52-57.
  11. Eker, İ., Koyuncu, M. ve Akan, H. (2008). The geophytic flora of Şanlıurfa Province. Turk J Bot 32: 367–380.
  12. Ekim, T., Koyuncu, M., Vural, M., Duman, H., Aytaç, Z. ve Adıgüzel, N. (2000). Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı. Türkiye Tabiatını Koruma Derneği ve Van Yüzüncü Yıl Üniv., Ankara.
  13. Güner, A., Özhatay, N., Ekim, T. ve Başer KHC (eds.) (2000). Flora of Turkey and the East Aegean Island. (Suppl. 2), Vol. 11, Edinburgh University Press.
  14. Edinburgh, UK. Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M. ve Babaç, M.T. (edlr.). (2012). Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayını, İstanbul.
  15. Haspolat, G., Şenel, Ü., Gökkür, S. ve Kesici, A. (2017). Türkiye süs bitkileri genetik kaynakları. ANADOLU, J. of AARI 26 (2): 51 – 64. Hopa, E., Tümen, G., Sevindik, E. ve Selvi, S. (2013). Kazdağları’nda yetişen (Balıkesir) endemik Muscari Mill. taksonları üzerinde karşılaştırmalı morfolojik ve ekolojik araştırmalar. Biyoloji Bilimleri Araştırma Dergisi (BIBAD), 6(1): 1-5.
  16. Malyer, H. (1983). Karacadağ'daki (Diyarbakır-Urfa arasındaki) Liliaceae ve Iridaceae familyalarına ait geofitler üzerinde korolojik ve ekolojik incelemeler. Doğa Bilim Derg Seri C 7 (3): 279-288.
  17. Mammadov, R. ve Sahranç, B. (2003). Muğla il merkezinde tespit edilen bazı geofitler. Ekoloji Çevre Derg 12 (48): 13-18.
  18. Kaçar, B. (1997). Toprak analizleri (Bitki ve toprağın analizleri III). Ank. Univ. Ziraat Fakültesi, Eğitim Araştırma ve Geliştirme Vakfı Yayınları, No: 3, Ankara.
  19. Satıl, F. ve Selvi, S. (2007). An anatomical and ecological study of some Crocus L. taxa (Iridaceae) from the west part of Turkey. Acta Botanica Croatica, 66(1): 25-33.
  20. Seyidoğlu, N. ve Yayım, D. (2009). Geophytes as medicinal and aromatical plants. Acta Hortic., 826, 421-426.
  21. Yüce Babacan, E. ve Eker, İ. (2017). Munzur Vadisi (Tunceli) ve yakın çevresinin geofit florası. Bağbahçe Bilim Dergisi, 4(1) 31-49.