AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccordingly, tango has been identified as a musical genre that symbolizes hierarchical order, gender differences, and power struggles.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
According to conflict theory, society is in a constant state of change. Changes in social structure are caused by situations such as competition, tension, and conflict. Looking at the literature, the concept of conflict was first addressed by Karl Marx, then by Max Weber, Georg Simmel, and after the 1950s by figures such as Lewis A. Coser, Randall Collins, and Ralf Dahrendorf. Marx, Weber, and Simmel are considered classical conflict theorists, while Coser, Collins, and Dahrendorf are considered modern conflict theorists. Conflict theory, which has been approached from different perspectives by both classical and modern theorists, can also be examined specifically in the context of tango, which is at the heart of this discussion. Because it is possible to find traces of class conflict, tension, and power struggles in the dance figures and musical elements of tango. Cultural differences, conflict, and tension are noticeable in many elements of tango, including its rhythmic movements, rhythm, melody, instruments used in performance, and lyrics. In this context, tango can be considered a musical practice that expresses cultural and class differences. The aim of this study is to examine the musical elements of tango within the context of conflict theory and to reveal the contrasts within these elements. To this end, relevant sources were reviewed, and the data obtained were interpreted through descriptive analysis. Accordingly, tango has been identified as a musical genre that symbolizes hierarchical order, gender differences, and power struggles.
Özet
Çatışma kuramına göre toplum sürekli bir değişim sürecindedir. Toplumsal yapıdaki değişime ise rekabet, gerilim, çatışma gibi durumlar sebep olur. Literatüre bakıldığında çatışma kavramının ilk kez Karl Marx, daha sonra Max Weber, Georg Simmel, 1950’li yıllardan sonra da Lewis A. Coser, Randall Collins ve Ralf Dahrendorf gibi kişiler tarafından ele alındığı görülür. Marx, Weber ve Simmel klasik çatışma kuramcıları, Coser, Collins ve Dahrendorf ise modern çatışma kuramcıları olarak karşımıza çıkar. Gerek klasik gerekse modern kuramcılar tarafından farklı açılardan ele alınan çatışma kuramı, konunun odak noktasında yer alan tango özelinde de ele alınabilir. Çünkü tangonun dans figürleri ve müziksel unsurlarında sınıfsal çatışma, gerilim ve güç mücadelesinin izlerine rastlamak mümkündür. Tangonun ritmik hareketleri, ritmi, melodisi, icrada kullanılan çalgılar ve söz olmak üzere pek çok unsurda kültürel farklılık, çatışma, gerilim gibi unsurlar dikkat çeker. Bu çerçevede tango, kültürel ve sınıfsal farklılıkların ifade edildiği müziksel bir pratik olarak düşünülebilir. Bu eksende çalışmanın amacı, çatışma kuramı bağlamında tangonun müziksel unsurlarını incelemek ve bu unsurlardaki zıtlıkları ortaya çıkarmaktır. Bu amaç doğrultusunda araştırmada konu ile ilgili kaynaklar incelenmiş, elde edilen verilerin betimsel analizi yapılarak yorumlanmıştır. Buna göre, tangonun hiyerarşik düzeni, cinsiyet farklılıklarını ve güç mücadelesini sembolize eden bir müzik türü olduğu tespit edilmiştir.