Journals / Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 28 Sayı: 1

The Rose Motif in Isparta Carpets

Isparta Halılarında Gül Motifi

Sultan Sökmen(AFYON KOCATEPE ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-8838-0620
Pages
151–161
Publication Date
2026-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The aim of this study is to identify and analyze the significance of the rose motif in Isparta carpets by examining existing examples and carpet designs.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Isparta carpets, which hold an important place in Turkish carpet art, are among the remarkable weavings in terms of their production techniques, design characteristics, and commercial distribution.
📊
Key Findings & Data:However, it was also observed that some of these designs have not been preserved, having either deteriorated over time or been discarded as nonfunctional.
💡
Conclusion & Impact:The aim of this study is to identify and analyze the significance of the rose motif in Isparta carpets by examining existing examples and carpet designs.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Isparta · halı · gül

Abstract

Isparta carpets, which hold an important place in Turkish carpet art, are among the remarkable weavings in terms of their production techniques, design characteristics, and commercial distribution. Although the history of carpet weaving in Isparta dates back to earlier periods, scholars indicate that carpet production acquired an organized and commercial character from the late nineteenth century onward. Within the context of the development of Isparta carpet weaving, one of the motifs used is the rose motif, which has become a symbol of the city. Behçet Kemal Çağlar emphasized how the diversity of colors and motifs in Isparta’s gardens was reflected in its carpets, while Ömer Zeki Defne, in his poetry, symbolically described the scent of roses in the carpets as a cultural value. In Isparta carpets, in addition to the rose, various decorative elements appear: floral ornaments, object motifs such as candlesticks, columns, and arches, human and animal figures, inscriptions, and scenic designs. Furthermore, numerous pattern groups have been eveloped, known by different names such as Gülistan, Goblen, Tırnaklı, Üzümlü, Osmanlı, and Chinese. The rose motif in particular is usually woven in shades of pink and stylized in design compositions. This motif serves as a key decorative element, whether in the main ground of carpets or in prayer rugs, wall hangings, and miniature carpets. In models such as Gülistan, Goblen, and Tırnaklı, the rose design functions as the focal point, providing a strong visual emphasis at the center of the composition. Field research conducted on rose-patterned Isparta carpet designs has revealed examples of historical significance. However, it was also observed that some of these designs have not been preserved, having either deteriorated over time or been discarded as nonfunctional. To build a cultural bridge between the past and the present and to transmit this heritage to future generations, it is of great importance to document and compile the limited number of surviving designs. The aim of this study is to identify and analyze the significance of the rose motif in Isparta carpets by examining existing examples and carpet designs.

Özet

Türk halı sanatı içerisinde önemli bir yere sahip olan Isparta halıları, üretim teknikleri, desen özellikleri ve ticari yaygınlığı bakımından dikkat çeken dokumalar arasında yer almaktadır. Isparta'da halıcılığın geçmişi daha eski dönemlere uzanmakla birlikte, halı üretiminin 19. yüzyılın sonlarından itibaren örgütlü ve ticari bir nitelik kazandığı uzmanlar tarafından belirtilmektedir. Bu bağlamda gelişen Isparta halıcılığında kullanılan motiflerden biri de kentin simgesi haline gelmiş olan gül motifidir. Behçet Kemal Çağlar, Isparta bahçelerinin renk ve motif çeşitliliğinin halılara aktarıldığını vurgulamış; Ömer Zeki Defne ise şiirinde halıların gül kokusunu simgesel bir değer olarak işlemiştir. Isparta halılarında, bitkisel bezemeler, kandil, sütun, kemer gibi nesneli motifler, insan–hayvan figürleri, yazılı süslemeler ve manzaralı tasarımlar görülmektedir. Ayrıca Gülistan, Goblen, Tırnaklı, Üzümlü, Osmanlı ve Çin gibi farklı adlarla bilinen çok sayıda desen grubu geliştirilmiştir. Özellikle gül motifi pembe tonlarda işlenmiş ve stilize edilmiş biçimde kompozisyonlara aktarılmıştır. Bu motif hem ana zemin süslemelerinde hem de seccade, duvar ve minyatür halılarda önemli bir görsel unsur olarak kullanılmıştır. Gülistan, Goblen, Gelin Tacı ve Tırnaklı gibi modellerde gül deseni odak noktası oluşturur ve kompozisyonun merkezinde güçlü bir görsellik sağlar. Isparta gül motifli halı desenleri üzerine yapılan alan araştırmasında, tarihî belge niteliği taşıyan örneklere rastlanmış fakat bu halı desenlerinin bazı parçalarının korunamadığı; ya da işlevsiz görülerek atıldığı belirlenmiştir. Geçmiş ile günümüz arasında kültürel bir köprü kurabilmek ve bu mirası gelecek kuşaklara aktarabilmek için, günümüze ulaşabilen sınırlı sayıdaki desenin kayıt altına alınması ve derlenmesi büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı Isparta halılarında gül motifinin önemini belirterek, gül motifli Isparta halı örneklerini ve halı desenlerini tespit etmek ve incelemektedir.

🔖

Cite This Article

Sökmen, S. (2026). The Rose Motif in Isparta Carpets. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 28 Sayı: 1, 151–161. https://ajindex.com/articles/1132206

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (42)

  1. Aksu, F. (1936). Isparta’da Halıcılık. Ün Isparta Halkevi Dergisi, 3, (31), 445-447, Isparta.
  2. Aktürk, D. F. & Öztürk (2021). B. El Dokuması Eski Halıların İşlenerek Yeniden Değerlendirilmesi Uygulamaları ve Sorunları Sokrates 3. Uluslararası Eğitim, İşletme, İktisat ve Sosyal Bilimler Kongresi Bildiriler Kitabı, Kiev- Ukrayna, 2-14.
  3. Anmaç, E. (1992). Osmanlı-İngiliz Ekonomik İlişkilerinin Batı Anadolu (Ege Bölgesi) Halıcılığına Etkisi Ve 19. Yüzyıldan Başlayarak Bu Bölgedeki İngiliz Sermayesi İle Üretilen Halıların Kalite, Renk ve Desen Özellikleri. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
  4. Anonim (1983). Cumhuriyetin 60 yılında Isparta Yıllığı. Odak Ofset Matbaacılık, Ankara.
  5. Anonim (1992). Sümer Halı Kataloğu, Sümerbank Yayınları, İstanbul.
  6. (Anonim (1996). Isparta il yıllığı. Isparta valiliği, Ankara: Doğuş Matbaacılık ve Ticaret Ltd. Şti.
  7. Anonim. (2021). Isparta Geleneksel El Sanatları. T.C. Isparta Valiliği İl Kültür Ve Turizm Müdürlüğü. Isparta, file:///F:/%C4%B1sparta/ %C4 %B1sparta %20hal%C4%B1lar %C4 %B1%20kitap%20b%C3%B6l %C3 %BCm %C3 %BC/%C4 %B1sparta%20,geleneksel-el-sanatlari pdf. Erişim Tarihi: 15.09.2025.
  8. Barışta, H. Ö. (1994). Isparta Halıcılığı Üzerine. Kamu ve Özel Kuruluşlarla Orta Öğretim ve Üniversitelerde El Sanatlarına Yaklaşım ve Sorunları Sempozyumu Bildirileri, Kültür Bakanlığı Halk Kültürlerini Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürlüğü, Dokuz Eylül Üniversitesi Rektörlüğü, Ankara, 53-66.
  9. Baydar H. (2015). "Yağ gülü Tarımı ve Endüstrisi", Harmantime, 29; 1-11
  10. Beyazıt M. & Coşkun B. (2013). Seramik Sanatında Gül Yansımaları ve Çinilerde Gül Motifleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2013(1), Gül Özel Sayısı: 1-11.
  11. Bıtrak, O. O. & Hatırlı, S. A. (2022). Dünyada Yağ Gülü Piyasası ve Türkiye’nin Rolü, Selçuk Üniversitesi Akşehir Meslek Yüksekokulu Sosyal Bilimler Dergisi, 13, 85-94
  12. Böcüzade S. S.(2012). Isparta tarihi. (Çev. Hasan Babacan), Isparta İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Yayınları, Isparta.
  13. Çelik F. (2011). Sümer Halı Üretim Desenleri Kataloğu, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü.
  14. Coşkun B. (2007). 15.yy. İle 20.yy. Arasında Türk Tezhip Sanatında Gül Motifi. Yüksek Lisans Tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitütüsü, İstanbul. Çağlar, B. K. (1949).
  15. Gül Tarlalarından Halı Bahçelerine, Ün Isparta Halkevi Dergisi, 13(171 -172), 2286-2287.
  16. Edirne, J. & Küçükerman, Ö. (2023). Sümerbank Sümerhalı Isparta Fabrikasının Özgün Çalışma Modeli ve Anadolu Halıcılık Kültüründeki Rolü. Arış Halı Dokuma ve İşleme Sanatları Dergisi, (22), 66-83.
  17. Kayıpmaz, F. (1994). Isparta’da Halıcılık, Kültür ve Sanat Dergisi, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, Ankara, 22(Isparta Özel Sayısı), 34-37.
  18. Kayıpmaz, N. (2002). Yeniden Teşhir Tanzimi Yapılan Isparta Müzesi Halı Kilim Seksiyolundaki Isparta Çevresi Geleneksel Düz ve Düğümlü Dokuma Yargıları İle Şark Halı Dönemi Isparta Halıları Analizi. 8. El Sanatları Sempozyumu, Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınları, İzmir.
  19. Koç, M. (1983). Baris-Hamit-Hamitabat Tüm Yönleriyle Isparta. Isparta: Türk Köyü Yayınları.
  20. Küçükusta, O. (2024). Osmanlı Sanatında Kullanılan Akantus Motifinin Anadolu ve Balkan Coğrafyalarındaki Estetik ve Kültürel İzleri. Bal-Tam Türklük Bilgisi Учредители: Asos Yayinevi, 42(42), 231-243.
  21. Demiriz, Y. (1984). Acantus; Turkiye’nin Arkeoloji ve Sanat Tarihi Terminolojisine Yanlış Adla Girmiş Bir Bitki Motifi. Sanat Tarihi Dergisi, 3(3).
  22. Dilmen, R. & Baydar N.G. (2016). Yağ Gülü (Rosa damascena Mill.)’nde Doku Kültürü Uygulamaları. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 11(2):134-141.
  23. Defne, Ö. Z. (1942). Isparta’nın Halıları Gül Kokar. Ün Isparta Halkevi Dergisi, 9(97 -98), 1339.
  24. Oyman, R. (2020). “Şark Halı Kumpanyası (Şirketi) Sonrası Isparta El Halıcılığı”, Cumhuriyet Dönemi Türk Kalıcılığı Kitabı Cilt 2 Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayını: 539 Kaynak Eserler: 44. Ankara.
  25. Özçelik, H. (2013). Türkiye’de Gülcülük: Tespitler / Tahliller. Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 17(2), Özel Sayı, 44-51. Öztürk, B. (2020). Cumhuriyet Türkiye’si Halıcılığı - I: 1923-1980 Yılları Arası, Arış(17), 44-61.
  26. Öztürk, B. (2021). Cumhuriyet Türkiye’si Halıcılığı - II: 1980-2000 Yılları Arası, Arış(18), 122-140.
  27. Öztürk, B. (2022). Türkiye’de 2000 Sonrası El Halısı Üretimi ve Ticareti. Yedi, (28), 1-10.
  28. Sakarya, O. (1994). Isparta İlinde Gül ve Gülcülük. Kültür ve Sanat Dergisi, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, Ankara, 22(Isparta Özel Sayısı), 24-26.
  29. Sakarya, 0.(1992). Isparta Halıcılığının Dünü, Bugünü ve Geleceği. Isparta’nın Dünü Bugünü ve Yarını Sempozyumu, Isparta ili Kalkındırma Derneği, Ankara: 539-551.
  30. Sami, S. (2019). Kamus-ı Türkî. (Paşa Yavuzarslan, Haz.). Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara.
  31. Sarıçelik, K. (2016), “Osmanlı Dönemi’nde Isparta ve Burdur Sancaklarında Gülcülük ve 1913 Tarihli Gül Yağlarının Men-i Tağşişi Talimatnamesi”, SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 38, 37-50.
  32. Somer, M. A., (1949). Isparta. Ün Isparta Halkevi Dergisi, 13(171- 172), 2291-2293.
  33. Soysaldı, A. & Göksel M., (2020). Sümer Halı’nın Halıcılık Faaliyetleri, Cumhuriyet Dönemi Türk Halıcılığı Kitabı, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı, Cilt 1, Ankara. Sökmen, S. (2025). Gönen Merkez İlçede Tespit Edilen Isparta El Halıları, Geleneksel Türk Sanatları Alanında Akademik Çalışmalar, 61-84, Artikel Akademi: 393, İstanbul, https://www.artikelakademi.com/media/books/254.pdf. Erişim Tarihi: 14.02.2026
  34. Spooner, B. (1988). Weavers and Dealers: The Authenticity of an Oriental Carpet. A. Appadurai, The Social Life of Things: Commodities in Cultural Perspective Cambridge University Press, Cambridge.
  35. Uysal, A. (2019). 2000 Sonrası Isparta İhracatının Yapısal Dönüşümü. Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü İktisat Anabilim Dalı, Isparta. URL 1. https://www.apexhali.com/products/apex-vintage-retro-12561-170-x-277-cm Erişim Tarihi: 15.09.2025.
  36. URL 2. https://www.orientalrugexperts.com/about-us/ Erişim Tarihi: 15.09.2025.
  37. Kaynak Kişiler
  38. KK1. Nurcan Tezcan, 1964 doğumlu, ev hanımı, Isparta, 20.09.2025.
  39. KK2. Ayşe Eğret, 1959 doğumlu, ev hanımı, Isparta, Gönen, 16.08.2025.
  40. KK3. Alime MUT, 1954 doğumlu, ev hanımı, Isparta, Gönen, 10.08.2025.
  41. KK4. Saliha YURTERİ, 1954 doğumlu, ev hanımı, Isparta, Gönen, 21.09.2025.
  42. KK5. Mürüvet TEKİN, 1935 doğumlu, ev hanımı, Isparta, Gönen, 27.08.20