SavedAdd your journal

Journals / Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2022 / Cilt: 2 Sayı: 44

Toksik Liderliğin Örgütsel İtaat Aracılığıyla Üretkenlik Karşıtı İş Davranışı Ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkileri

Aslı Tenderis(Beykent Üniversitesi)0000-0001-6312-7832
Ülkü Uzunçarşılı(BEYKENT ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-7855-2268
Pages
25–53
Publication Date
2023-01-10
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın bulguları incelendiğinde, toksik liderliğin kısmi olarak işten ayrılma niyetini etkilediği görülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Toksik Liderliğin Örgütsel İtaat aracılığıyla Üretkenlik Karşıtı İş Davranışı ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkileri anket yöntemi ile analiz edilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Ankette İstanbul ili hizmet sektöründe yer alan ve idari çalışan, orta düzey yönetici, üst düzey yönetici ve işletme sahibi statüsünde bulunan toplam 501 çalışana Toksik Liderlik, Örgütsel İtaat, Üretkenlik Karşıtı İş Davranışı ve İşten Ayrılma Niyeti başlıkları altında sorular sorulmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın bulguları incelendiğinde, toksik liderliğin kısmi olarak işten ayrılma niyetini etkilediği görülmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Toksik Liderlik · Örgütsel İtaat · Üretkenlik Karşıtı İş Davranışı

Özet

Bu çalışmada Toksik Liderliğin Örgütsel İtaat aracılığıyla Üretkenlik Karşıtı İş Davranışı ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkileri anket yöntemi ile analiz edilmiştir. Ankette İstanbul ili hizmet sektöründe yer alan ve idari çalışan, orta düzey yönetici, üst düzey yönetici ve işletme sahibi statüsünde bulunan toplam 501 çalışana Toksik Liderlik, Örgütsel İtaat, Üretkenlik Karşıtı İş Davranışı ve İşten Ayrılma Niyeti başlıkları altında sorular sorulmuştur. Analiz kısmında, nicel ve nitel sonuçlara ulaşmak için sosyal bilimler tarafından en fazla tercih edilen anket metodu ile alınan verilerin güvenilirliği, korelasyonu, regresyonu ve yorumlanması yapılarak araştırma hakkında somut bilgiler açıklanmıştır. Bu kapsamda liderliğin karanlık tarafı olan toksik liderliğin gizemini ortaya çıkarmak amaçlanarak, yöneticilerin sergiledikleri toksik liderlik tarzlarının örgütsel itaat değişkenin aracı rolü ile birlikte çalışanların üretkenlik iş karşıtı davranış ve işten ayrılma niyetine nasıl yansıyacağı sorusuna cevap aranmıştır. Bu amaçla toplanan veriler analiz edilmiş ve ilgili literatüre bazı katkılarda bulunulmuştur. Çalışmanın bulguları incelendiğinde, toksik liderliğin kısmi olarak işten ayrılma niyetini etkilediği görülmektedir.

🔖

Cite This Article

Tenderis, A., Uzunçarşılı, Ü. (2023). Toksik Liderliğin Örgütsel İtaat Aracılığıyla Üretkenlik Karşıtı İş Davranışı Ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkileri. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 44, 25–53. https://doi.org/10.35343/kosbed.1128175

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (46)

  1. Arendt, Hannah. (1963). Kötülüğün Sıradanliğı Adolf Eichmann Kudüs'te (Eichmann in Jerusalem A Report on the Banality of Evi). Özge Çelik. First Edition. Penguin Books: Metis Yayınları, 2009.
  2. Aryee, S., Chen, Z. X., Sun, L.-Y., ve Debrah, Y. A. (2007). “Antecedents and outcomes of abusive supervision: Test of a trickle-down model”, Journal of Applied Psychology, 92(1): 191–201. doi:10.1037/0021-9010.92.1.191
  3. Barbalet, J. M. (1986). “Weber and Marshall on the State, Politics”. 21(2), 12–19. doi:10.1080/00323268608401991
  4. Bowling, N. A., ve Eschleman, K. J. (2010). “Employee personality as a moderator of the relationships between work stressors and counterproductive work behavior”, Journal of Occupational Health Psychology, 15(1), 91–103. doi:10.1037/a0017326
  5. Bowling, N. A., ve Gruys, M. L. (2010). “Overlooked issues in the conceptualization and measurement of counterproductive work behavior”. Human Resource Management Review, 20(1), 54–61. doi:10.1016/j.hrmr.2009.03.008
  6. Blass, T., ve Schmitt, C. (2001). “The nature of perceived authority in the Milgram paradigm: Two replications”, Current Psychology, 20(2), 115-121.
  7. Cohen, A., ve Diamant, A. (2017). “The role of justice perceptions in determining counterproductive work behaviors”, The International Journal of Human Resource Management, 124. doi:10.1080/09585192.2017.134032
  8. Conger, J. A. (1990). “The dark side of leadership, Organizational Dynamics”, 19(2), 44–55. doi:10.1016/0090-2616(90)90070-6 Cotton, J. L., ve Tuttle, J. M. (1986). “Employee Turnover: A Meta-Analysis and Review with Implications for Research”, Academy of Management Review, 11(1), 55–70. doi:10.5465/amr.1986.4282625
  9. Dilchert, S., Ones, D. S., Davis, R. D., ve Rostow, C. D. (2007). “Cognitive ability predicts objectively measured counterproductive work behaviors”, Journal of Applied Psychology, 92(3), 616–627. doi:10.1037/0021-9010.92.3.616
  10. Dinçer, A. (2013). “Bakmak İtaat Etmektir”, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (13), 107-122.
  11. Farh, J.-L., Liang, J., Chou, L., ve Cheng, B. (2018). “Paternalistic leadership in Chinese organizations: research progress and future research directions”, Leadership and Management in China, 171–205. doi:10.1017/cbo9780511753763.008
  12. Griffeth, R. W., Hom, P. W., ve Gaertner, S. (2000). “A Meta-Analysis of Antecedents and Correlates of Employee Turnover: Update, Moderator Tests, and Research Implications for the Next Millennium”, Journal of Management, 26(3), 463–488. doi:10.1177/014920630002600305
  13. Göçer, Ş. N. (2020). “Glokal Li̇derli̇k Özelli̇kleri̇: Hali̇l Fi̇kret Kanat Örneği̇”, Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 3(1), 51-57.
  14. Hemdi, M. A. ve Nasurdin, A. M. (2006). “Predicting Turnover Intentions Of Hotel Employees:The Influence Of Employee Development Human Resource Management Practices And Trust In Organization”, Gadjah MadaInternational Journal of Business January, 8(1), 21–42.
  15. Hollinger, R., ve Clark, J. (1982). “Employee Deviance, Work And Occupations”, 9(1), 97–114. doi:10.1177/0730888482009001006
  16. Indradevi, R. (2016). “Toxic Leadership over the Years – A review”, Journal Sms Varanasi, 9(1), 106-110.
  17. İbicioğlu, P., Özmen, Ö. İ., ve Taş, Y. (2009). “Liderlik Davranışı ve Toplumsal Norrm İlişkisi: Amprik Bir Çalışma”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14 (2), 1-23.
  18. Jones, D. A. (2009). “Getting even with one’s supervisor and one’s organization: relationships among types of injustice, desires for revenge, and counterproductive work behaviors”, Journal of Organizational Behavior, 30(4), 525–542. doi:10.1002/job.563
  19. Kellerman, B. (2004). “Bad Leadership: What It Is, How It Happens, Why It Matters”, Harvard Business Publishing, 282
  20. Kelloway, E. K., Francis, L., Prosser, M., ve Cameron, J. E. (2010). “Counterproductive Work Behavior As Protest”, Human Resource Management Review, 20(1), 18–25. doi:10.1016/j.hrmr.2009.03.014
  21. Lipman-Blumen, J. (2005). “Toxic Leadership: A Conceptual Framework”, Oxford University Press, 1-12.
  22. Lipman-Blumen, J. (2005). “The Allure Of Toxic Leaders: Why We Follow Destructive Bosses and Corrupt Politicians--And How We Can Survive Them”. New York: Oxford University Press.
  23. Lum, L., Kervin, J., Clark, K., Reid, F., ve Sirola, W. (1998). “Explaining Nursing Turnover Intent: Job Satisfaction, Pay Satisfaction, or Organizational Commitment?”, Journal of Organizational Behavior, 19(3), 305–320. doi:10.1002/(sici)1099-1379(199805)19:3 3.0.co;2-n
  24. Malik, M. A. ve Azmat, S. (2019). “Leader And Leadership: Historical Development Of The Terms And Critical Review Of Literature, Annals of hte University of Craiova for Journalism”, Communication and Management, 5(16), 16-32.
  25. Miles, D. E., Borman, W. E., Spector, P. E., ve Fox, S. (2002). “Building an Integrative Model of Extra Role Work Behaviors: A Comparison of Counterproductive Work Behavior with Organizational Citizenship Behavior”, International Journal of Selection and Assessment, 10(1&2), 51–57. doi:10.1111/1468-2389.00193
  26. Milgram, S. (1963). “Behavioral Study of Obedience”, The Journal of Abnormal and Social Psychology, 67(4), 371-378.
  27. Milgram, S. (1974). “Obedience to Authority: An experimental view”. London: Tavistock.
  28. Mount, M., Ilıes, R., ve Johnson, E. (2006). “Relatıonshıp Of Personalıty Traıts And Counterproductıve Work Behavıors: The Medıatıng Effects Of Job Satısfactıon”, Personnel Psychology, 59(3), 591–622. doi:10.1111/J.1744-6570.2006.00048.X
  29. Olalekan, O. N. ve Babatunde, M. O. (2020). “Influence of Toxic Leadership Behaviour on Teachers’ Diligence and Productivity in Lagos State Senior Secondary Schools”, Nigeria, International Journal of Education and Evaluatio, 6(2), 36-46.
  30. Ones, D. S., ve Dilchert, S. (n.d.). “Counterproductive work behaviors: Concepts, measurement, and nomological network”. APA Handbook of Testing and Assessment in Psychology, Vol. 1: Test Theory and Testing and Assessment in Industrial and Organizational Psychology., 643–659. doi:10.1037/14047-035
  31. Özmen, H. İ. (2009). Liderlik Davranışını Etkileyen Toplumsal Normların Analizi, Doktora Tezi, Beykent Üniversitesi, İstanbul
  32. Padilla, A., Hogan, R., ve Kaiser, R. B. (2007). “The toxic triangle: Destructive leaders, susceptible followers, and conducive environments”, The Leadership Quarterly, 18(3), 176–194. doi:10.1016/j.leaqua.2007.03
  33. Pelletier, K. L. (2010). “Leader toxicity: An empirical investigation of toxic behavior and rhetoric”, Leadership, 6(4), 373–389. doi:10.1177/1742715010379308
  34. Podsakoff, P. M., MacKenzie, S. B., ve Podsakoff, N. P. (2003). “Common Method Biases in Behavioral Research: A Critical Review of the Literature and Recommended Remedies”, Journal of Applied Psychology, 88(5), 879–903. doi: 10.1037/0021-9010.88.5.879
  35. Reed, C. G. E. (2004). “Toxic Ledaership”, Military Review, 67-71.
  36. Robinson, S. L., ve Bennett, R. J. (1995). “A Typology of Deviant Workplace Behaviors: A Multidimensional Scaling Study”, Academy of Management Journal, 38(2), 555–572. doi:10.5465/256693
  37. Rost, J. C. (1993). “Leadership Development in the New Millennium”, Journal of Leadership Studies, 1(1), 91–110. doi:10.1177/107179199300100109
  38. Sackett, P. R. (2002). “The Structure of Counterproductive Work Behaviors: Dimensionality and Relationships with Facets of Job Performance”, International.
  39. Schmidt, A. A. (2008). Development and Validation of the Toxic Ledaership Scale, Master Thesis, University of Maryland.
  40. Schmidt, A. A., An Examination Of Toxic Leadership, Job Outcomes, And The Impact Of Military Deployment, Doctoral Dissertation, University of Maryland, 2014.
  41. Schnoor, A. (2019). “Transformational Ethics: The Concept of Obedience in Post-Conciliar Jesuit Thinking”, Religions, 10(5), 342. doi:10.3390/rel10050342
  42. Shaw, J. (2002). “The virtue of obedience”, Religious Studies, 38(01). doi:10.1017/s003441250100590x
  43. Shek, D. T. L., Chung, P., ve Dou, D. (2019). “The Dark Side of Service Leaders”, Dark Sides of Organizational Behavior and Leadership, 126-145. doi:10.5772/intechopen.75086
  44. Tavanti, M. (2011). “Managing Toxic Leaders: Dysfunctional Patterns in Organizational Leadership and How to Deal with Them”. Human Resource Management 6 (83), 127-136
  45. Tett, R. P., ve Meyer, J. P. (1993). “Job Satısfactıon, Organızatıonal Commıtment, Turnover Intentıon, And Turnover: Path Analyses Based On Meta-Analytıc Fındıngs”, Personnel Psychology, 46(2), 259–293. doi:10.1111/J.1744-6570.1993.Tb00874.X
  46. Tepper, B. J., Duffy, M. K., Hoobler, J., ve Ensley, M. D. (2004). “Moderators of the Relationships Between Coworkers’ Organizational Citizenship Behavior and Fellow Employees’ Attitudes”, Journal of Applied Psychology, 89(3), 455–465. doi:10.1037/0021-9010.89.3.455