Journals / Türk Eğitim Bilimleri Dergisi / 2019 / Cilt: 17 - Sayı: 1

Mesleki ve Teknik Ortaöğretim Yönetici ve Öğretmenlerinin Mesleki Eğitimde Özelleştirmeye İlişkin Görüşleri

Pages
56–80
Publication Date
2019-06-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öğretmenlerin verdiği cevaplar göz önünde bulundurulduğunda özelleştirme ile ilgili en büyük kaygının toplumsal fayda boyutunda yaşandığı anlaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada mesleki eğitimde özelleştirmeye ilişkin mesleki ve teknik anadolu liselerinde görev yapan yönetici ve öğretmenlerin görüşlerinin nasıl olduğunun cevabı aranmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemini İstanbul ilinde mesleki ve teknik anadolu liselerinde görev yapan tüm öğretmenler içinde 378 öğretmen oluşturmuş ve araştırmaya katılan 484 öğretmenin görüşleri değerlendirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Öğretmenlerin verdiği cevaplar göz önünde bulundurulduğunda özelleştirme ile ilgili en büyük kaygının toplumsal fayda boyutunda yaşandığı anlaşılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Özelleştirme · Mesleki Eğitim · Liberalizm

Özet

Bu araştırmada mesleki eğitimde özelleştirmeye ilişkin mesleki ve teknik anadolu liselerinde görev yapan yönetici ve öğretmenlerin görüşlerinin nasıl olduğunun cevabı aranmıştır. Mesleki eğitim ile ilgili alan yazın taramasının yapılmasıyla beraber özelleştirme ve mesleki eğitim konusu ele alınmıştır. Nicel araştırma yönteminin tercih edildiği çalışma için araştırmacı tarafından mesleki eğitimde özelleştirmeye ilişkin görüşler ölçeği geliştirilmiştir. Ölçek araştırma için gereken verileri toplayacak toplumsal fayda, insan kaynakları ve finansman olmak üzere üç boyutlu bir model oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini İstanbul ilinde mesleki ve teknik anadolu liselerinde görev yapan tüm öğretmenler içinde 378 öğretmen oluşturmuş ve araştırmaya katılan 484 öğretmenin görüşleri değerlendirilmiştir. Yapılan analizler neticesinde mesleki eğitimde özelleştirmeye yönelik öğretmen görüşlerinin tüm boyutlarda olumlu olmadığı görülmüştür. Öğretmenlerin verdiği cevaplar göz önünde bulundurulduğunda özelleştirme ile ilgili en büyük kaygının toplumsal fayda boyutunda yaşandığı anlaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

SEVER, Y., YİRCİ, R., KOCABAŞ, İ. (2019). Mesleki ve Teknik Ortaöğretim Yönetici ve Öğretmenlerinin Mesleki Eğitimde Özelleştirmeye İlişkin Görüşleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 1, 56–80. https://ajindex.com/articles/112738

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Adem, M. (1993). Ulusal Eğitim Politikamız ve Finansmanı. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları No:172. Aktan, C. C. (1992). Kamu Ekonomisinden Piyasa Ekonomisine: Özelleştirme. İzmir:
  2. Aklıselim Matbaası. Apple, M. W. (2009). Müfredatın ve Eğitimin Yeniden Yapılandırılması/Neo-liberalizmin ve Yeni-muhafazakarlığın Gündemi. D. Harvey, P. Freire, P. McLaren, M. W. Apple, & H. A. Giroux içinde, Eleştirel Pedagoji Söyleşileri (E. Ç. Babaoğlu, Çev., s. 45-90). İstanbul:
  3. Kalkedon. Arseven, A. D. (2001). Alan Araştırma Yöntemi. Ankara:
  4. Gündüz Eğitim ve Yayıncılık. Ateş, M. A. (2008). Türkiye'de Özelleştirme Sürecinde İstihdam ve İşsizlik Sorunu. İnönü Üniversitesi,
  5. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Anabilim Dalı. Bulutoğlu, K. (2004). Kamu Ekonomisine Giriş: Demokraside Devletin Ekonomik Bir Kuramı (8. b.). İstanbul:
  6. Batı Türkeli Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş. (2005). Anket Geliştirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, III(2), 133-148.
  7. Büyüköztürk, Ş. (2016). Veri Analizi El Kitabı (22 b.). İstanbul:
  8. Pegem Akademi Yayınları.
  9. Çam, T. (2006). Küreselleşme ve Eğitim 1980 Sonrası Neoliberal Eğitim Politikalarının Türk Eğitim Sistemine Etkisi. İzmir: Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi. Çetin, H. (2002). Liberalizmin Tarihsel Kökenleri. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 3(1), 79-96.
  10. Dabakoğlu, G. (2002). Eğitimde Özelleştirmeye İlişkin Öğretmen Görüşleri (Kocaeli Örneği). Sakarya: Sakarya Üniversitesi,
  11. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Durmuş, B., Yurtkoru, E. S., & Çinko, M. (2013). Sosyal Bilimlerde SPSS'le Veri Analizi (5. b.). İstanbul:
  12. Beta Yayıncılık. Dursun, İ. (2009). Devletin Faaliyet Alanını Belirleyen Temel Özgürlükler: Negatif ve Pozitif Özgürlükler. Akademik İncelemeler Dergisi, 4(1). Edizdoğan, N. (2008). Kamu Maliyesi (8. b.). Bursa: Ekin Yayıncılık. Ercan, F. (1998). Eğitim ve Kapitalizm Neo-Liberal Eğitim Ekonomisinin Eleştirisi. İstanbul:
  13. Bilim Yayıncılık. Erdoğan, M. (2006). Aydınlanma Modernlik ve Liberalizm. Ankara:
  14. Orion Yayınevi.
  15. Friedman, M. (1988). Kapitalizm ve Özgürlük. İstanbul:
  16. Altın Kitaplar. Harmancı, A. K. (2010). Sağlık Hizmetlerinde Özelleştirme Uygulamaları ve Hemşirelerin Özelleştirme Uygulamalarına İlişkin Algıları. İstanbul:
  17. İstanbul Üniversitesi,
  18. Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Harvey, D. (2005). A Brief History of Neoliberalism. New York: Oxford University Press.
  19. Hesapçıoğlu, M., & Özcan, H. (1995). Türkiye'de Eğitimin Finansmanı ve Özel Okullar Sorunu. M.O.Atatürk E