Journals / Nüsha / 2026 / Cilt: 19 Sayı: 48

Various Tasks, Usage Areas and Meanings of Persian Preposition “ba” with Examples from Classical Persian Poetry

FARSÇA به EDATININ KLASİK FARS ŞİİRİNDEN ÖRNEKLERLE ÇEŞİTLİ GÖREVLERİ, KULLANIM ALANLARI VE ANLAMLARI

Pelin Seval Çağlayan Esen(TOKAT GAZİOSMANPAŞA ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-5922-5613
Journal
Nüsha
Pages
137–154
Publication Date
2019-06-29
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Kendinden sonra gelen kelimeye tamlama kesresi ile bağlanan edatlarda kesre işareti gösterilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Edat tek başına bir anlamı olmayan, cümle içerisinde isim veya isim soylu kelimelerden önce ya da sonra gelerek bağlı olduğu kelimeler ile fiiller, fiilimsiler, isimler arasında çeşitli anlam ilgileri kuran, cümleye farklı anlamlar katan, gramer görevli bağımsız kelime türüdür.
📊
Key Findings & Data:Farsçada özellikle nazım ve nesir türünde kaleme alınan klasik eserlerde edatların birbirlerinin yerine ve öz anlamları dışında farklı anlamlarda kullanıldığı görülmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Kendinden sonra gelen kelimeye tamlama kesresi ile bağlanan edatlarda kesre işareti gösterilmiştir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:edat · به edatı · Farsça

Özet

Edat tek başına bir anlamı olmayan, cümle içerisinde isim veya isim soylu kelimelerden önce ya da sonra gelerek bağlı olduğu kelimeler ile fiiller, fiilimsiler, isimler arasında çeşitli anlam ilgileri kuran, cümleye farklı anlamlar katan, gramer görevli bağımsız kelime türüdür. Edatlar cümlenin yardımcı parçalarının en küçük grubunu oluşturur, birlikte kullanıldıkları kelimelerin, kelime gruplarının ve cümlelerin kullanışlarına, ifade kabiliyetlerine yardım eder. Edatlar sözcükler arasında ilgi kurarken aynı zamanda tümleç öbekleri oluşturur, bu öbekler bazen zarf tümleçleri gibi yüklemi neden, zaman, yer, yön, amaç, nitelik, nicelik, karşıtlık, soru, benzerlik, vasıta, beraberlik, açıklama bakımından bazen de dolaylı tümleçler gibi yönelme, bulunma, ayrılma bakımından tümler. Farsçada özellikle nazım ve nesir türünde kaleme alınan klasik eserlerde edatların birbirlerinin yerine ve öz anlamları dışında farklı anlamlarda kullanıldığı görülmektedir. Çeşitli kullanım alanları ve farklı görevleri olan, isme –e halini veren به edatı da از، با، بر، برای، تا، در، نزدِ، از روی، از جهتِ، به سوی، مطابقِ، به واسطۀ، به سببِ gibi edatlar yerine kullanılarak öz anlamı dışında -i, -de, -den, ile, için, üzerine, üzerinde, -e doğru, tarafına, -e karşın, karşılığında, -e rağmen, yerine, kadar, bir, bakımından, gibi, sebebiyle, yüzünden, -e uygun, -e göre, -iken, olarak, altında, hakkında, yanına, yanında, -dığı zaman, yoluyla, …gibi birçok anlamı karşılamaktadır. Çalışmada به edatının klasik şiirde kullanım alanları, görevleri ve farklı anlamları Firdevsî, Enverî, Hakânî, Attâr, Mevlânâ, Irâkî, Saʻdî, Evhâdî, Hâfız gibi klasik Fars şairlerinin şiirlerinden tarafımızca tespit edilen örneklerle incelenmiştir. Örneklerin sayfa numarasının yanında beyit numarası da verilmiştir. Kendinden sonra gelen kelimeye tamlama kesresi ile bağlanan edatlarda kesre işareti gösterilmiştir.

🔖

Cite This Article

Esen, P. S. Ç. (2019). Various Tasks, Usage Areas and Meanings of Persian Preposition “ba” with Examples from Classical Persian Poetry. Nüsha, Cilt: 19 Sayı: 48, 137–154. https://doi.org/10.32330/nusha.526028

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (27)

  1. Değirmençay, V. (2010). Farsça Edatlar ve Bağlaçlar Sözlüğü. İstanbul: Kurtuba Yayınevi.
  2. Delice, H. İ. (2008). Sözcük Türleri. Sivas: Asitan Yayıncılık.
  3. Efşâr, H. İ. (1380 hş.). Destûr-i Sâhtimân-i Zebân-i Fârsî. Tahran: İntişârât-i Danişgâh-i Ellâme-yi Tabâtabâyî.
  4. Ergin, M. (2013). Türk Dilbilgisi. İstanbul: Bayrak Yayıncılık.
  5. Erjeng, G. R. (1374 hş.). Destûr-i Zebân-i Fârsî-yi İmrûz. Tahran: İntişârât-i Danişgâh-i Ellâme-yi Tabâtabâyî.
  6. Enverî, E. (1364 hş.). Dîvân-i Enverî. (tsh. Saîd-i Nefîsî) Tahran: İntişârât-i Nigâh.
  7. Ferşîdverd, H. (1392 hş.). Destûr-i Mufessel-i İmrûz. Tahran: İntişârât-i Sohen.
  8. Firdevsî, Ebu’l-Kâsım (1388 hş.). Şahname-yi Firdevsî. (tsh. Said-i Hamîdîyân) Tahran: Neşr-i Katre
  9. Gaznevî, Ebu'l-Mecd Mecdûd bin Âdem Senâî (1382hş.). Hadikat’ül'Hakika ve Şeriat’üt- Tarika, (tsh. Meryem-i Huseynî) Tahran: İntişârât-i Danişgâh-i Tahran.
  10. Gencevî, N. (1315 hş.). Heft Peyker. (tsh. Vahid-i Destgirdî), Tahran: Neşr-i İlm.
  11. Gencevî, N., (1316 hş.). Şerefnâme. (tsh. Vahid-i Destgirdî), Tahran: Neşr-i İlm.
  12. Givî, H. A.- Enverî H. (1392 hş.). Destûr-i Zebân-i Fârsî II. Tahran: İntişârât-i Fâtimâ.
  13. Hânlerî, P. N. (1392 hş.). Destûr-i Zebân-i Fârsî. Tahran: İntişârât-i Tûs.
  14. Hayyâmpûr, A. (1392 hş.). Destûr-i Zebân-i Fârsî. Tebriz: İntişârât-i Sutûde.
  15. Irâkî, F. (1377 hş.). Kullîyât-i Şeyh Fahreddîn İbrâhîm-i Hemedânî. (tsh. Nesrîn-i Muhteşem) Tahran: İntişârât-i Zevvâr.
  16. Karîb, A., Humâyî, C., Yâsemî R., Behâr, M., Furûzânfer, B. (1392 hş.), Destûr-i Zebân-i Fârsî (Penc Ustâd) Tahran: İntişârât-i Nâhîd.
  17. Koç, N. (1996). Yeni Dilbilgisi. İstanbul: İnkılâp Kitapevi.
  18. Merâgî, E. (1362 hş.). Divân-i Kâmil-i Evhâdî-yi Merâgî. (tsh. Emîr Ahmed-i Eşrefî) Tahran: İntişârât-i Pîşrov.
  19. Rehber, H. H. (1380 hş.). Destûr-i Zebân-i Fârsî. Tahran: İntişârât-i Mehtâb.
  20. Rumî, M. C. (1389 hş.). Divân-ı Kebîr I-II (Kulliyât-i Şems-i Tebrîzî). (tsh. Tevfîk H. Subhânî) Tahran: Encumen-i Âsâr ve Mefâhir-i Ferhengî.
  21. Şahinoğlu, M. N. (1997). Farsça Grameri (Sarf ve Nahiv). İstanbul: Kitabevi Yayınevi.
  22. Sâvecî, S. (1376 hş.). Kullîyât-i Selmân-i Sâvecî. (tsh. Abbasali Vefâyî) Tahran: İntişârât-i Sohen.
  23. Şîrâzî, H. (1372 hş.). Şâh-i Nebât-i Hâfız. (tsh. Muhammed Rıza Berzger Hâlikî) Tahran: İntişârât-i Zevvâr.
  24. Şîrâzî, S. (1377 hş.). Dîvân-i Gazeliyât-i Sadî-yi Şîrâzî I. (tsh. Halîl Hatîb Rehber) Tahran: İntişârât-i Danişgâh-i Tahran.
  25. Şükûn, Z. (1984). Farsça-Türkçe Lûgat Gencinei Güftar Ferhengi Ziya I. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
  26. Tebrîzî, S. (1364 hş.). Dîvân-i Sâib-i Tebrîzî I. (tsh. Muhammed-i Kahramanî) Tahran: Şirket-i İntişârât-i İlmî ve Ferhengî.
  27. Yıldırım, N. (2015). Farsça Dilbilgisi. İstanbul: Kabalcı Yayınevi.