AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn addition, although language, culture and identity have a spiral mechanism, it also shows that the deeply felt national sensitivity, belief and social responsibility codes that bring Yesevi and Ozantürk together on a common ground contribute to the comprehension processes of the language users in Anatolia in Turkestan
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In order to direct the reader or target audience to use certain communication channels within the framework of a linguistic approach, this study emphasizes the importance of prior knowledge and historical background in comprehending the semantic value of a word and also focuses on the analysis of cultural heritage with a sociolinguistic approach. Sociolinguistics is a very successful scientific field in analyzing social events and revealing the semantic value with all the connotative factors by using indicators and codes at the highest level, and has become a frequently used scientific field in language studies. In this study, which investigates the sociocultural ground of discourse competences extending from Yesevî to Ozantürk, it has been investigated with which codes Turkestan created communication channels to Anatolia. In the research phase, whether the social functions and social messages of the language are compatible with certain variables is presented in a social context. Under the roof of sociolinguistics, both language and culture grounds were examined first at a macro level and then at a micro level, specifically for Yesevî and Ozantürk. At the macro level, the sender-text relationship, the effect of sociolinguistics on messages, the style of the senders and the grammar, discourse, social language and procedural skills shaped around this style were determined. At the micro level, the enthusiasm developed by language users in communication channels in the context of the functions of language, the call to the listener, the referential, channel-oriented relationship, metalanguage and artistic functions are shown without breaking away from the social context in terms of culture and theme. Thus, by taking into account the mutual relations between language and culture in the context of the referents of Yesevî and Ozantürk, the effects of Yesevi’s wisdoms written centuries ago on the tradition of minstrelsy, especially on Ozantürk, who lives today, have been tried to be revealed by making use of the basic foundations of sociolinguistics. As a result of the examination, it has been determined that when the thematic and schematic plane of Ozantürk’s language variations are taken as a basis, all kinds of codes are used effectively and functionally in terms of the meaning and transfer of culture, and that this use has been placed on a conscious ground and has had an impact on Ozantürk in terms of Yesevi’s communication principles. In addition, although language, culture and identity have a spiral mechanism, it also shows that the deeply felt national sensitivity, belief and social responsibility codes that bring Yesevi and Ozantürk together on a common ground contribute to the comprehension processes of the language users in Anatolia in Turkestan
Özet
Okuyucuyu veya hedef kitleyi dilbilimsel bir yaklaşım çerçevesinde belirli bazı iletişim kanallarını kullanmaya yönlendirmek adına bu çalışmada, bir sözcüğün anlamsal değerinin kavranmasında ön bilgi ve tarihsel arka planın önemi vurgulanmış ayrıca toplum dilbilimsel bir yaklaşımla kültürel mirasın çözümlenmesine odaklanılmıştır. Nitekim toplum dilbilim, toplumsal olayları çözümlemede, göstergeler ve kodları en üst düzeyde kullanarak anlamsal değeri tüm çağrışımsal faktörlerle ortaya çıkarmada oldukça başarılı bir bilimsel alan olup dil çalışmalarında da sıkça başvurulan bir konuma gelmiştir. Yesevî’den Ozantürk’e uzanan söylem yeterliliklerinin sosyokültürel zeminin araştırıldığı bu çalışmada, Türkistan’ın Anadolu’ya hangi kodlarla iletişim kanalları oluşturduğu araştırılmıştır. Araştırma aşamasında dilin toplumsal işlevlerinin ve sosyal iletilerinin belirli bazı değişkelerle uyumlu olup olmadığı sosyal bağlamda sunulmuştur. Toplum dilbilim çatısı altında hem dil hem de kültür zemini Yesevî ve Ozantürk özelinde önce makro düzeyde daha sonra da mikro düzeyde incelenmiştir. Makro düzeyde, gönderici ile metin ilişkisi, toplum dilbilimin iletilere etkisi, göndericilerin üslubu ve bu üslup etrafında şekillenen dil bilgisi, söylem, toplumsal dil ve yol yordam yetileri belirlenmiştir. Mikro düzeyde ise dilin işlevleri bağlamında iletişim kanallarında dil kullanıcıları tarafından geliştirilen coşku, dinleyiciye yönelik çağrı, göndergesel, kanala yönelik ilişki, üst dil ve sanatsal işlevleri kültür ve tema açısından sosyal bağlamdan kopmadan gösterilmiştir. Böylece Yesevî ile Ozantürk’ün göndergeleri bağlamında dil ve kültür arasındaki karşılıklı ilişkiler de göz önüne alınarak Yesevî’nin yüzyıllar öncesinde kaleme aldığı hikmetlerinin günümüzde yaşayan Ozantürk özelinde esasen âşıklık geleneğine etkisi toplum dilbilimin temel dayanaklarından yararlanılarak ortaya çıkartılmaya çalışılmıştır. Yapılan inceleme neticesinde Ozantürk’ün dil değişkelerinin tematik ve şematik düzlemi esas alındığında kültürün anlamlandırılması ve aktarılması noktasında her türlü kodun etkin ve işlevsel kullanıldığı, bu kullanımın bilinçli bir zemine oturtularak Yesevî’nin iletişim ilkeleri açısından Ozantürk üzerinde etki bıraktığı tespit edilmiştir. Ayrıca dil, kültür ve kimlik, sarmal bir düzeneğe sahip olsa da derinden hissedilen millî hassasiyet, inanç ve sosyal sorumluluk kodlayıcılarının Yesevî ile Ozantürk’ü ortak paydada buluşturması durumunun Türkistan’ın Anadolu’daki dil kullanıcılarının anlama süreçlerine katkı sağladığını göstermektedir.