AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this way, Schlegel’s Romantic philosophy plays a highly formative role in his interpretation of Plato.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article will examine Friedrich Schlegel’s reception of Plato’s philosophy. In the history of philosophy, Plato is often regarded as an enemy of poetry. He excluded poets from his ideal state and considered poetry to be of little value in the pursuit of truth. However, in the Romantic interpretation of Plato—of which Friedrich Schlegel is one of the most prominent example—Plato is not an enemy of poetry; rather, he is the philosopher who embodies poetry within his philosophy. According to Schlegel, since Plato realized that the Absolute could not be grasped through systematic inquiry, he placed literary elements at the center of his philosophy. Therefore, the frequent use of literary devices such as irony, allegory, and mythical narratives in Plato’s texts is based on a highly deliberate choice. Because the Absolute cannot be fully articulated, it can only be alluded to, and literary elements—especially allegory—are the most important tools for making such allusions. If the Absolute cannot be precisely expressed, then it can be spoken of through the language of poetry, which speaks without saying or shows without showing. In this way, Schlegel’s Romantic philosophy plays a highly formative role in his interpretation of Plato.
Özet
Bu makalede Friedrich Schlegel'in Platon felsefesini alımlayışı ele alınacaktır. Platon felsefe tarihinde genellikle bir şiir düşmanı olarak değerlendirilir. O, şairleri ideal devletinden kovmuş, hakikate ulaşma söz konusu olduğunda şiiri oldukça değersiz görmüştür. Bununla birlikte, Friedrich Schlegel'in en seçkin örneğini oluşturduğu Romantik Platon yorumunda, Platon bir şiir düşmanı değildir; şiiri kendi felsefesinde vücuda getiren en önemli filozoftur. Schlegel'e göre Platon, Mutlak olanın sistematik bir incelemeyle kavranamayacağını fark etmiş olduğundan dolayı felsefesinin merkezine edebî unsurları yerleştirmiştir. Şu hâlde, Platon metinlerinde sıklıkla ironi, alegori, mitsel anlatılar gibi edebî unsurların kullanımı son derece bilinçli bir tercihe dayanır. Mutlak olan, tam anlamıyla dile getirilemeyeceğinden ötürü ona yalnızca işaret edilebilir ve alegori başta olmak üzere edebî unsurlar bu işaret edebilme ihtimalinin en önemli araçlarıdırlar. Eğer Mutlak olan, kesin olarak dile getirilemiyorsa ondan şiirin söylemeden söyleyen yahut göstermeden gösteren diliyle bahsedilebilir. Böylelikle Schlegel'in romantik felsefesi onun Platon yorumunda da son derece biçimlendirici bir etkiye sahiptir.