Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi / 2011 / Sayı: 30

THE VALIDITY AND RELIABILITY OF A PRIMARY SCHOOL LEVEL SELFASSESSMENT ATTITUDE SCALE

İLKÖĞRETİM ÖĞRENCİLERİNE YÖNELİK ÖZ-DEĞERLENDİRME TUTUM ÖLÇEĞİNİN GÜVENİRLİK VE GEÇERLİĞİ

Pages
145–155
Publication Date
2011-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result, scale items were found to have high loadings on one factor and internal consistency and split-test analyses revealed high coefficients of reliability.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Self-assessment is one of the alternative assessment methods which have been in use since the introduction of new primary school curricula.
📊
Key Findings & Data:This study was carried out with 1150 primary school students in districts of Bakırköy and Bağcilar in Istanbul.
💡
Conclusion & Impact:As a result, scale items were found to have high loadings on one factor and internal consistency and split-test analyses revealed high coefficients of reliability.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İlköğretim · öz-değerlendirme · tutum

Abstract

Self-assessment is one of the alternative assessment methods which have been in use since the introduction of new primary school curricula. Self-assessment is defined as students’ making judgments about their own learning and is associated with metacognitive knowledge and lifelong learning. This study aims to develop a scale to identify primary school students’ attitudes on selfassessment. This study was carried out with 1150 primary school students in districts of Bakırköy and Bağcilar in Istanbul. As a result, scale items were found to have high loadings on one factor and internal consistency and split-test analyses revealed high coefficients of reliability.

Özet

Yeni ilköğretim programlarıyla birlikte uygulanmakta olan alternatif değerlendirme yöntemlerinden birisi de öz-değerlendirmedir. Öz-değerlendirme, öğrenicilerin kendi öğrenmeleriyle ilgili yargılamalarda bulunmaları olarak tanımlanmakta ve bilişüstü bilgi ve yaşam boyu öğrenme olgusuyla ilişkilendirilmektedir. Çalışmanın amacı, öğrencilerin öz-değerlendirmeye yönelik tutumlarını belirlemeyi amaçlayan bir ölçek geliştirmektir. Çalışma, İstanbul ili Bakırköy ve Bağcılar ilçelerinde öğrenimlerini sürdüren 1150 ilköğretim öğrencisi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Uygulama sonuçlarına göre maddelerin tek faktörde birleştiği ve bu faktörde yüksek yük değerlerine sahip olduğu, ayrıca iç-tutarlılık ve test-yarı yöntemine göre hesaplanan güvenirlik katsayılarının yüksek olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

Yurdabakan, İ. (2011). THE VALIDITY AND RELIABILITY OF A PRIMARY SCHOOL LEVEL SELFASSESSMENT ATTITUDE SCALE. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 30, 145–155. https://ajindex.com/articles/117868

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Açıkgöz, K. (2003).
  2. Aktif Öğrenme. Kanyılmaz Matbaası, İzmir.
  3. Ackerman, P. L., Beier, M. E., & Bowen, K. R. (2002). What we really know about our abilities and our knowledge. Personality and Individual Differences, 33, 587-605.
  4. Anderson, L. W. & Krathwohl, D. R. (2002). A Revision of Bloom’s Taxonomy: Theory into Practice, 41(4). Anıl, D. ve Acar, M. (2008). Sınıf Öğretmenlerinin Ölçme Değerlendirme Sürecinde Karşılaştıkları Sorunlara İlişkin Görüşleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi.(5),2, 44-61
  5. Arter, J. (1997). Using assessment as a tool for learning, in: R. BLUM & J. ARTER (Eds) Student Performance Assessment in an Era of Restructuring, 1-6 (Alexandria, VA; Association for Supervision and Curriculum Development). Ayvacı, H. Ş. ve Devecioğlu, Y. (2009). Yeni Program ve Öğretmenlerin Yenilikçi Bakış Açıları. I Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongre Kitabı. http://oc.eab.org.tr/egtconf/pdfkitap/pdf/458.pdf (Erişim 20 kasım 2010)
  6. Bal, P. (2008). Yeni İlköğretim Matematik Öğretim Programının Öğretmen Görüşleri Açısından Değerlendirilmesi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,(17),1.53-68
  7. Boud, D. (1995) Enhancing Learning Through Self Assessment. Kogan Page, London. Boud, D. and Falchikov, N. (1989) Quantitative studies of self-assessment in higher education: a critical analysis of findings. Higher Education, 18, 529-549.
  8. Boud, D. And Falchikov, N. (2006). Aligning Assessment with long-term learning, Assessment and Evaluation in Higher Education. 31(4), 399 - 413. Birenbaum, M. (1996). Assessment 2000: towards a pluralistic approach to assessment. In M. Birenbaum, & F. Dochy (Eds.), Alternatives in assessment of achievements, learning processes and prior knowledge (3-29).
  9. Boston, MA: Kluwer. Cihanoğlu, O. M. (2008). Alternatif Değerlendirme Yaklaşımlarından Öz Ve Akran Değerlendirmenin İşbirlikli Öğrenme Ortamlarında Akademik Başarı, Tutum Ve Kalıcılığa Etkileri. Yayımlanmamış Doktora Tezi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi.
  10. Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Collins, A. (1991). The role of computer technology in restructuring schools. Phi Delta Kappan, 41-56.
  11. Cornford, I. R. (2004). Cognitive and metacognitive learning strategies as a basis for effective lifelong learning: How far have we progressed? Paper presented to the Australian Association for Research in Education Conference (Melbourne, 28 November–2 December). http://www.aare.edu.au/04pap/alpha04.htm COR04942 (Erişim: 20 Mayıs 2009).
  12. De Corte, E. (2000). High-powered learning