Journals / Kilikya Felsefe Dergisi / 2024 / Sayı: 2

Ölümlü Dostlarla Ebedi Sohbetler: Derrida Düşüncesinde Aporetik Bir Deneyim Olarak Ölüm

Özge Ejder(MİMAR SİNAN GÜZEL SANATLAR ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-0918-2088
Pages
241–253
Publication Date
2024-10-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışma, aporetik bir deneyim olarak ele alındığında ölüm temasının özne ya da hümanizm eleştirisinin de zemini haline gelebileceğini ve felsefeyi bir mevcudiyet metafiziğine indirgemeyen okumaların odak kavramı olarak ele alınabileceğini iddia etmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma merkezine Jacques Derrida’nın, düşüncesini kateden dostluk, ölüm, aporia gibi kavramları almakta ve bu kavramların düşüncesine ve yazın hayatına güçlü bir şekilde etki etmiş olan filozoflarla düşünsel diyologlarındaki yerini göstermeyi amaçlamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Derrida’nın düşüncesinde ölüm kavramı, hiçbir zaman merkezine yerleşmediği felsefe alanında, filozof dostları ve felsefi metinler yoluyla işaret ettiği performatif bir işleve sahiptir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışma, aporetik bir deneyim olarak ele alındığında ölüm temasının özne ya da hümanizm eleştirisinin de zemini haline gelebileceğini ve felsefeyi bir mevcudiyet metafiziğine indirgemeyen okumaların odak kavramı olarak ele alınabileceğini iddia etmektedir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ölüm · Dostluk · İmkansızlık

Özet

Bu çalışma merkezine Jacques Derrida’nın, düşüncesini kateden dostluk, ölüm, aporia gibi kavramları almakta ve bu kavramların düşüncesine ve yazın hayatına güçlü bir şekilde etki etmiş olan filozoflarla düşünsel diyologlarındaki yerini göstermeyi amaçlamaktadır. Derrida’nın düşüncesinde ölüm kavramı, hiçbir zaman merkezine yerleşmediği felsefe alanında, filozof dostları ve felsefi metinler yoluyla işaret ettiği performatif bir işleve sahiptir. Derrida, felsefe tarihinin bu kadim kavramına bir olay, bir imkan, bir imkansızlık ve bir limit deneyimi olarak yaklaşır. Bu kavram yoluyla düşüncenin bizi götürebileceği en uç sınırlara gidebilmenin imkanını arar. Ölüm kavramı Derrida’nın düşüncesine özellikle iki düşünürün metinleri ve kavramları yoluyla yerleşir. Bunlardan ilki Martin Heidegger diğeri ise Maurice Blanchot’dur. Bu makalede Derrida’nın okumasının her iki filozofun da metinlerini nasıl katettiğine bakılmaktadır. Herhangi bir kavramı salt o kavramın hakikatini ortaya koymak amacıyla, sistematik bir tarzda işleten bir düşünür olmayan Derrida, ölüm kavramı yoluyla düşünceye taşıdığı sorunsallar konusunda da kavramın göstergesel boyutlarını ısrarla ihlal etmektedir. Bu çalışma, aporetik bir deneyim olarak ele alındığında ölüm temasının özne ya da hümanizm eleştirisinin de zemini haline gelebileceğini ve felsefeyi bir mevcudiyet metafiziğine indirgemeyen okumaların odak kavramı olarak ele alınabileceğini iddia etmektedir.

🔖

Cite This Article

Ejder, Ö. (2024). Ölümlü Dostlarla Ebedi Sohbetler: Derrida Düşüncesinde Aporetik Bir Deneyim Olarak Ölüm. Kilikya Felsefe Dergisi, Sayı: 2, 241–253. https://ajindex.com/articles/1140196

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Blanchot, M. (1998). The instant of my death. (E. Rottenberg, Çev.). Stanford, California: Stanford University Press.
  2. Blanchot, M. (1999). Ölüm hükmü. (B. Kılınçer, Çev.). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
  3. Blanchot, M. (2003). The book to come. (C. Mandell, Çev.). Stanford, California: Stanford University Press.
  4. Derrida, J. (1976). Of grammatology. (G. Chakravorty Spivak, Çev.). Baltimore MD: Johns Hopkins University Pres.
  5. Derrida, J. (1988a). Like the sound of the sea deep within a shell: Paul de Man's war. Critical Inquiry, 14(3), 590–652.
  6. Derrida, J. (1989). Memoires for Paul de Man. (C. Lindsay, J. Culler, ve E. Cadava. Çev.). New York: Columbia University Press.
  7. Derrida, J. (1993). Aporias. (T. Dutoit, Çev.). Stanford University Press: Stanford California.
  8. Derrida, J. (1997). The politics of friendship (G. Collins, Çev.). New York: Verso. s.48.
  9. Derrida, J. (1998). Demeure: fiction and testimony. (E. Rottenberg, Çev.). Stanford, California: Stanford University Press.
  10. Derrida, J. (2001). The work of mourning. P.-A. Brault ve M. Naas. (Eds). Chicago, IL: University of Chicago Press. s. 214.
  11. Heidegger, M. (2008). Varlık ve zaman. (K. H. Ökten, Çev.). Agora Kitaplığı: İstanbul.