Journals / Türk Eğitim Bilimleri Dergisi / 2010 / Cilt: 8 - Sayı: 3

ISSUES CONCERNING SUPERVISOR PROFILE

DENETİCİ PROFİLİNE İLİŞKİN SORUNLAR

Pages
593–622
Publication Date
2010-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Other daily activities take a big portion of their time, supervisors should be required to spend at least ¼ th of their time in teaching an learning activities.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purpose of this study is to provide a profile of primary level supervisors.
📊
Key Findings & Data:The sample of this study included 128 supervisor views in 40 provinces of throughout Turkey.
💡
Conclusion & Impact:Other daily activities take a big portion of their time, supervisors should be required to spend at least ¼ th of their time in teaching an learning activities.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İlköğretim denetçileri · denetim · denetçi profili

Abstract

The purpose of this study is to provide a profile of primary level supervisors. The sample of this study included 128 supervisor views in 40 provinces of throughout Turkey. The study was a decriptive one and in the data analysis in addition to descriptive statistics, t-test, ANOVA, and Chi-square were used. Supervisors indicated that the quality of teachers was the most important problem in the Turkish Education System; formal supervisor training would be appropriate; a compresensive and systematic training in guidance, communication and leadership was needed; they pervceived the importance of internet and communication technologies and need training in this area; they spent the majority of their time in activities other than teaching. Suggestions were made based on these findings. Other daily activities take a big portion of their time, supervisors should be required to spend at least ¼ th of their time in teaching an learning activities.

Özet

Bu çalışmanın amacı ilköğretim denetçilerinin profilini ortaya koymaktır. Bu kapsamda 40’ın üzerindeki ilden gelen 128 denetçinin görüşleri alınmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, t-testi, ANOVA ve Kay-kare gibi istatistiksel prosedürlerden yararlanılmıştır. Denetçilerin Türk Eğitim Sistemi’nin en önemli eğitim sorunu olarak öğretmen niteliklerini gördükleri; formal eğitim ile yetiştirilmelerinin uygun olacağını; rehberlik, iletişim ve liderlik konularında sistematik ve kapsamlı eğitimlere gereksinim duyduklarını; bilgi ve iletişim teknolojisininin önemini algıladıkları ve bu konuda kendilerini geliştirmek istedikleri; zamanlarının büyük kısmını eğitim öğretim dışındaki etkinliklere ayırdıkları bulgularına ulaşılmıştır. Denetçiler en çok liderlik ve iletişim becerileri konularında eğitime ihtiyaç duymaktadırlar. Bu bulgulara dayalı olarak çeşitli öneriler getirilmiştir. Bunlardan bazıları: Denetçilerin zamanlarının büyük bir bölümünü başka görevler aldığından, eğitim-öğretimi geliştirmeye yönelik olarak zamanlarının en az ¼’ünü ayırmaları gerekmektedir.

🔖

Cite This Article

AYPAY, A. (2010). ISSUES CONCERNING SUPERVISOR PROFILE. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 3, 593–622. https://ajindex.com/articles/112954

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Ağaoğlu, E. (1997). Eğitimde klinik denetim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi yayınları. Aydın, İ. P. (2005). Öğretimde denetim: Durum saptama, değerlendirme, geliştirme. Ankara:
  2. Pegema Yayıncılık. Aydın, M. (1986). Çağdaş eğitim denetimi. Ankara:
  3. İM. Balcı, A. ve Yılmaz, K. (2005). Okul yöneticisi profil araştırması. Yayımlanmamış Araştırma. Ankara: A.Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi. Başar, H. (2000). Eğitim denetçisi. Ankara:
  4. Pegema Yayıncılık. Burgaz, B. (1995). İlköğretim kurumlarının denetiminde yeterince yerine getirilmediği görülen bazı denetim rolleri ve nedenleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Dergisi, 11, 127–134.
  5. Bursalıoğlu, Z. (2000). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara:
  6. Pegem Yayıncılık. Kapusuzoğlu, Ş. (1988). Son on yılda ilköğretim müfettişlerinin teftiş uygulamalarında değişmeler. Yayımlanmamış doktora tezi. Hacettepe Üniversitesi,
  7. Ankara.
  8. Kaya, Y. K. (1993). İnsan yetiştirme düzenimize yeni bir bakış: Eğitimde model arayışı. Ankara:
  9. Bilim Yayınları.
  10. Kayıkçı, K. (2005). Milli Eğitim Bakanlığı müfettişlerinin denetim sisteminin yapısal sorunlarına ilişkin algıları ve iş doyum düzeyleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 44,507–527.
  11. Oğuz, E., Yılmaz, K. ve Taşdan, M. (2007). İlköğretim denetmenlerinin ve ilköğretim okulu yöneticilerinin denetim inançları. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17, 39–51.
  12. Su, K. (1974). Türk Eğitim Sisteminde teftişin yeri ve önemi. İstanbul:
  13. Milli Eğitim Yayınevi.
  14. Taymaz, H. (2002). Teftiş: Kavramlar, ilkeler, yöntemler (5. Baskı). Ankara:
  15. Pegema yayıncılık. Ünal, A. ve Gürsel, M. (2007). İlköğretim denetçilerinin öğrenen organizasyon yaklaşım açısından değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18, 463–483.
  16. Yıldırım, A. (2006). İlköğretim müfettiş yardımcılarının yetiştirilmesi. Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 16, 715–728.
  17. Yıldırım, İ. ve Koçak, Ş. (1994). Eğitim denetiminde ilköğretim müfettişlerinin yetiştirilme ve sorunları. Diyarbakır: Yayımlanmamış Araştırma. Erişim Tarihi: /kocaks/ilk%C3%B6%C4%9Fretim%20m%C3%BCfetti%C5%9Fleri.htm Erişim Adresi: http://www.cu.edu.tr/insanlar