AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOverall, the results suggest that the isolating effects of internet use are not independent of individuals’ social context.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The present study aimed to determine the relationship between internet addiction and loneliness among individuals studying in fashion-related departments and to examine the moderating role of demographic variables in this relationship. Data were collected from individuals who were currently enrolled in, or had graduated from, university programs such as fashion design, textile design, and fashion management, focusing on their internet use patterns, addiction levels, and feelings of loneliness. The study employed a quantitative research design, and participants completed the Internet Addiction Scale and the UCLA Loneliness Scale. Data analyses included frequency analysis, the Mann–Whitney U test, the Kruskal–Wallis H test, correlation analyses, and an multiple linear regression model to assess the combined and conditional effects of the variables. After controlling for gender, age, and employment status, internet addiction was found to positively predict loneliness. The findings further indicated that female participants reported significantly higher loneliness scores than male participants, and internet addiction was more prevalent among single individuals. In addition, loneliness scores decreased sharply within the subgroup characterized by the interaction of older age and active employment. Overall, the results suggest that the isolating effects of internet use are not independent of individuals’ social context. Among individuals receiving fashion education, participation in working life and the social maturity associated with age appear to function as protective mechanisms against the adverse emotional consequences of digital addiction. These findings imply that strategies to address loneliness should prioritize strengthening social integration rather than focusing solely on reducing the duration of technology use.
Özet
Bu çalışmanın amacı, moda ile ilgili bölümlerde eğitim gören bireylerin internet bağımlılığı düzeyleri ile yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemek ve bu ilişkide demografik değişkenlerin düzenleyici rolünü incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamında, üniversitelerin moda tasarımı, tekstil tasarımı ve moda yönetimi gibi bölümlerinde öğrenim gören veya bu bölümlerden mezun olmuş bireylerin internet kullanım alışkanlıkları, bağımlılık düzeyleri ve yalnızlık duyguları üzerine veri toplanmıştır. Araştırma, nicel bir yöntem yaklaşımıyla yürütülmüş olup, katılımcılara "İnternet Bağımlılığı Ölçeği" ile "UCLA Yalnızlık Ölçeği" uygulanmıştır. Veri çözümlemesinde frekans analizi, Mann-Whitney U testi, Kruskal-Wallis H testi ile korelasyon analizi ve değişkenlerin birleşik etkilerini saptamak amacıyla çoklu doğrusal regresyon analizi uygulanmıştır. Cinsiyet, yaş ve iş statüsü sabit tutulduğunda internet bağımlılığının yalnızlığı pozitif yönde yordadığı saptanmıştır. Yapılan değerlendirmeler sonucunda, kadın katılımcıların yalnızlık puanlarının erkeklere oranla anlamlı düzeyde yüksek olduğu; bekar bireylerde ise internet bağımlılığının daha yaygın olduğu belirlenmiştir. Araştırmada; ileri yaş ve aktif çalışma hayatının etkileşime girdiği grupta yalnızlık puanlarının hızlı düşüş göstermesidir. Araştırma sonuçları, internetin yalnızlaştırıcı etkisinin bireyin sosyal bağlamından bağımsız olmadığını ortaya koymaktadır. Moda eğitimi alan bireylerde, çalışma hayatına katılım ve yaşın getirdiği sosyal olgunluk, dijital bağımlılığın olumsuz duygusal etkilerine karşı koruyucu bir mekanizma geliştirmektedir. Bu bulgular, yalnızlıkla mücadele stratejilerinde teknoloji kullanım süresinden ziyade sosyal entegrasyonun güçlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.