AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe multifaceted identity acquired by Tabriz during this period allows the city to be evaluated as both a political and cultural site of memory.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the cultural, political, and social transformation of Tabriz, one of the most important administrative centers of the Aq Qoyunlu State, within the framework of Uzun Hasan’s efforts to consolidate a strong central authority and the political strategies he implemented after his rise to power. Following the decisive victory over the Qara Qoyunlu, Tabriz evolved beyond being merely a capital city, becoming a strategic hub where regional power balances were shaped and where diplomatic and economic relations converged. The study explores Uzun Hasan’s initiati-ves to reorganize the state apparatus, his military and diplomatic policies, and his vision of transforming Tabriz into a center of power, alongside the urban development projects and the construction of mosques, madrasas, and caravanserais that contributed to the city’s identity. In addition, the organization of public services and the promotion of scholarly activities helped Tabriz emerge as one of the intellectual centers of the period. During this process, Tabriz was not only an administrative capital but also a space of interaction where diverse ethnic and cultural elements came together. The coexistence of Turkic and Iranian components in this environment generated remarkable richness in art, architecture, literature, and intellectual life. The foundations laid during the Aq Qoyunlu era were further developed under the Safavids, ensuring Tabriz’s long standing role as the cultural and political heart of the region. The originality of this article lies in its analysis of how Tabriz was shaped not only as a political center but also as a cultural and scientific hub. The multifaceted legacy established under Uzun Hasan’s leadership is examined in relation to its role in the transition to the Safavid era, offering a new perspective on the historical roots of Turko-Iranian relations. The multifaceted identity acquired by Tabriz during this period allows the city to be evaluated as both a political and cultural site of memory.
Özet
Bu çalışma, Uzun Hasan’ın iktidara yükselişiyle birlikte Akkoyunlu Devleti’ni güçlü bir merkezî otoriteye dönüştürme çabaları ve uyguladığı siyasi stratejiler çerçevesinde, Akkoyunlu Devleti’nin en önemli idari merkezlerinden biri olan Tebriz’in kültürel, siyasi ve toplumsal dönüşümünü incelemektedir. Karakoyunlular’a karşı kazanılan kesin zaferin ardından Tebriz, sadece bir başkent olmanın ötesine geçerek bölgesel güç dengelerinin şekillendiği, diplomatik ve ekonomik ilişkilerin odaklandığı stratejik bir merkez haline gelmiştir. Çalışmada Uzun Hasan’ın devlet teşkilatını yeniden düzenleme girişimleri, askeri ve diplomatik politikaları ile Tebriz’i bir güç merkezi haline getirme vizyonu, şehirde gerçekleştirilen imar faaliyetleri ve cami, medrese, kervansaray gibi yapılar aracılığıyla kentsel kimliğin inşası ayrıntılı biçimde ele alınmaktadır. Ayrıca kamu hizmetlerinin organizasyonu ve bilimsel faaliyetlerin teşvik edilmesi, Tebriz’in dönemin entelektüel merkezlerinden biri haline gelmesine katkı sağlamıştır. Tebriz, bu süreçte yalnızca idari bir başkent değil, aynı zamanda farklı etnik ve kültürel unsurların bir araya geldiği bir etkileşim alanı olarak öne çıkmıştır. Türk ve İran unsurlarının iç içe geçtiği bu ortam, sanat, mimari, edebiyat ve düşünce hayatında dikkate değer bir zenginlik doğurmuştur. Akkoyunlular döneminde atılan bu temeller, Safevîler devrinde daha da geliştirilerek Tebriz’i uzun süre bölgenin kültürel ve siyasi kalbi haline getirmiştir.