AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, more importantly, secure attachment to parents is a source of healthy dissociative individuation of adolescents.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim; In adolescence, the individual leaves childhood and prepares for adulthood and tries to separate from those with whom he/she has developed strong attachments and to establish his/her own individuality. In this study, the relationship between adolescents' attachment and dissociation individuation was examined. Method; In the study designed in the relational screening model, Demographic Information Form, Separation Individualization Scale for Adolescents and Attachment Styles Scale for Adolescents were used. The study was conducted face to face with 735 9th, 10th, 11th and 12th grade students who attended official secondary schools in a province in the Central Anatolia region and participated in the study voluntarily. Results; A negative relationship was found between adolescents' attachment styles and dissociative individuation. Gender did not make a difference in attachment styles. Grade level, marital status of the parents, working status of the parents made a difference in anxious attachment; mother's education level, perceived income level, number of siblings and relationship between parents made a difference in secure attachment; and sharing problems with parents made a difference in all attachment styles. Gender, grade level, marital status of parents, mother's level of education and employment, perceived income level, father's employment status, relationship between parents and sharing problems with parents made a difference in various dimensions of dissociative individuation. Conclusion; It has been determined that adolescents' increase in attachment to parents is accompanied by a decrease in dissociative individuation. However, more importantly, secure attachment to parents is a source of healthy dissociative individuation of adolescents.
Özet
Giriş ve Amaç: Ergenlikte birey, çocukluktan çıkıp yetişkinliğe hazırlanır ve güçlü bağlanmalar geliştirdiği kişilerden ayrışmaya ve kendi bireyselliğini oluşturmaya çalışır. Bu araştırmada ergenlerin bağlanma ve ayrışma bireyleşme ilişkisi incelenmiştir. Gereç ve Yöntemler: İlişkisel tarama modelinde tasarlanan araştırmada, veriler için Demografik Bilgi Formu, Ergenlerde Ayrışma Bireyleşme Ölçeği ve Ergenlerde Bağlanma Stilleri Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma orta Anadolu bölgesinde yer alan bir ilde, resmi ortaöğretim kurumlarına devam eden ve gönüllü olarak çalışmaya katılan 735, 9-10-11 ve 12. sınıf öğrencileriyle, yüz yüze yürütülmüştür. Bulgular: Ergenin, bağlanma stilleri ile ayrışma bireyleşme davranışları arasında negatif yönlü bir ilişki saptanmıştır. Ayrışma bireyleşmenin reddedilme beklentisi, ayrılık kaygısı ve kısıtlanma kaygısı ile kaçıngan ve kaygılı bağlanma arasında pozitif, güvenli bağlanma ile negatif yönlü ilişki belirlenmiştir. Cinsiyet ergenin bağlanma stillerinde fark yaratmamıştır. Bunun yanı sıra sınıf düzeyi, ebeveynlerin medeni durumu, anne-babanın çalışma durumu kaygılı bağlanmada, anne öğrenim düzeyi, algılanan gelir düzeyi, kardeş sayısı ve anne-baba arasındaki ilişki güvenli bağlanmada ve ergenin anne-babasıyla ilişkisi ile sorunların paylaşımı bağlanma stillerinin tüm boyutlarında fark oluşturmuştur. Cinsiyet ve sınıf düzeyinin reddedilme beklentisi ve ayrılık kaygısı, ebeveynlerin medeni durumu, anne çalışma ve öğrenim düzeyi ile algılanan gelir düzeyinin reddedilme beklentisi, baba çalışma durumunun kısıtlanma kaygısı, anne- baba ile ilişki ve anne-baba arasındaki ilişkinin reddedilme ve kısıtlanma kaygısı, sorunların paylaşımı ise ayrışma bireyleşmenin tüm boyutlarında fark oluşturmuştur. Sonuç: Ergenlerin, anne babaya bağlanmadaki artışının, ayrışma bireyleşmedeki azalmaya eşlik ettiği belirlenmiştir. Ancak daha da önemlisi ebeveynlere güvenli bağlanma, ergenlerin sağlıklı ayrışma bireyleşmelerine kaynaklık etmektedir.