AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study concludes that Mavrodes does not regard religious belief as closed to rational assessment; however, neither does he treat it as a structure that must be grounded in universally compulsory and binding evidence.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
George I. Mavrodes’s views on the relationship between knowledge, belief, logic, and rationality occupy an important place in contemporary debates in religious epistemology. In this context, the main aim of this study is to examine how knowledge and belief are positioned in Mavrodes’s philosophy, what epistemological conditions underlie his account of propositional knowledge, and how the rationality of theistic belief is evaluated. Accordingly, the study first analyzes Mavrodes’s conception of knowledge through the elements of belief, truth, and having good reasons. It then compares the formal approach of classical logic to propositions with Mavrodes’s epistemological assessments. The study also emphasizes the significance of the distinction between “having a reason” and “being able to give a reason” for the justification of religious beliefs. Finally, Mavrodes’s account of the relation between faith and reason, as well as the rationality of theistic belief, is analyzed within the framework of the Jerusalem and Athens metaphor and the analogies of the lagoon, lake, and stream. The study concludes that Mavrodes does not regard religious belief as closed to rational assessment; however, neither does he treat it as a structure that must be grounded in universally compulsory and binding evidence.
Özet
George I. Mavrodes’in bilgi, inanç, mantık ve rasyonellik ilişkisine dair görüşleri, çağdaş dinî epistemoloji tartışmaları açısından önemli bir konuma sahiptir. Bu bağlamda çalışmanın temel amacı, Mavrodes’in felsefesinde bilgi ile inancın nasıl konumlandırıldığını, önermesel bilgi anlayışının hangi epistemolojik koşullara dayandığını ve teistik inancın rasyonelliği meselesinin nasıl değerlendirildiğini ortaya koymaktır. Bu doğrultuda öncelikle Mavrodes’in bilgi anlayışı, inanç, doğruluk ve iyi bir gerekçeye sahip olma unsurları üzerinden incelenmektedir. Ardından klasik mantığın önermelere ilişkin biçimsel yaklaşımı ile Mavrodes’in epistemolojik değerlendirmeleri karşılaştırılmaktadır. Çalışmada ayrıca “gerekçeye sahip olma” ile “gerekçe verebilme” arasındaki ayrımın dinî inançların gerekçelendirilmesi bakımından taşıdığı önem üzerinde durulmaktadır. Son olarak Kudüs ve Atina metaforu ile lagün, göl ve dere benzetmeleri çerçevesinde Mavrodes’in inanç akıl ilişkisine ve teistik inancın rasyonelliğine dair yaklaşımı analiz edilmektedir. Çalışmanın sonucunda Mavrodes’in dinî inancı aklî değerlendirmeye kapalı görmediği, ancak onu herkes için zorunlu ve bağlayıcı kanıtlarla temellendirilmesi gereken bir yapı olarak da ele almadığı tespit edilmektedir.