SavedAdd your journal

Journals / Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi / 2025 / Cilt: 26 Sayı: 2

Collaboration Efforts of Special Education Teachers in Turkey

Türkiye’deki Özel Eğitim Öğretmenlerinin İş Birliği Çabaları

Eylem Dayı(GAZİ ÜNİVERSİTESİ, GAZİ EĞİTİM FAKÜLTESİ)0000-0003-1020-5846
Mehmet İnce(BOLU ABANT IZZET BAYSAL UNIVERSITY)0000-0003-0849-9101
Safa Ataman(KARAMANOĞLU MEHMETBEY ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-9304-2650
Veysel Aksoy(ANADOLU UNIVERSITY)0000-0003-1020-8326
Pages
215–233
Publication Date
2025-06-01
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Quantitative and qualitative findings indicated that collaboration processes were generally superficial and more structured; therefore, focused processes were needed.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Introduction: The roles of teachers, among the most important stakeholders in schools, have begun to change with changes in the world and the field of education.
📊
Key Findings & Data:Legal regulations and inclusive education practices require that teachers collaborate with various stakeholders beyond merely teaching.
💡
Conclusion & Impact:Quantitative and qualitative findings indicated that collaboration processes were generally superficial and more structured; therefore, focused processes were needed.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İş birliği · özel eğitim öğretmeni · ekip çalışması

Abstract

Introduction: The roles of teachers, among the most important stakeholders in schools, have begun to change with changes in the world and the field of education. Legal regulations and inclusive education practices require that teachers collaborate with various stakeholders beyond merely teaching. In this respect, the objective of the present research is to examine the status of collaboration between special education teachers and other stakeholders in detail. Method: To this end, the research was designed as a mixed-method study. First, quantitative data were collected and analyzed, followed by qualitative data collection and analysis to understand the findings better. The study used an explanatory sequential design to determine teachers' collaboration levels, particularly in special education. A specially developed Collaboration Scale in Special Education, which underwent validity and reliability analyses, was used for the descriptive analysis of quantitative data. Qualitative data were collected through semi-structured interviews, observations, and researcher diaries and analyzed using content analysis. Findings: The quantitative results of the study showed no significant differences in collaboration levels among teachers based on gender, age, or professional experience. Qualitative data revealed that teachers engaged in limited and generally basic collaboration with administrators, paraprofessionals, and external stakeholders. Quantitative and qualitative findings indicated that collaboration processes were generally superficial and more structured; therefore, focused processes were needed. Discussion: The results of this study emphasize the necessity of structural arrangements and changes to establish effective collaboration between internal and external school stakeholders. Implementing the necessary regulations to ensure effective collaboration is considered highly important for the education of individuals with special needs.

Özet

Giriş: Dünyadaki ve eğitim alanındaki değişimlerle birlikte, okullardaki en önemli paydaşlardan öğretmenlerin rolleri değişmeye başlamıştır. Yasal düzenlemeler ve kapsayıcı eğitim uygulamaları, öğretmenlerin sadece öğretim yapmalarının ötesinde, çeşitli paydaşlarla iş birliği yapmalarını zorunlu kılmaktadır. Bu anlamda araştırmanın amacı özel eğitim öğretmenleri ve diğer paydaşlar arasındaki iş birliği durumunu detaylı bir şekilde ele almaktır. Yöntem: Bu amaç doğrultusunda araştırma bir karma yöntem çalışması olarak desenlenmiştir. İlk olarak nicel veri toplama ve analizi gerçekleştirilmiş sonrasında elde edilen bulguları daha derinlemesine anlamak için nitel veri toplama ve analizi yapılmıştır. Çalışma, açıklayıcı sıralı desen kullanarak, özellikle özel eğitim alanında öğretmenlerin iş birliği düzeylerini belirlemeyi amaçlamıştır. Araştırmanın nicel kısmı için özel olarak geliştirilen ve daha sonra geçerlik ve güvenirlik analizleri yapılan Özel Eğitimde İş Birliği Ölçeği kullanılmış, nicel veriler betimsel olarak analiz edilmiştir. Nitel veriler ise yarı yapılandırılmış görüşmeler, gözlemler ve araştırmacı günlükleri yoluyla toplanmış ve içerik analizi ile analiz edilmiştir. Bulgular: Araştırmanın nicel sonuçları öğretmenler arasında cinsiyet, yaş veya mesleki deneyimle iş birliği düzeyleri arasında anlamlı farklılıklar olmadığını göstermiştir. Nitel veriler ise öğretmenlerin yöneticilerle, eğitim yardımcılarıyla ve okul dışı paydaşlarla sınırlı ve genellikle temel düzeyde iş birliği yaptıklarını ortaya koymuştur. Nicel ve nitel bulgular iş birliği süreçlerinin genellikle yüzeysel kaldığını ve daha yapılandırılmış, odaklanmış süreçlere ihtiyaç duyulduğunu göstermiştir. Tartışma: Araştırma sonuçlarına göre okul içi ve dışı paydaşlar arasında etkili iş birliklerinin kurulması için yapısal düzenlemeler ve değişikliklerin gerekli olduğunu vurgulamaktadır. İş birliği sürecinin verimli bir şekilde işlemesi için gerekli düzenlemelerin hayata geçirilerek etkili iş birliklerinin sağlanması özel gereksinimli bireylerin eğitimleri için oldukça önemli görülmektedir.

🔖

Cite This Article

Dayı, E., İnce, M., Ataman, S., Aksoy, V., *, M. İ. (2025). Collaboration Efforts of Special Education Teachers in Turkey. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, Cilt: 26 Sayı: 2, 215–233. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.1488696

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (65)

  1. Addi-Raccah, A., & Grinshtain, Y. (2022). Teachers’ professionalism and relations with parents: teachers’ and parents’ views. Research Papers in Education, 37(6), 1142-1164. https://doi.org/10.1080/02671522.2021.1931949
  2. Akcan, E, Polat, S., & Ölçüm, D. (2017). Yönetici ve öğretmen görüşlerine göre sendikal faaliyetlerin okullara etkisi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(3), 1101-1119. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2017.17.31178-338811
  3. Akdemir, A. B. & Kılıç, A. (2021). Nitel makalelerin yöntem analizi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi [MSKU Journal of Education], 8(2), 486-502. https://doi.org/10.21666/muefd.834707
  4. Barber, M., & Mourshed, M. (2007). How the world’s best performing systems come out on top. McKinsey. https://bibliotecadigital.mineduc.cl/handle/20.500.12365/17300
  5. Brownell, M. T., Adams, A., Sindelar, P., Waldron, N., & Vanhover, S. (2006). Learning from collaboration: The role of teacher qualities. Exceptional Children, 72(2), 169-185. https://doi.org/10.1177/0014402906072002
  6. Chavkin, N. F. (1993). School social workers helping multiethnic families, schools, and communities join forces. In N. F. Chavkin (Ed.) Families and schools in a pluralistic society (pp. 217-226). State University of New York Press.
  7. Chia, K. (1997). "Significant-itis"--an obsession with the P-value. Scandinavian Journal of Work, Environment & Health, 23(2), 152-154. https://doi.org/10.5271/SJWEH.193.
  8. Cohen, L., Manion, L. & Morrison, K. (2007). Research methods in education (6th Ed.). Routledge.
  9. Conderman, G. (2016). How to collaborate through teams. Kappa Delta Pi Record, 52(2), 71-75. https://doi.org/10.1080/00228958.2016.1156513
  10. Cook, B. G., & Cook, S. C. (2013). Unraveling evidence-based practices in special education. The Journal of Special Education, 47(2), 71-82. https://doi.org/10.1177/0022466911420877
  11. Coşkun, R. (2022). Nitel araştırmalarda sorunlar: Seçilmiş makalelerin eleştirel bir incelemesi ve bazı öneriler. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(1), 165-189. https://doi.org/10.17494/ogusbd.1101565
  12. Creswell J. W. & Plano Clark V. L. (2018). Designing and conducting mixed methods research (3rd ed.). Sage.
  13. Creswell, J. W. (2014). A concise introduction to mixed methods research (2nd ed.). SAGE Publications.
  14. Çakmak, M., Tutuk, T., & Yılmaz, Y. (2023). Nothing has changed on the mainstreaming front: Classroom teachers and individualized education program (IEP). Theory and Practice in Child Development, 3(2), 1–14. https://doi.org/10.46303/tpicd.2023.9
  15. Da Fonte, M. A., & Barton-Arwood, S. M. (2017). Collaboration of general and special education teachers: Perspectives and strategies. Intervention in School and Clinic, 53(2), 99-106. https://doi.org/10.1177/1053451217693370
  16. Dayı, E., Ataman, S., & Kösretaş, B. (2022). Özel gereksinimli bireylerin eğitsel tanılama ve değerlendirme sürecinde iş birliği: Aile deneyimleri. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42(3), 2663-2693. https://doi.org/10.17152/gefad.1150770
  17. Dayı, E. & Töret, Z. (2021). Özel eğitim öğretmeni adaylarının iş birliğine ilişkin metaforik algıları. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(2), 863-877. https://doi.org/10.33206/mjss.793039
  18. DeWitt, P. (2018). Using the visible learning research to influence collaborative leadership. Education Sciences, 8(4), 1-9. https://doi.org/10.3390/educsci8040219
  19. Doren, B., Flannery, B., Lombardi, A., & Kato, M. (2013). The impact of professional development and student and teacher characteristics on the quality of postsecondary goals. Remedial and Special Education, 34, 215-224. https://doi.org/10.1177/0741932512468037
  20. DuFour, R., & Reeves, D. (2016). The futility of PLC lite. Phi Delta Kappan, 97(6), 69-71. https://doi.org/10.1177/0031721716636878
  21. Erlandson, D. A., Harris, E. L., Skipper, B. L. & Allen, S. T. (1993). Doing naturalistic inquiry: A guide to methods. Sage
  22. Eslinger, J. C. (2014). Navigating between a rock and a hard place: Lessons from an urban school teacher. Education and Urban Society, 46(2), 209-233. https://doi.org/10.1177/0013124512446221
  23. Fitzgerald, J., Ojanperä, S., & O’Clery, N. (2021). Is academia becoming more localised? The growth of regional knowledge networks within international research collaboration. Applied Network Science, 6(1), 1-27. https://link.springer.com/article/10.1007/s41109-021-00371-w
  24. Fowler, S. A., Coleman, M. R. B., & Bogdan, W. K. (2019). The State of the special education profession survey report. TEACHING Exceptional Children, 52(1), 8-29. https://doi.org/10.1177/0040059919875703
  25. Friend, M. P. & Cook. L. (2013). Interactions: Collaboration skills for school professionals.(7th ed.). Pearson.
  26. Friend, M. P. (2021). Interactions: Collaboration skills for school professionals. (9th ed.). Pearson.
  27. Glesne, C. (2015). Becoming qualitative researchers: An introduction. Pearson.
  28. Goepel, J. (2009). Constructing the individual education plan: Confusion or collaboration?. Support for Learning, 24(3), 126-132. https://doi.org/10.1111/j.1467-9604.2009.01412.x
  29. Grygas Coogle, C., Guerette, A. R., & Hanline, M. F. (2013). Early intervention experiences of families of children with an autism spectrum disorder: A qualitative pilot study. Early Childhood Research & Practice, 15(1). 97–115. https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1016155.pdf
  30. Hamre, B., Hedegaard-Sørensen, L., & Langager, S. (2018). Between psychopathology and inclusion: the challenging collaboration between educational psychologists and child psychiatrists. International Journal of Inclusive Education, 22(6), 655-670. https://doi.org/10.1080/13603116.2017.1395088
  31. Hargreaves, A., & O'Connor, M. T. (2018). Collaborative professionalism: When teaching together means learning for all. Corwin Press. https://doi.org/10.1080/13603116.2017.1395088
  32. Hedegaard-Soerensen, L., Jensen, C. R., & Tofteng, D. M. B. (2018). Interdisciplinary collaboration as a prerequisite for inclusive education. European Journal of Special Needs Education, 33(3), 382-395. https://doi.org/10.1080/08856257.2017.1314123
  33. IDEA (Individuals with Disabilities Education Improvement Act of). 20 U.S.C. s 1400 168 et seq. (2004). https://sites.ed.gov/idea/
  34. Kayhan, N., & Işıkdoğan Uğurlu, N. (2022). Meslek öncesi ve sırası süreçte özel eğitim personeli işbirliği: Özel eğitim aday öğretmenlerinin deneyimleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(1), 751-780. https://doi.org/10.29299/kefad.987474
  35. Johnson, D., Johnson, R., & Smith, K. (2007). The state of cooperative learning in postsecondary and professional settings. Educational Psychology Review, 19, 15-29. https://doi.org/10.1007/S10648-006-9038-8
  36. Kangas, S. E. (2018). Why working apart doesn’t work at all: Special education and English learner teacher collaborations. Intervention in School and Clinic, 54(1), 31-39.https://doi.org/10.1177/10534512187624
  37. Lamar-Dukes, P., & Dukes, C. (2005). Consider the roles and responsibilities of the inclusion support teacher. Intervention in School and Clinic, 41(1), 55-61. https://doi.org/10.1177/10534512050410011501
  38. Lodico, M. G., Spaulding, D. T., & Voegtle, K. H. (2010). Methods in educational research form theory to practice (2nd ed.). John Wiley & Sons, Inc.
  39. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage.
  40. Murawski, W. W. (2008). Five keys to co-teaching in inclusive classrooms. School Administrator, 65(8), 29. https://www.aasa.org/publications/school-administrator?id=4906
  41. Özdoğru, M. (2021). Öğretmenler arası iş birliği: Mevcut durum, engeller ve çözüm önerileri. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, 12 (23), 125-147. https://dergipark.org.tr/en/pub/eibd/issue/63474/853829
  42. Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. (2018). T.C. Resmî Gazete, (30471), 7 Temmuz 2018, 22-77.
  43. Quebec Fuentes, S., & Spice, L. (2015). Challenges encountered in building a university-high school collaboration: A case study. Professional Educator, 39(1), 1-20. https://eric.ed.gov/?id=EJ1062276
  44. Pürsün, T., Okutan, S., & Atbaşı, Z. (2021). Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi ile özel eğitim okullarında görev yapan öğretmenlerin iş birliğine ilişkin görüşleri. Journal of National Education, 50(232), 287-311. https://doi.org/10.37669 milliegitim.747646
  45. Ripley, S. (1997). Collaboration between general and special education teachers. ERIC Digest. https://eric.ed.gov/?id=ED409317
  46. Roffey, S., & Parry, J. (2013). Special needs in the early years: Supporting collaboration, communication and co-ordination. Routledge.
  47. Rosen, E. (2007). The culture of collaboration. Red Ape.
  48. Schultz, T. R., Able, H., Sreckovic, M. A., & White, T. (2016). Parent-teacher collaboration: Teacher perceptions of what is needed to support students with ASD in the inclusive classroom. Education and Training in Autism and Developmental Disabilities, 51(4), 344-354. https://www.jstor.org/stable/26173862
  49. Schultz, T., Able, H., Sreckovic, M., & White, T. (2016). Parent-Teacher collaboration: Teacher perceptions of what is needed to support students with ASD in the inclusive classroom. Education and Training in Autism and Developmental Disabilities, 51, 344-354. https://www.jstor.org/stable/26173862
  50. Scribner, J. P., Sawyer, R. K., Watson, S. T., & Myers, V. L. (2007). Teacher teams and distributed leadership: A study of group discourse and collaboration. Educational Administration Quarterly, 43(1), 67-100. https://doi.org/10.1177/0013161X06293631
  51. Smithson, J. (2017). The science of standards-based education. State Education Standard, 17(2), 15-21. https://www.nasbe.org/wp-content/uploads/Science-of-Standards-Based-Education_May-2017-Standard.pdf
  52. Sparks, D. (2013). Strong teams, strong schools. The Learning Professional, 34(2), 28-30. https://learningforward.org/wp-content/uploads/2013/04/strong-teams-strong-schools.pdf
  53. Stearns, E., Banerjee, N., Mickelson, R., & Moller, S. (2014). Collective pedagogical teacher culture, teacher–student ethno-racial mismatch, and teacher job satisfaction. Social Science Research, 45, 56-72. https://doi.org/10.1016/j.ssresearch.2013.12.011
  54. Stevens, R., & Slavin, R. (1995). The cooperative elementary school: Effects on students’ achievement, attitudes, and social relations. American Educational Research Journal, 32, 321-351. https://doi.org/10.3102/00028312032002321.
  55. Supovitz, J., & Sirinides, P. (2018). The linking study: An experiment to strengthen teachers’ engagement with data on teaching and learning. American Journal of Education, 124(2), 161-189. https://doi.org/10.1086/695610
  56. Tabak, M. (2021). Okul idarecileri ve özel eğitim öğretmenlerinin özel eğitim programlarının uygulanmasında idareci-öğretmen iş birliğine yönelik görüşleri (Tez Numarası: 707812) [Yüksek lisans tezi, Trakya Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
  57. UNESCO (2023). "Embracing technological innovation: UNESCO advances SDGs through inclusive education for learners." Erişim tarihi (01.05.2024) https://www.unesco.org/en/articles/embracing-technological-innovation-unesco-advances-sdgs-through-inclusive-education-learners
  58. UNESCO. (1994). The Salamanca Statement and framework for action on special needs education. Salamanca, Spain: World Conference on Special Needs Education: Access and Quality
  59. Vangrieken, K., Dochy, F., Raes, E., & Kyndt, E. (2015). Teacher collaboration: A systematic review. Educational research review, 15, 17-40. https://doi.org/10.1016/j.edurev.2015.04.002
  60. Vuran, S., Bozkuş-Genç, G., & Sani-Bozkurt, S. (2017). İşbirliği ile bireyselleştirilmiş eğitim programı geliştirme süreci: Durum çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 18(02), 165-184. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.316362
  61. WHO (2013) Improving the lives of children and young people: case studies from Europe. World Health Organization.
  62. World Health Organization. (2013). Global tuberculosis report. World Health Organization.
  63. Yener, C., & Dayı, E. (2021). Kaynaştırma öğrencileri ile çalışma yapan uzmanlar arasındaki BEP sürecindeki iş birliğinin uzman ve aile görüşlerine dayalı olarak belirlenmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 11(1), 76-93. https://doi.org/10.24315/tred.648737
  64. Yıldırım, H. H., & Kılıç, Y. (2024). Kaynaştırma/Bütünleştirme uygulamaları yapılan ilkokul sınıflarındaki özel gereksinimli öğrencilerin problem davranışlarına müdahalede iş birliğine yönelik öğretmen görüşleri. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(1), 66-76. https://doi.org/10.33206/mjss.1279220
  65. Zincirli, M., & Demir, Y. (2021). A scale development study on teachers' perceptions of collective efficacy in schools. International Journal of Curriculum and Instruction, 13(2), 1709-1723. https://eric.ed.gov/?id=EJ1291873