AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSubsequently, it addresses the Decision and, positing that it must have direct effect to achieve the anticipated results, discusses whether the Decision satisfies the direct effect criteria shaped by the case law of the CJEU.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Turkish citizens wishing to travel to the Schengen area still require a visa, as in the past. Since this visa essentially relies on submitting documents to the consulate proving the applicant will return home after travel, it necessitates collecting documents from numerous sources, rendering the process highly arduous. Furthermore, high demand for Schengen travel and the resulting heavy consular workload further complicate applications. Consequently, given these difficulties, it is critical that issued visas offer multiple entries and long validity periods. In this regard, the process can be mitigated by the cascade system rules regulated under Article 24/2 of the Visa Code. These rules stipulate granting visas with longer validity to applicants who demonstrate their bona fides behaviour through prior lawful visa use. In this context, Commission Implementing Decision C(2025) 4696 is significant. It introduces rules more favourable than Article 24/2 of the Visa Code for Turkish residents and aims to facilitate the granting of longer validity visas within a shorter timeframe. This study outlines the general visa application process within the Visa Code and examines Article 24/2 of the Visa Code. Subsequently, it addresses the Decision and, positing that it must have direct effect to achieve the anticipated results, discusses whether the Decision satisfies the direct effect criteria shaped by the case law of the CJEU.
Özet
Schengen bölgesine seyahat etmek isteyen Türk vatandaşlarının eskiden olduğu gibi bugün de bir vize alması gerekmektedir. Türk vatandaşlarının alması gereken bu vize, özünde, başvurucunun seyahatinin ardından ülkesine geri döneceğini ortaya koymayı hedefleyen belgelerin konsolosluğa sunulmasına dayandığı için birçok ayrı yerden belge toplanmasını gerektirmekte, bu da süreci oldukça zahmetli kılmaktadır. Öte yandan Schengen bölgesi ülkelerine rağbetin epey fazla olması ve bu nedenle konsoloslukların yoğun işi yükü altında bulunması da vizeye başvurmayı zorlaştırmaktadır. Dolayısıyla verilecek vizelerin başvurucuya sağladığı giriş sayısının çoklu olması ve uzun geçerlilik sürelerine sahip olması, söz konusu zorluk dikkate alındığında kritik bir öneme sahiptir. Bu bakımdan Schengen vizesi olarak adlandıracağımız bu vizelerin verilmesinde temel kuralları içeren Vize Kodu md. 24/2'de düzenlenen ve iyi niyetli olduğunu daha önceki hukuka uygun vize kullanımlarıyla ortaya koyan başvuruculara daha uzun geçerlilik sürelerine sahip vizeler verilmesini öngören ve cascade sistemi olarak adlandırılan kurallar ile sürecin zorluğu, belirli ölçüde bertaraf edilebilmektedir. İşte bu noktada çalışmanın konusunu oluşturan ve Türkiye'de ikamet eden Türk vatandaşları için Vize Kodu md. 24/2'de yer alan kurallardan daha elverişli kurallar getiren ve Türk vatandaşları için kısa sürede, daha uzun geçerlilik sürelerine sahip vizeler verilmesini hedefleyen C(2025) 4696 sayılı Komisyon Uygulama Kararı, büyük bir önem arz etmektedir. Eldeki çalışmada da öncelikle Vize Kodu'nda yer alan vize başvuru süreci genel hatlarıyla ele alınmış ve Vize Kodu md. 24/2 incelenmiştir. Bunun ardından Karar'a değinilmiş ve Karar'dan beklenen sonuçların elde edilebilmesi için doğrudan etkili olması gerektiği belirtilerek Karar'ın ABAD içtihadı ile şekillenen doğrudan etki kriterlerini karşılayıp karşılamadığı tartışılmıştır.