Journals / Usul İslam Araştırmaları / 2010 / Cilt: 14 Sayı: 14

Kur’an Tevrat'la Neyi Kastediyor?

Pages
25–50
Publication Date
2010-12-01
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Musa’ya verilen kitabın kastedildiği görüşüne varılmıştır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Allah (c.c), tarih boyunca birçok peygamber göndermiş ve mesajlarını onlar aracılığıyla insanlığa iletmiştir.
📊
Key Findings & Data:Kur’an’da, söz konusu mesajların bazıları Tevrat, Zebur, İncil, Kur’an gibi özel isimlerle anılmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Musa’ya verilen kitabın kastedildiği görüşüne varılmıştır
🔬Design:Makale
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Musa · Tevrat · Eski Ahit

Özet

Allah (c.c), tarih boyunca birçok peygamber göndermiş ve mesajlarını onlar aracılığıyla insanlığa iletmiştir. Kur’an’da, söz konusu mesajların bazıları Tevrat, Zebur, İncil, Kur’an gibi özel isimlerle anılmaktadır. Ancak bazı araştırmacılar, Tevrat kelimesinin Hz. Musa’ya indirilen özel kitabın adı olmadığını öne sürmektedirler. Onlara göre Kur’an, “Tevrat” derken İsrail oğullarına gönderilen tüm ilahi mesajları kastetmektedir. Bu çalışmada söz konusu iddialara yer verilmiş ardından da Kur’an’ın bütünü dikkate alınarak, “Tevrat” kelimesinin neye delalet ettiği gösterilmeye çalışılmıştır. Sonuçta ise, Kur’an’ın değişik yerlerinde geçen “Tevrat” kelimesi ile, Hz. Musa’ya verilen kitabın kastedildiği görüşüne varılmıştır

🔖

Cite This Article

Özel, R. O. (2010). Kur’an Tevrat'la Neyi Kastediyor?. Usul İslam Araştırmaları, Cilt: 14 Sayı: 14, 25–50. https://doi.org/10.56361/usul.173805

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (53)

  1. Adam, Baki, Yahudi Kaynaklarına Göre Tevrat, İstanbul: Pınar Yayınları, 2002.
  2. Ahmed Cevdet Paşa, Kısas-ı Enbiya ve Tevârih-i Hulefâ, İstanbul: Bedir, 1966.
  3. Beydâvî, Kâdî Nâsıruddîn Ebu’l-Hayr Abdullah b. Ömer, Envâru’t-Tenzîl ve Esrâru’t- Te’vîl, Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, 1418.
  4. Âlûsî, Ebu’l-Fadl Şihâbüddîn es-Seyyid Mahmud, Rûhu’l-Meânî fî Tefsîri’l-Kur’ani’l- Azîm ve’s-Seb‘i’l-Mesânî, Beyrut: Daru’l-Kütübi’l-İlmiyye,1415.
  5. Bucaille, Maorice, Müsbet İlim Yönünden Tevrat, İnciller ve Kur’an, (çev. Mehmet Ali Sön- mez), İstanbul: DİB, 1987.
  6. Buhârî, Ebu Abdillah Muhammad b. İsmail, el-Cami‘u’s-Sahîh, İstanbul: Çağrı, 1992.
  7. Cevherî, İsmail b. Hammâd, es-Sıhâh -Tâcü’l-Lüğa ve Sıhâhu’l-Arabiyye-, (Ahmed Ab- dülgafur Attâr), Beyrut: Dâru’l-ilm, 1987.
  8. Çelebi, Ahmed Mukayeseli Dinler Açısından Yahudilik, (çev. Ahmet M. Büyükçınar, Ömer Faruk Harman) İstanbul: Kalem, 1978.
  9. Demirci, Kürşat Dinler Tarihinin Meseleleri, İstanbul: İnsan,1997.
  10. , Dinlerin Dejenerasyonu, İstanbul: İnsan, 1996.
  11. Demirci, Muhsin, Vahiy Gerçeği, İstanbul: İFAV, 1996.
  12. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş’as es-Sicistânî, Sünen, İstanbul: Çağrı, 1992.
  13. Ebu’s-Suûd, Muhammed b. Muhammed, İrşâdü’l-Akli’s-Selîm ilâ Mezâye’l-Kur’ani’l- Kerîm, Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, ts.
  14. Ebu Hayyân, el-Endelûsî, el-Bahru’l-Muhît (thk. Sıtkı Muhammed Cemîl), Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1420.
  15. Gündüz Şinasi, Kur’an Kıssalarının Kaynağı Eski Ahit mi? Yapı, Muhteva ve Kaynak Açı- sından Torah Kıssaları, OMÜİFD, 1998, s:10, ss.49-88.
  16. Ebu Ubeyde, Mamer b. el-Müsenna, Mecâzü’l-Kur’an,(thk. Fuat Sezgin), Kâhire: Mekte- betü’l-Hancî, 1954.
  17. Ezdî, Ebubekir Muhammed b. el-Hasen b. Düreyd, Cemheratü’l-Lüğa, Beyrut: Daru’l- İlm, 1987.
  18. Farsi. Moşe, Türkçe çeviri ve açıklamalarıyla Tora ve Aftara: Bereşit, İstanbul: Gözlem Gazetecilik Basın Yayın A.Ş., 2002.
  19. Ferra, Ebû Zekeriyyâ Yahya b. Ziyâd, Meâni’l-Kur’an, (Ahmed Yusuf en-Necatî ve diğer- leri), Mısır: Dâru’l-Mısrıyye, ts.
  20. Halebî, Semîn, Ebu’l-Abbâs Şihâbuddîn, ed-Dürrü’l-Masûn, (thk. Ahmed Muhammed el- Harrat), Dımeşk: Dâru’l-Kalem, ts.
  21. Harman, Ömer Faruk, “Tevrat’ın Yahudilikteki Yeri ve Tevrat’a Yönelik Tenkit Faali- yeti”, Bütün Yönleriyle Yahudilik Sempozyumu, Ankara: 2012, ss.27-38.
  22. İbn Âşûr, Muhammed b. et-Tâhir b. Muhammed, et-Tahrîr ve’t-Tenvîr, Tunus: ed- Dâru’t-Tûnisiyye, 1984.
  23. İbn Kesîr, İmâdüddîn Ebu’l-Fidâ İsmail b. Ömer, Tefsirü’l-Kur’ani’l-Azim,(thk. Sâmî b. Muhammed Selâme), yy: Dâru Taybe, 1999.
  24. İbn Manzur, Ebu’l-Fadl Cemaleddîn Muhammed, Lisânü’l-Arab, Beyrut: Dâru Sâdır, 1414.
  25. İbn Mace, Ebu Abdillah Muhammed b. Yezid el-Kazvini, Sünen, İstanbul: Çağrı, 1992.
  26. İsfehânî, Rağıb Ebu’l-Kâsım el-Huseyn b. Muhammed, (thk, Safvan Adnan Davudi), el- Müfredât Fî Garibi’l-Kur’an, Cidde:1997.
  27. İslamoğlu, Mustafa, Yahudileşme Temayülü, İstanbul: Denge,1998.
  28. Kazvînî, Ahmet b. Fâris b. Zekeriyya er-Râzî Ebu’l-Huseyn, Mu‘cemu Makâyîsi’l-Lüğa, (thk. Abdüsselam Muhammed Harun), yy.: Dâru’l-Fikr, 1979.
  29. Kurtubî, Ebu Abdillah Muhammed, el-Câmi‘u Li Ahkâmi’l-Kur’an, Kahire: Dâru’l-Kü- tübi’l-Mısriyye, 1964.
  30. Kuzgun, Şaban, Dört İncil Farklılıkları ve Çelişkileri, İstanbul: Fazilet, 2008.
  31. Küçük, Abdurrrahman & Tümer Günay, Dinler Tarihi, Ankara: Ocak, 1997.
  32. Köksal, Asım Peygamberler Tarihi, İstanbul: TDV, 2005
  33. Muhammed Reşid b. Ali Rıza, Tefsîru’l-Menâr, Mısır: el-Hey’etü’l-Mısriyye, 1990.
  34. Müslim, Ebu’l-Huseyn el-Kuşeyrî en-Nîsâbûrî, el-Câmi’u’s-Sahîh, İstanbul: Çağrı, 1992.
  35. Öksüz, Adil, Ceza Hükümleri Açısından Tevrat ve Kur’an, İstanbul: Yeni Akademi Ya- yınları, 2006.
  36. Örs, Hayrullah, Musa ve Yahudilik, İstanbul: Remzi, 1966.
  37. Öztürk, Mustafa, Kur’an’ı Kendi Tarihinde Okumak, Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2004.
  38. Paçacı, Mehmet, Kur’an ve Ben Ne kadar Tarihseliz?, Ankara: Ankara Okulu, 2000.
  39. Râzi, Fahruddîn Ebû Abdillah Muhammed b. Ömer, Mefatîhu’l-Ğayb, Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, 1420.
  40. Semerkandî, Ebu’l-Leys Nasr b. Muhammed b. İbrahim, Bahru’l-Ulum, yy.:ts.
  41. Schimmel, Annamarie, Dinler Tarihine Giriş, İstanbul: Kırkambar, 1999.
  42. Sülün, Murat, “Kur’an’da Kitâb Kavramı ve Kur’an Vahylerinin Kitaplaşması”, MÜİFD, Sayı:13-14-15, 1995-1996-1997, ss.53-120.
  43. Şenkîtî, Muhammed Emin b. Muhammed, Advâu’l-Beyân, Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1995.
  44. Süyûtî, Celâlüddîn Abdurrahman, ed-Dürru’l-Mensûr fi’t-Tefsîri bi’l-Me’sûr, Beyrut: Dâru’l-Fikr, ts.
  45. , el-İtkân fî Ulûmi’l-Kur’an, Beyrut: Dâru ibn Kesîr, 1996.
  46. Taberî, Ebû Ca’fer Muhammed b. Cerîr, Câmi’u’l-Beyân An Te’vîli’l-Kur’an, (thk. Ahmed Muhammed Şakir), yy: Müessetü’r-Risâle, 2000.
  47. Uğur, Hakan, Tevrat’ın Kur’an’a Arzı, Bursa: Emin Yayınları, 2011.
  48. Vâhidî (trc. Necati Tetik Necdet Çağıl), Esbab-ı Nüzul, Erzurum: İhtar, ts.
  49. Yazır, Elmalılı Hamdi Hak Dini Kur’an Dili, İstanbul: Eser, 1971.
  50. Zemahşerî, Ebu’l-Kâsım Mahmud b. Ömer, el-Keşşâf an Hakâikı Gavâmızı’t-Tenzîl, Bey- rut: Dâru’l-Kütübi’l-Arabî, 1407.
  51. , Esâsü’l-Belâğa, Beyrut: Daru Sâdir, 2009.
  52. http://www.jewishencyclopedia.com/articles/14446-torah
  53. Farsi. Moşe, Türkçe çeviri ve açıklamalarıyla Tora ve Aftara: Bereşit, İstanbul: Gözlem Gazetecilik Basın Yayın A.Ş., 2002.