AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOverall, this review demonstrates that the integration of soil science and plant biochemistry offers a new paradigm for sustainable agricultural practices.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Soil properties play a decisive role in plant growth and productivity; In recent years, stress factors such as salinity, drought, pH fluctuations, heavy metal load, and nutrient imbalances have caused significant physiological and biochemical disturbances in plants. A common consequence of these stress conditions is the excessive production of reactive oxygen species (ROS) and the disruption of cellular redox homeostasis. Although ROS function as signaling molecules at controlled levels, their overaccumulation leads to oxidative damage to membrane lipids, proteins, and nucleic acids, thereby limiting plant growth and yield. In this review, the mechanisms by which soil-derived stress factors trigger ROS formation in plants, the cellular sources of ROS, and the distinction between their signaling and toxic roles are discussed in detail. Plant antioxidant defense systems, including enzymatic components (SOD, CAT, APX, GPx) and non-enzymatic components (ascorbate, glutathione, phenolic compounds), are comprehensively addressed. In addition, the biochemical effects of organic matter applications, biofertilizers, chelated micronutrients, and phytoremediation approaches on plant redox balance are evaluated. Overall, this review demonstrates that the integration of soil science and plant biochemistry offers a new paradigm for sustainable agricultural practices. Monitoring oxidative stress markers and antioxidant responses enables early assessment of the effects of soil quality on plant health and provides a scientific basis for the development of stress-tolerant plant systems.
Özet
Toprak özellikleri bitki büyümesi ve verimliliğinde belirleyici bir rol oynar; son yıllarda tuzluluk, kuraklık, pH dalgalanmaları, ağır metal yükü ve besin dengesizlikleri gibi stres faktörleri bitkilerde önemli fizyolojik ve biyokimyasal bozukluklara neden olmuştur. Bu stres koşullarının ortak bir sonucu, reaktif oksijen türlerinin (ROS) aşırı üretimi ve hücresel redoks homeostazının bozulmasıdır. ROS, kontrollü seviyelerde sinyal molekülleri olarak işlev görse de, aşırı birikimi membran lipitlerine, proteinlere ve nükleik asitlere oksidatif hasara yol açarak bitki büyümesini ve verimini sınırlamaktadır. Bu derlemede, topraktan kaynaklanan stres faktörlerinin bitkilerde ROS oluşumunu tetikleyen mekanizmalar, ROS'un hücresel kaynakları ve sinyal verme ve toksik rollerinin ayrımı ayrıntılı olarak tartışılmaktadır. Enzimatik bileşenler (SOD, CAT, APX, GPx) ve enzimatik olmayan bileşenler (askorbat, glutatyon, fenolik bileşikler) dahil olmak üzere bitki antioksidan savunma sistemleri kapsamlı bir şekilde ele alınmaktadır. Ayrıca, organik madde uygulamalarının, biyogübrelerin, şelatlı mikro besinlerin ve fitoremediasyon yaklaşımlarının bitki redoks dengesi üzerindeki biyokimyasal etkileri değerlendirilmektedir. Genel olarak, bu inceleme, toprak bilimi ve bitki biyokimyasının entegrasyonunun sürdürülebilir tarım uygulamaları için yeni bir paradigma sunduğunu göstermektedir. Oksidatif stres belirteçlerinin ve antioksidan tepkilerin izlenmesi, toprak kalitesinin bitki sağlığı üzerindeki etkilerinin erken değerlendirilmesini sağlar ve strese dayanıklı bitki sistemlerinin geliştirilmesi için bilimsel bir temel sağlar.