AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccordingly, it is recommended to develop institutional strategies to reduce alarm fatigue, ensure balanced workload planning, implement technological improvements in alarm management systems, and apply programs that support intrinsic motivation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: This study aims to determine the levels of alarm fatigue among healthcare professionals in hemodialysis units and to examine the relationship between alarm fatigue and quality of life. Materials and Methods: This descriptive and correlational study was conducted with 266 healthcare professionals working in two provinces. Data were collected between April 14 and June 14, 2025, using a sociodemographic information form, the Alarm Fatigue Scale, and the Quality of Life Scale. The data were analyzed using descriptive statistics, independent samples t-test, one-way analysis of variance, and correlation analysis. Results: The mean Alarm Fatigue Scale score of the participants was 20.70±8.40, and this level differed significantly according to variables such as age, length of professional experience, weekly working hours, intrinsic motivation level, and income–expense balance (p<0.05). Regarding quality-of-life subdimensions, the mean scores were 32.77±12.20 for compassion satisfaction, 18.48±7.66 for burnout, and 16.00±8.93 for secondary traumatic stress. In addition, statistically significant associations were observed between the Alarm Fatigue Scale and all subdimensions of the quality-of-life scale (p<0.05). Conclusion: The findings of this study revealed that alarm fatigue negatively affects the quality of life of healthcare professionals working in hemodialysis units. Accordingly, it is recommended to develop institutional strategies to reduce alarm fatigue, ensure balanced workload planning, implement technological improvements in alarm management systems, and apply programs that support intrinsic motivation.
Özet
Amaç: Bu araştırmanın amacı, hemodiyaliz ünitelerinde çalışan sağlık profesyonellerinin alarm yorgunluğu düzeylerini belirlemek, alarm yorgunluğu ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı nitelikte tasarlanan bu çalışma, iki ilde görev yapan 266 sağlık çalışanı ile yürütülmüştür. Veriler; sosyo-demografik bilgi formu, Alarm Yorgunluğu Ölçeği ve Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılarak 14 Nisan-14 Haziran 2025 tari-hleri arasında toplanmıştır. Elde edilen veriler betimleyici istatistikler, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi ve korelasyon an-alizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların alarm yorgunluğu ölçeği puan ortalaması 20,70±8,40 olduğu belirlenmiş olup, bu düzeyin yaş, mesleki deneyim süresi, haftalık çalışma süresi, içsel motivasyon düzeyi ve gelir–gider dengesi gibi değişkenlere göre istatistiksel olarak anlamlı biçimde farklılaştığı saptanmıştır (p<0,05). Yaşam kalitesine ilişkin alt boyut-lar incelendiğinde, mesleki tatmin puanının 32,77±12,20, tükenmişlik puanının 18,48±7,66 ve eş duyum yorgunluğu puanının 16,00±8,93 olduğu görülmüştür. Ayrıca, alarm yorgunluğu ölçeği ile yaşam ka-litesi ölçeğinin tüm alt boyutları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: Bu çalışmanın bulguları, alarm yorgunluğunun hemodiyaliz ünitelerinde görev yapan sağlık profesyonellerinin yaşam kalitesini etkilediğini ortaya koymuştur. Bu doğrultuda, alarm yorgunluğunu azaltmaya yönelik kurumsal stratejilerin geliştirilmesi, iş yükünün dengeli şekilde planlanması, alarm yönetim sistemlerinde teknolojik iyileştirmelere gidilmesi ve içsel motivasyonunu destekleyen programlarının uygulanması önerilmektedir.