SavedAdd your journal

Journals / Hitit Sosyal Bilimler Dergisi / 2015 / Volume: 8 Issue: 2

KHALKERİTİS VE TOKUL ŞAPEL İSKELETLERİNİN TRAVMA ANALİZLERİ

Asuman Çırak
Seda Arıhan Karaöz
Ahmet Cem Erkman
Emel Acar
Pages
0–0
Publication Date
2016-01-07
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yine her iki toplumda travmalar için tedavi yapıldığı ancak tedavilerin yetersiz düzeyde olduğu söylenebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Geçmişten günümüze iskeleti en yaygın biçimde etkileyen patolojik rahatsızlıkların başında gelen travma olgusu ekolojik ortam, sosyo-ekonomik yaşam, siyasi ve sosyal hareketlilikten etkilenmektedir.
📊
Key Findings & Data:Khalkeritis Kilise toplumunda 1 bireye ait kafatası travması, 7 bireye ait gövde travması olmak üzere toplam 8 bireyde (% 4,65), Tokul Köyü Kilise topluluğunda 5 bireyde kafatası travması, 6 bireyde gövde travması olmak üzere toplam 11 bireyde (% 22,44) yaralanma olgusuna rastlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Yine her iki toplumda travmalar için tedavi yapıldığı ancak tedavilerin yetersiz düzeyde olduğu söylenebilir.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:1 birey
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Geçmişten günümüze iskeleti en yaygın biçimde etkileyen patolojik rahatsızlıkların başında gelen travma olgusu ekolojik ortam, sosyo-ekonomik yaşam, siyasi ve sosyal hareketlilikten etkilenmektedir. Bu çalışmada Geç Bizans Dönemine tarihlendirilen, Khalkeritis (Giresun Adası) ve Tokul (Kütahya) şapel kazılarından ele geçen iskeletlerinin travmaları incelenmiştir. Khalkeritis Kilise toplumunda 1 bireye ait kafatası travması, 7 bireye ait gövde travması olmak üzere toplam 8 bireyde (% 4,65), Tokul Köyü Kilise topluluğunda 5 bireyde kafatası travması, 6 bireyde gövde travması olmak üzere toplam 11 bireyde (% 22,44) yaralanma olgusuna rastlanmıştır. Her iki toplumda da travmalar ölüme sebep olmamıştır. Balıkçılıkla geçimini sağlayan Khalkeritis ada toplumunda ve tarımla geçimini sağlayan Tokul toplumunda günlük işler sırasında meydana gelen kazalar sebebiyle travmaların oluştuğu söylenebilir. Yine her iki toplumda travmalar için tedavi yapıldığı ancak tedavilerin yetersiz düzeyde olduğu söylenebilir.

🔖

Cite This Article

Çırak, A., Karaöz, S. A., Erkman, A. C., Acar, E. (2016). KHALKERİTİS VE TOKUL ŞAPEL İSKELETLERİNİN TRAVMA ANALİZLERİ. Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, Volume: 8 Issue: 2, 0–0. https://doi.org/10.17218/husbed.09166

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (74)

  1. ACAR, E. (2015). Giresun/Khalkeritis (Aretias) Adası Nekropolü ve İskeletlerinin
  2. Paleoantropolojik Analizi, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
  4. AUFDERHEİD, A. C., Rodriguez-Martin, C. (1998). The Cambridge Encyclopedia Of
  5. Human Paleopathology. Cambridge: Cambridge University Pres.
  6. BENNİKE, P. (2008). Trauma. (Editör: Pinhasi, R., Mays, S.). Advances in Human
  7. Paleopathology, Wiley, London, 309-328.
  8. BROTHWELL, D. R. (1981). Burnt Bones. Digging Up Bones, London: Oxford University
  9. Press, 14-16.
  10. BUİKSTRA, J. E., Ubelaker, D. H. (1994). Standards for Data Collection from Human
  11. Skeletal Remains. Research Series, no. 44. Arkansas Archeological Survey,
  12. Fayetteville.
  13. ERDAL, Ö. D. (2009). Demre Aziz Nikolaos Kilisesi Topluluğundaki Travmaların
  14. Paleoepidemiyolojik Analizi. Edebiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 26, Sayı: 2, 97-113.
  15. ERKMAN, A. C., Surul, Ö. (2014). Van Kalesi Höyüğü (Ortaçağ) İnsanlarının Travma
  16. İzleri Analizi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 5, Sayı: 2, 118-135.
  17. JUDD, M.A. ve Roberts, C.A. (1999). Fracture trauma in a medieval British farming
  18. village. Am. J. Phys. Anthropol., Cilt: 109, 229-243.
  19. JURMAİN, R.D. ve Bellifemine, V.I. (1997). Patterns of cranial trauma in a prehistoric
  20. population from Central California. Int. J. Osteoarchaeol., Cilt: 7, 43-50.
  21. KAUR, H., Jit, I. (1990). Age Estimation from Cortical Index of The Human Clavicle in
  22. Northwest Indians. American Journal of Physical Anthropology, 83 (3), 297- 305.
  23. KİLGORE, L., Jurmain, R.ve Gerven, D.V. (1997). Palaeoepidemiological patterns of
  24. trauma in a Medieval Nubian skeletal population. Int. J. Osteoarchaeol., Cilt: 7,
  25. KROGMAN, W. M., İşcan, M. Y. (1986). The Human Skeleton in Forensic Medicine. 2nd.
  26. Ed. Charles C. Thomas, Springfield, Illinois.
  27. LARSEN, C. S. (1997). Bioarcheology: Interpreting Behaviour from the Human Skeleton.
  28. Cambridge, Cambridge University Press.
  29. LOTH, S. R., İşcan, M. Y. (1989). Morhological Assesment of Age in the Adult: The
  30. Thoracic Region. (Editör: İşcan, M. Y.). Age Markers in The Human Skeleton,
  31. Springfield, İllinois, 105-135.
  32. LOVEJOY, C. O., Meındl, R. S., Pryzbeck, T. R., Mensforth, R. P. (1985). Chronological
  33. Metamorphosis of the Auricular Surface of the Illium: A New Method fort he
  34. Determination of Adult Skeletal Age at Death. AJPA, 68: 15- 28.
  35. LOVELL, N.C. (1997). Trauma analysis in paleopathology. Yrbk. Phys. Anthropol., 40,
  36. LOVELL, N.C. (2008). Analysis and interpretation of skeletal trauma. (Editör: M. A.
  37. Katzenberg ve Saunders, S.R). Biological Anthropology of The Human Skeleton,
  38. New York: Wiley-Liss, 341-386
  39. MCKERN, T. W., Stewart, T. D. (1957). Skeletal Age Changes in Young American Males
  40. Analysed from the Standpoint of Age Identification. Technical Report EP- 45.
  41. Quartermaster Research and Development Command, Natick, MA.
  42. MERBS, C. F. (1989). Trauma. (Editör: Iscan, M.Y., Kennedy, K.A.R.). Reconstruction of
  43. Life from The Skeleton, Wiley-Liss, New York, 23-40.
  44. MUSEUM OF LONDON (Şubat 2014), Centre for Human Bioarcheology, http://
  45. archive.museumoflondon.org.uk/CentreforHumanBioarchaeology/Database/
  46. Medieval+cemeteries/StMaryGraces.htm, erişim tarihi: 22.02.2014
  47. OLIVIER, G. (1969). Practical Anthropology. Charles C. Thomas Publisher, Springfi eld,
  48. Illionis.
  49. ORTNER, D. J., (2003). Identification of Pthological Conditions in Human Skeletal
  50. Remaing. San Diego: Academic Press.
  51. ORTNER, D. J., (2008). Differential Diagnosis of Skeletal Lesions in Infectious Disease.
  52. (Editör: Pinhasi, R., Mays, S.). Advences in Human Paleopathology,New York, sf:
  53. ÖZER, İ., A. Sevim, C. Pehlevan, O. Arman, P. Gözlük ve E. Güleç, (1999). “Karagündüz
  54. Kazısı’ndan Çıkarılan İskeletlerin Paleoantropolojik Analizi”, T.C. Kültür Bakanlığı
  55. XIV. Arkeometri Sonuçları Toplantısı, Milli Kütüphane Basımevi, 75-96, Ankara
  56. (20. Uluslararası Kazı, Araştırma ve Arkeometri Sempozyumu Toplantısı, 25-29
  57. Mayıs 1998, Tarsus Kültür Merkezi, Tarsus).
  58. POLAT, O. (2003). Ekstremite Kırıklarına Yaklaşım ve Tedavi Metodolojisi, Acil Tıp
  59. Dergisi, Cilt: 3, Sayı: 4
  60. SAĞIR, M., Erkman, A. C., Sağır, S. (2012). Eski Anadolu Toplumlarında Kemik
  61. Travmaları, Ankara Üniversitesi DTCF 75. Kuruluş Yıldönümü Anı Kitabı
  62. Biyololojik Antropoloji, Sf: 119-136
  63. STANDEN V. G., Ariza, B. T. (2000). Travma in the Precceramic Coastal Populations
  64. of Nothern Chile: Violance or Occupational Hazards? Am I Phus Anthropol, 112:
  65. STEELE, D. G., Bramblett, C. A. (1988). The Anatomy and Biology of The Human
  66. Skeleton. Collage Station, Texas: Texas A&M University Press.
  67. SZILVASSY, J., Kritscher, H. (1990). Estimation of Chronological Age in Man Based on
  68. The Spongy Structure of The Long Bones. Anthrop Anz, 48: 289- 298.
  69. UBELAKER, D.H. (1989). Human Skeletal Remains: Excavation, Analysis, Interpretation.
  70. Washington: Taraxacum.
  71. WHITE, T. D., Folkens, P. A. (2005). Human Osteology. Academic Press. San Diego
  72. WORKSHOP OF EUROPEAN ANTHROPOLOGİST, (1980). Recommandations for Age and
  73. Sex Diagnoses of Skeletons. Journal of Human Evolution, Cilt:9, Sayı: 7, 518–549.
  74. MUSEUM OF LONDON (Şubat 2014), Centre for Human Bioarcheology, http://