SavedAdd your journal

Journals / Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi / 2017 / Cilt: 28 Sayı: 2

Türkiye’nin Nevşehir İlindeki Atlarda Kistik Ekinokokkoz Seroprevalansı

Armağan Erdem Ütük(ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ)
Selçuk Pekkaya(Veteriner Kontrol Merkez Araştırma Enstitüsü)
Fatih Kuzugüden(Nevşehir, İl, Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü)
İbrahim Balkaya(ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ)
Sami Şimşek(FIRAT ÜNİVERSİTESİ)
Pages
101–104
Publication Date
2017-12-15
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışma ile Nevşehir ilindeki atlarda ilk defa KE seroprevalansı belirlenirken, ülkemizde konuyla ilgili çok sınırlı sayıda bulunan literatür bilgiye bir yenisi eklenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kistik ekinokokkoz (KE) son derece önemli bir paraziter zoonoz olup insan ve hayvanlarda ciddi ekonomik kayıplara neden olur.
📊
Key Findings & Data:Bu amaçla yaşları 3-24 arasında değişen, farklı ırklardan, 105 dişi attan kan alınarak serumları çıkarıldı.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışma ile Nevşehir ilindeki atlarda ilk defa KE seroprevalansı belirlenirken, ülkemizde konuyla ilgili çok sınırlı sayıda bulunan literatür bilgiye bir yenisi eklenmiştir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:ELISA · Kistik Ekinokokkoz · Nevşehir

Özet

Kistik ekinokokkoz (KE) son derece önemli bir paraziter zoonoz olup insan ve hayvanlarda ciddi ekonomik kayıplara neden olur. Türkiye’de hastalığın sığır, koyun, keçi gibi çiftlik hayvanlarında oldukça yaygın olduğu tespit edilmiştir. Ancak atlarda KE konusunda çok az çalışma bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı Nevşehir ilinde halk elinde yetiştirilen atlarda KE seroprevalansını belirlemekti. Bu amaçla yaşları 3-24 arasında değişen, farklı ırklardan, 105 dişi attan kan alınarak serumları çıkarıldı. Enfekte koyun kistlerinden Antijen-B bakımından zengin kısmi purufiye kist sıvısı antijeni hazırlanarak enzyme-linked immunosorbent assay testinde (ELISA) kullanıldı. Tarama sonucunda 7 yaş ve altı atlarda %4,54 (2/44), 7 yaş üstü atlarda %6,55 (4/61) oranında anti-Echinococcus granulosus antikorları tespit edildi. Ki-kare (X2) testi ile yaş grupları ile seroprevalans arasında istatistiksel açıdan önemli bir fark bulunmadı (p ˃ 0,05). Genel seroprevalans ise %5,71 (6/105) olarak belirlendi. Elde edilen veriler bu bölgede atların da son konak köpekgiller için enfeksiyon kaynağı olabileceğini ve hastalığın epidemiyolojisi açısından önemli olduğunu ortaya koymuştur. Bu çalışma ile Nevşehir ilindeki atlarda ilk defa KE seroprevalansı belirlenirken, ülkemizde konuyla ilgili çok sınırlı sayıda bulunan literatür bilgiye bir yenisi eklenmiştir.

🔖

Cite This Article

Ütük, A. E., Pekkaya, S., Kuzugüden, F., Balkaya, İ., Şimşek, S. (2017). Türkiye’nin Nevşehir İlindeki Atlarda Kistik Ekinokokkoz Seroprevalansı. Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, Cilt: 28 Sayı: 2, 101–104. https://doi.org/10.35864/evmd.523441

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Acosta-Jamett G, Cleaveland S, Cunningham AA, Bronsvoort BM, Craig PS, (2010). Echinococcus granulosus infection in humans and livestock in the Coquimbo region, northcentral Chile. Vet Parasitol. 169, 102-110
  2. Akyol ÇV, (2004). Echinococ Türlerinin Epidemiyolojisi. Altıntaş N, Tınar R, Çoker A. Eds. Echinococcosis. Hidatidoloji Derneği, Yayın No:1, Bornova, İzmir
  3. Alibasoglu A, Yalciner S, (1965). 1933-1961 yılları arasında Ankara ve yöresinde atlarda görülen hastalıklara toplu bir bakış. Ankara Univ Vet Fak Derg. 12, 98-111
  4. Amman RW, Eckert J, (1995). Clinical diagnosis and treatment of echinococcosis in humans. Thompson RCA, Lymbery AJ. Eds. Echinococcus and Hydatid Disease. Wallingford, Oxon: CAB International. p. 411-463
  5. Azlaf R,Dakkak A, (2006). Epidemiological study of the cystic echinococcosis in Morocco. Vet Parasitol. 137, 83-93
  6. Balkaya I, Simsek S, (2011). A Serological Survey of Cystic Echinococcosis in Equids in East of Turkey. Iranian J Parasitol. 6, 46-50
  7. Güralp N, 1981. Helmintoloji. İkinci baskı. Ank. Üniv. Vet. Fak. Yayın. No:368. Ankara 8. Kouam MK, Diakou A, Kanzoura V, Papadopoulos E, Gajadhar AA, Theodoropoulos G, (2010). A seroepidemiological study of exposure to Toxoplasma, Leishmania, Echinococcus and Trichinella in equids in Greece and analysis of risk factors. Vet Parasitol. 170, 170–175
  8. Oge S, Kircali F, Yildirim A, Oge H, (2004). Hydatidosis (Hydatid cyst) in equines. Ankara Univ Vet Fak Derg. 51, 75-76
  9. Oriol R, Williams JF, Perez-Esandi MV, Oriol C (1971). Purification of lipoprotein antigens of Echinococcus granulosus from sheep hydatid fluid. Am J Trop Med Hyg. 20, 569-574
  10. Pierotti P, (1954). Echinococcosis in equine liver. Ann Fac Med Vet Pisa. 7, 37-42
  11. Qingling M, Guanglei W Jun Q, Xinquan Z, Tianli L, Xuemei S, Jinsheng Z, Huisheng W, Kuojun C, Chuangfu C, (2014). Prevalence of Hydatid Cysts in Livestock Animals in Xinjiang, China. Korean J Parasitol. 52, 331-334
  12. Sakhaee E, Golchin M, Amir H, Fayed MR, Eydi J, (2016). First serological study of equine hydatidosis in Iran. J Parasit Dis. 40, 1567–1570
  13. Simsek S, Risvanli A, Utuk AE, Yuksel M, Saat N, Koroglu E (2007). Evaluation of relationship between repeat breeding and Fasciola hepatica and hydatid cyst infections in cows in Elazig district of eastern Turkey. Res Vet Sci. 83, 102-104
  14. Şimşek S, (2016). Hidatidosis. Özcel MA. Ed. Veteriner Hekimliğinde Parazit Hastalıkları, Türkiye Parazitoloji Derneği Yayınları, No: 24, Cilt:2, İzmir
  15. Şenlik B, (2011). Teşhis yöntemleri. Tınar R. Ed. Veteriner Helmintoloji. 1.Baskı. Dora Yayınları, Bursa
  16. Utuk AE, Eski F, (2017). Detection of Anti-Neospora caninum Antibodies in a Goat Flock in Kilis Province of Turkey. Inter J Vet Sci. 6, 114-117.