AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccordingly, the festival can be interpreted as a ritualized temporal framework in which cultural continuity and social interaction become visible.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the Ras-al Sani (New Year) celebration traditions of Arab Alawites living in Hatay from the perspective of the History of Religions. Ras-al Sani (رأس السنة), meaning “the beginning of the year” in Arabic, is celebrated annually on January 14 among Arab Alawites in Hatay. The study investigates the historical background of the festival, perceptions of sacred time, ritual practices, and its social functions. Designed as a qualitative research, the data were collected through literature review, participant observation, and semi-structured interviews conducted with 21 participants residing in Antakya, Defne, Samandağ and Iskenderun. The data were analyzed using content analysis. The findings suggest that Ras-al Sani functions not only as a calendrical New Year celebration but also as a socio-cultural practice through which communal relationships are maintained and cultural transmission is enacted. The celebration includes family and kin visits, cemetery and shrine visits, the preparation of specific traditional foods, and collective gatherings. The coexistence of religious narratives and cultural practices indicates that Ras-al Sani represents a multi-layered understanding of sacred time. Accordingly, the festival can be interpreted as a ritualized temporal framework in which cultural continuity and social interaction become visible.
Özet
Bu çalışma, Hatay’da yaşayan Arap Alevilerinin Ras-el Seni (yılbaşı) kutlama geleneklerini dinler tarihi perspektifinden incelemeyi amaçlamaktadır. Ras-el Seni, yılın başı (Arapça: رأس السنة) anlamına gelmekte olup Hatay’daki Arap Alevileri tarafından her yıl 14 Ocak’ta kutlanmaktadır. Araştırmada Ras-el Seni’nin tarihsel arka planı, kutsal zaman algısı, ritüel pratikleri ve toplumsal işlevleri ele alınmıştır. Çalışma nitel araştırma desenine göre hazırlanmış; veriler literatür taraması, katılımcı gözlem ve yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla elde edilmiştir. Araştırma, Antakya, Defne, Samandağ ve İskenderun ilçelerinde yaşayan 21 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler içerik analizine tabi tutulmuştur. Bulgular, Ras-el Seni’nin yalnızca bir yılbaşı kutlaması değil, aynı zamanda toplumsal dayanışma ve kültürel aktarım bağlamında işlev gördüğü ve kutsal zaman bilinciyle ilişkilendirilen bir gelenek olduğunu göstermektedir. Bayramın dini ve kültürel unsurları iç içe geçmiş olup ev ziyaretleri, mezarlık ve türbe ziyaretleri, özel yemeklerin hazırlanması ve aile içi bayramlaşma önemli ritüel pratikler arasında yer almaktadır. Sonuç olarak Ras-el Seni, Hatay’daki Arap Aleviler için hem kültürel kimliği pekiştiren hem de toplumsal bütünleşmeyi sağlayan ritüelleşmiş bir zamansal çerçeve olarak değerlendirilebilir.