Journals / Öneri Dergisi / 2026 / Cilt: 20 Sayı: 63

THE EFFECT OF ELECTION CAMPAIGNS ON GENERATION Z VOTERS POLITICAL PARTICIPATION, VOTING BEHAVIOR AND CANDIDATE PREFERENCE: 2024 TURKEY LOCAL ELECTIONS

SEÇİM KAMPANYALARININ Z KUŞAĞI SEÇMENLERİNİN SİYASAL KATILIMI, OY VERME DAVRANIŞI VE ADAY TERCİHİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: 2024 TÜRKİYE YEREL SEÇİMLERİ 

Pages
278–313
Publication Date
2025-01-27
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The research also presents detailed findings on the election campaigns and political advertisements that voters find most effective, as well as how voters evaluate the success and necessity of election campaigns conducted in Turkey.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study examines the impact of election campaigns on Generation Z voters in Turkey, a multi-party democracy where multiple parties and candidates compete and voter turnout is high, specifically investigating how election campaigns influence the political participation, voting behavior, and candidate preferences of Generation Z voters.
📊
Key Findings & Data:The research is structured within the context of two main methods: the correlational research design and the exploratory approach; data obtained from 700 participants were analyzed using descriptive statistics and parametric tests.
💡
Conclusion & Impact:The research also presents detailed findings on the election campaigns and political advertisements that voters find most effective, as well as how voters evaluate the success and necessity of election campaigns conducted in Turkey.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Seçim Kampanyaları · Siyasal Katılım · Oy Verme Yaklaşımı

Abstract

This study examines the impact of election campaigns on Generation Z voters in Turkey, a multi-party democracy where multiple parties and candidates compete and voter turnout is high, specifically investigating how election campaigns influence the political participation, voting behavior, and candidate preferences of Generation Z voters. The research is structured within the context of two main methods: the correlational research design and the exploratory approach; data obtained from 700 participants were analyzed using descriptive statistics and parametric tests. The findings provide evidence that election campaigns increase voter political participation and voting likelihood, while having minimal effects on candidate preference. Additionally, it has been found that as voters' political literacy competencies increase, their inclination towards political participation through election campaigns also rises; and election campaigns positively influence candidate indecision among voters with high levels of political literacy. Although it has been determined that voters tend to follow election campaigns, it has been observed that the identified effects of these campaigns are limited. It has been determined that these effects are similar among first-time voters as well. The research also presents detailed findings on the election campaigns and political advertisements that voters find most effective, as well as how voters evaluate the success and necessity of election campaigns conducted in Turkey.

Özet

Bu çalışma, birçok partinin ve adayın rekabet ettiği ve seçmen katılımının yüksek olduğu çok partili bir demokrasi olan Türkiye’de Z kuşağı seçmenlerinin seçim kampanyalarından etkilenme durumlarını incelemekle birlikte, daha spesifik olarak seçim kampanyalarının Z kuşağı seçmenlerinin siyasal katılımını, oy verme davranışını ve aday tercihini ne yönde etkilediğini araştırmaktadır. Araştırma, ilişkisel tarama modeli ve keşfedici yaklaşım olmak üzere iki ana yöntem bağlamında yapılandırılmış; 700 katılımcıdan elde edilen veriler tanımlayıcı istatistikler ve parametrik testler ile analiz edilmiştir. Bulgular, seçim kampanyalarının seçmenlerin siyasi katılımını ve oy kullanma olasılığını artırdığını, aday tercihi üzerinde ise çok az etkisi olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca seçim kampanyalarının politik okuryazarlık düzeyi yüksek olan seçmenlerin aday kararsızlığını azalttığını ve seçmenlerin politik okuryazarlık yeterlilikleri arttıkça seçim kampanyaları aracılığıyla siyasal katılıma yönelme oranlarının artacağı tespit edilmiştir. Seçmenlerin seçim kampanyalarını takip etme eğiliminde olduğu belirlense de seçim kampanyalarının tespit edilen etkilerinin sınırlı olduğu görülmüştür. Bu etkilerin ilk kez oy kullanan seçmenler bazında da benzer olduğu belirlenmiştir. Araştırma seçmenlerin en etkili bulduğu seçim kampanyaları ve kampanyalar dahilindeki siyasal reklamlara dair sonuçlar ile seçmenlerin Türkiye’de yürütülen seçim kampanyalarının başarısını ve gerekliliğini nasıl değerlendirdiğine yönelik detaylı bulgular da ortaya koymuştur.

🔖

Cite This Article

Çağlayan, S. (2025). THE EFFECT OF ELECTION CAMPAIGNS ON GENERATION Z VOTERS POLITICAL PARTICIPATION, VOTING BEHAVIOR AND CANDIDATE PREFERENCE: 2024 TURKEY LOCAL ELECTIONS. Öneri Dergisi, Cilt: 20 Sayı: 63, 278–313. https://doi.org/10.14783/maruoneri.1543172

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (100)

  1. Akduman, G. & Hatipoğlu, Z. (2021). Kim bu Z kuşağı? International Journal of Entrepreneurship and Management Inquiries, 5(9), 203-226
  2. Akyol, M. (2015). Seçim kampanyalarında sosyal medya kullanımı: Facebook ve 2014 cumhurbaşkanlığı seçimleri.” Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(55), 98-114. doi:10.17755/esosder.69431
  3. Ansolabehere, S. (2006). The paradox of minimal effects. Brady, H. E. & Johnston, R. (Ed.). Capturing Campaign Effects. (ss.29-44). Ann Arbor: The University of Michigan Press. doi:10.3998/mpub.132252
  4. Armutcu, B., Tan, A. (2023). Seçmenlerin siyasal davranışları üzerinde etkili olan faktörler: X-Y-Z kuşakları üzerine bir araştırma. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 13(1), 20-40. doi:10.30783/nevsosbilen.1064889
  5. Arslan, Ü. & Sağlam, M. (2022). Siyasal pazarlamada tutundurma faaliyetlerinin, sosyal medyanın ve referans grupların z kuşağı seçmen davranışı üzerindeki etkileri. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 450-474. doi:10.36362/gumus.1040246
  6. Atkin, C. & Heald, G. (1976). Effects of political advertising. Public Opinion Quarterly, 40(2), 216-228. doi:10.1086/268289
  7. Avcı, K. (2015). Siyasal partilerin seçim kampanyaları faaliyetlerine karşı seçmenin ilgi düzeyleri: 2015 genel seçimleri örneği. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 3(2), 177-205. doi:10.19145/guifd.13956
  8. Balcı, Ş. (2003). Politik kampanyalarda imaj yönetimi (genç parti örneği). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9, 143-162.
  9. Bartels, L.M. (2006). Priming and persuasion in presidential campaigns. Brady, H.E. & Johnston, R. (Ed.). Capturing campaign effects. (ss.78–114). Ann Arbor: University of Michigan Press.
  10. Başarır, M. (2016). Seçmenlerin oy verme davranışları ile liderlerin hitaplarında aradıkları ikna bileşenleri ve üslup çeşitleri arasındaki ilişki. İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 1(2), 218-233.
  11. Berelson, B.R., Lazarsfeld, P.E., & McPhee, W.N. (1954). Voting: A study of opinion formation in a presidential campaign. University of Chicago Press.
  12. Bimber, B. (2003). Information and American democracy: Technology in the evolution of political power. Cambridge University Press.
  13. Bochel, H. (2009). Political Literacy. McManus, M. & Taylor, G. (Ed.). Active learning and active citizenship: Theoretical contexts. (ss.150-168). Birmingham: The Higher Education Academy Network.
  14. Bostancı, M. (2014). Siyasal iletişim 2.0. Erciyes İletişim Dergisi, 3(3), 84-96. doi:10.17680/akademia.v3i3.5000006569
  15. Boulianne, S. (2015). Social media use and participation: A meta-analysis of current research. Information, Communication & Society, 18(5), 524-538. doi: 10.1080/1369118X.2015.1008542
  16. Broockman, D.E. & Kalla, J.L. (2022). When and why are campaigns’ persuasive effects small? Evidence from the 2020 U.S. presidential election. American Journal of Political Science, 67(4), 833-849. doi:10.1111/ajps.12724
  17. Cameron, D.R. (1974). Toward a theory of political mobilization The Journal of politics, 36(1), 138-171. doi: 10.2307/2129113
  18. Campbell, A., Converse, P.E., Miller, W.E., & Stokes, D.E. (1960). The American voter. The University of Chicago Press. Campbell, J.E. (2001). When have presidential campaigns decided election outcomes? American Politics Research, 29(5), 437-460. doi:10.1177/1532673X01029005
  19. Cann, D.M. & Cole, J.B. (2011). Strategic campaigning, closeness, and voter mobilization in U.S. presidential elections. Electoral Studies, 30(2), 344-352. doi:10.1016/j.electstud.2010.10.004
  20. Carey, J. M., & Shugart, M. S. (1995). Incentives to cultivate a personal vote: A rank ordering of electoral formulas. Electoral Studies, 14(4), 417-439. doi: https://doi.org/10.1016/0261-3794(94)00035-2
  21. Cassel, C.A. & Lo, C.C. (1997). Theories of political literacy. Political Behavior, 19, 317-335. doi:10.1023/A:1024895721905
  22. Ceccarini, L. & Diamanti, I. (2013). The election campaign and the ‘last-minute’ deciders. Contemporary Italian Politics, 5(2), 130-148. doi:10.1080/23248823.2013.812406
  23. Christian, B. (2016). Correct voting at the 2013 German federal election: An analysis of normatively desirable campaign effects. German Politics, 26(1), 170-186. doi:10.1080/09644008.2016.1183197
  24. Chu, X., Vliegenthart, R., Otto, L., Lecheler, S., de Vreese, C. & Kruikemeier, S. (2024). Do online ads sway voters? Understanding the persuasiveness of online political ads. Political Communication, 41(2), 290-314. doi:10.1080/10584609.2023.2276104
  25. Claassen, R.L. (2011). Political awareness and electoral campaigns: Maximum effects for minimum citizens? Political Behavior, 33, 203-223. doi:10.1007/s11109-010-9129-6
  26. Conway, M. (1994). Political parties and political mobilization. American Review of Politics, 14, 549-563.
  27. Cutts, D., Fieldhouse, E., & John, P. C. (2009). Is voting habit forming? The longitudinal impact of a GOTV campaign in the UK. Journal of Elections, Public Opinion and Parties, (3), 251-263. doi: 10.1080/17457280903073914
  28. Çetin, Z. (2022). Bir seçmen olarak z kuşağı ve davranışlarına yönelik bir araştırma. Journal of Theorical & Empirical Research on Management, 2(1), 11-25.
  29. Dağ, Nilgün ve Mehmet Koçer. (2019). “Türkiye’de Politik Okuryazarlık.” OPUS, Uluslararası Toplum araştırmaları Dergisi 13 (19): 2150-2175. https://doi.org/10.26466/opus.567352.
  30. Demirtaş, M.C. (2017). Siyasal değerlerin seçmen davranışlarına yönelik etkileri üzerine bir araştırma. Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(1).
  31. Denver, D. (2010). The results: How britain voted? Parliamentary Affairs, 63(4), 588-606. doi:10.1093/pa/gsq017
  32. Dimitrova, D.V. & Bystrom, D.G. (2017). The role of social media in the 2016 iowa caucuses. Journal of Political Marketing. doi:10.1080/15377857.2017.1377141.
  33. Dmytrenko, O. (2024). The political potantial of digital generation. Foreign Affairs, 34(4), 128-140. doi: 10.46493/2663- 2675.34(4).2024.128
  34. Downs, S. (1957). An economic theory of democracy. New York: Harper.
  35. Dudley, R.L. & Gitelson, A.R. (2002). Civic education, and civic engagement: A return to political socialization? Applied Developmental Science, 6(4), 175-182. doi:10.1207/S1532480XADS0604_3
  36. Enli, G. (2017). Twitter as arena fort he authentic outsider: Exploring the social media campaigns of Trump and Clinton in the 2016 US presidental election. European Journal of Communication, 32(1). doi: 10.1177/02673231166828
  37. Esser, F. & Pfetsch, B. (2004). Meeting the challenges of global communication and political integration. Esser, F. & Pfetsch, B. Comparing political communication: Theories, cases, and challenges. (ss.384- 410). Cambridge University Press.
  38. Fieldhouse, E., Fisher, J., & Cutts, D. (2020). Popularity equilibrium: Testing a general theory of local campaign effectiveness. Party Politics, 26(5), 529-542. doi:10.1177/1354068818823443
  39. Fowler, A. (2016). What explains incumbent success? Disentangling selection on party selection on candidate characteristics, and Office-holding benefits. Quarterly Journal of Political Science, 11, 313-338. doi: 10.1561/100.00015108
  40. Gallagher, M. (2003). Do political campaigns matter? Campaign effects in elections and referendums. Representation, 40(1), 67-68. doi:10.1080/00344890308523247
  41. Geçer, E. (2018). Political marketing in a turkish context: Values and practices. E-GİFDER, 6(1).
  42. Gerber, A.S. & Green, D.P. (2000). The effects of canvassing, telephone calls, and direct mail on voter turnout: A field experiment. American Political Science Review, 92i 401–411. doi:10.2307/2585837
  43. Green, D. P., & Gerber, A. S. (2008). Get out the vote: How to increase voter turnout (Second ed.). Washington, DC: The Brookings Institution Press.
  44. Güllüpunar, H. (2013). Seçim kampanyalarında yüz-yüze iletişim tekniği olarak canvassing: 2011 seçim kampanyaları bağlamında gümüşhane araştırması. Selçuk İletişim, 7(2), 82-96.
  45. Gürel, E. & Eyüboğlu, E. (2023). Political communication in digital media and online political participation of generation z. The Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 13(4), 980-994. doi:10.7456/tojdac.1321756
  46. Hafızoğlu, Y. (2021). Z kuşağı seçmen davranışları. Journal of Education and New Approaches, 4(2), 141-164. doi:10.52974/jena.1035189
  47. Hansen, K.M. & Pedersen, R.T. (2014). Campaigns matter: How voters become knowledgeable and efficacious during election campaigns. Political Communication, 31(2), 303-324. doi:10.1080/10584609.2013.815296
  48. Harrop, M. & Miller, W.L. (1987). Elections and voters. London:The Macmillan Press.
  49. Hewitt, L., Broockman, D., Coppock, A., Tappin, B.M., Slezak, J., Coffman, V., Lubin, N. & Hamidian, M. (2024). How experiments help campaigns persuade voters: Evidence from a large archive of campaigns’ own experiments. American Political Science Review. doi:10.1017/S0003055423001387
  50. Hirano, S. & Snyder, J. (2018). The direct primary and voting behavior in U.S. general elections. Boatright, R.G. (Ed.) Routledge handbook of primary elections. Taylor & Francis.
  51. Holt, K., Shehata, A., Strömback, J. & Ljungberg, E. (2013). Age and the effects of news media attention and social media use on political interest and participation: Do social media function as leveller? Euuropean Journal of Communication, 28(1), 19-34. doi:10.1177/0267323112465
  52. Hong, Y. (2015). The effects of political socialization in event marketing on the youth: The three little pigs and good luck charms campaigns in Taiwan’s 2012 presidential election. Asian Journal of Political Science, 23(2), 207-225. doi:10.1080/02185377.2015.1041146
  53. İnal, İ.H. (2023). Z kuşağının sosyal medyanın siyasi etkisine yönelik algısının sosyal medyanın oy verme davranışı üzerindeki etkisine yönelik algısına etkisi ve sosyal medyada siyasi iletişim davranışının aracılık rolü. International Journal of Social and Humanities Sciences Research, 10(92), 378-394. doi:10.26450/jshsr.3505
  54. Jacobson, G.C. (2015). How do campaigns matter? Annual Review of Political Science, 18, 31-47. doi:10.1146/annurev-polisci-072012-113556.
  55. Jamil, A., Briandana, R. & Sulistyanto, A. (2024). Political literacy: Why do we have to come to the voting on wednesday, 14th february 2024? Abdimas Umtas: Jurnal Pengabdian Kepada Masyarakat, 7(2). doi:10.35568/abdimas.v7i2.4746
  56. Kalla, J.L. & Broockman, D.E. (2017). Persuasive effects of campaign contact in general elections: Evidence from 49 field experiments. American Political Science Review, 112(01), 148-166. doi:10.1017/S0003055417000363
  57. Karaca, P. (2020). Sosyal medya ve demokratik katılım ilişkisi: 24 haziran 2018 cumhurbaşkanlığı seçim kampanyasında sosyal medya kullanımı. Uluslararası Halkla İlişkiler ve Reklam Çalışmaları Dergisi, 3(1), 108-141.
  58. Karaçor, S. & Gözüm, P. (2012). Türkiye’de seçmen tercihlerinin oluşmasında seçim kampanyaları ve siyasal pazarlamanın rolü üzerine bir araştırma. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 12(24), 403-426.
  59. Karataş, E. & Tarhan, A. (2024). Y ve Z kuşağının siyasal tutum ve davranışlarının oy verme yaklaşımları çerçevesinde değerlendirilmesi üzerine bir araştırma. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(1), 393-414.
  60. Keçe, M. & Dinç, E. (2015). Demokratik katılım ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. GEFAD, 35(1), 177-207.
  61. Köksal, H. & Erol, M. (2021). Politik okuryazarlık ölçeğinin geliştirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 444-471. doi:10.29299/kefad.762306
  62. Krotzek, L.J. (2019). Inside the voter’s mind: The effect of psychometric microtargeting on feelings toward and propensity to vote for a candidate. International Journal of Communication, 13(0).
  63. Lau, R.R., Sigelman, L. & Brown Rovner, I. (2007). The effects of negative political campaigns: A meta-analytic eassessment. The Journal of Politics, 69 (4), 1176–1209.
  64. Lavigne, M. (2020). Strengthening ties: The influence of microtargeting on partisan attitudes and the vote. Party Politics, 27(5), 965-976. doi:10.1177/1354068820918387
  65. Lazarsfeld, P.F., Berelson, B., & Gaudet, H. (1948). The people’s choice: How the voters makes up his mind in a presidential campaign. Columbia University Press.
  66. Loader, B. D., Vromen, A., & Xenos, M. A. (2014). The networked young citizen: Social media, political participation, and civic engagement. Information, Communication and Society, 17(2). doi: 0.1080/1369118X.2013.871571.
  67. Maarek, P.J. (2014). Politics 2.0: New forms of digital political marketing and political communication. Trípodos, Número, 34, 13-22.
  68. McBeth, M.K. (2022). Coddled or engaged? Teaching political tolerance to generation z students. Journal of Political Science Education, 18(4), 438-454. doi: 10.1080/15512169.2022.2097915
  69. McNair, B. (2011). An Introduction to political communication. London: Routledge.
  70. Mısıroğlu, D. (2023). Türkiye’de z kuşağının siyasal katılım süreçlerinin değerlendirilmesi. PEARSON Journal, 8(26), 748-760. doi:10.5281/zenodo.10394338
  71. Milbrath, L.W. (1981). Political participation. Long, S.L. (Ed.). The handbook of political behavior. (ss.197-240). Boston: Springer.
  72. Nadeau, R., Nevitte, N., Gidengil, E. & Blais, A. (2008). Election campaigns as information campaigns: Who learns and does it matter? Political Communication, 25(3), 229-248. doi:10.1080/10584600802197269
  73. Nedelmann, B. (1987). Individuals and parties-changes in process of political mobilization. European Sociological Review, 3(3), 181-202. doi: 10.1093/oxfordjournals.esr.a036449
  74. Niemi, R.G., & Weisberg, H.F. (1984). Controversies in voting behavior. CQ Press
  75. Norris, P. (2002). Democratic phoenix: Reinventing political activism. Cambridge University Press.
  76. Ohme, J. (2019). When digital natives enter the electorate: Political social media use among first-time voters and its effects on campaign participation. Journal of Information Technology & Politics, 16(2), 119-136. doi:10.1080/19331681.2019.1613279
  77. Özdemir, H. (2023). Gençlerin siyasete ilgisi ve oy verme davranışında lider faktörünün etkisi. SDÜ İfade, 5(2), 66-81. Özkan, A. (2007). Siyasal iletişim stratejileri. İstanbul: Tasam Yayınları.
  78. Öztürk-Küçük, H. & Toklu, İ.T. (2020). Seçimlerde oy verme davranışını ne etkiler? Z kuşağı üzerine bir araştırma. Business & Management Studies: An International Journal, 8(5). doi:10.15295/bmij.v8i5.1679
  79. Öztürk, O. (2020). Aile kurumunun z kuşağının siyasal katılım davranışına etkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
  80. Pedersen, R.T., Dahlgaard, J.O., & Citi, M. (2019). Voter reactions to candidate background characteristics depend on candidate policy positions. Electoral Studies, 61. doi: 10.1016/j.electstud.2019.102066
  81. Putri, N.E. & Mubarak, A. (2020). Influence of political literacy on the political participation of beginner voters in regional election. Advances in Economics, Business and Management Research, 125, 311-317. doi:10.2991/aebmr.k.200305.213
  82. Ronald Alfred, J.J. & Wong, S.P. (2022). The relationship between the perception of social media credibility and political engagement in social media among generation z. Journal of Communication, Language and Culture, 2(2), 18-33. doi: 10.33093/jclc.2022.2.2.2
  83. Rosenstone, S.J., Hansen, J.M. (1993). Mobilization, participation, and democracy in America. Macmillan Publishing Company
  84. Sa’adawisna, D. & Putra, B.K. (2023). Political education to increase beginner voter participation in the 2019 generel elections. Awang Long Law Review, 5(2). doi:10.56301/awl.v5i2.716
  85. Salisbury, R.H. (1975). Research on political participation. American Journal of Political Science, 19(2), 323-342. doi:10.2307/2110440
  86. Shin, J.H. (2016). The choice of candidate-centered electoral systems in new democracies. Party Politics, 23(2). doi: https://doi.org/10.1177/135406881558153
  87. Spenkuch, J.L. & Toniatti, D. (2018). Political advertising and election results. The Quarterly Journal of Economics, 133(4), 1981-2036. doi:10.1093/qje/qjy010
  88. Stevens, D., Karp, J.A. & Hodgson, R. (2011). Party leaders as movers and shakers in british campaigns? Results from the 2010 election. Journal of Elections, Public Opinion and Parties, 21(2), 125-145. doi:10.1080/17457289.2011.562613
  89. Tarrow, S. G. (2011). Power in movement: Social movements and contentious politics. Cornell University.
  90. Triwardani, R. & Wiendijarti, I. (2016). From political marketing to political literacy: Beginner voter’s brand new meaning for developing political party’s advertising as socialization media in the election. OIDA International Journal of Sustainable Development, 9(7), 33-40.
  91. Türk Dil Kurumu. (t.y.) Z kuşağı. 19 Ocak 2024 tarihinde https://sozluk.gov.tr/ adresinden alındı.
  92. Ustaahmetoğlu, E. & Toklu, İ.T. (2023). Oy vermeye yönelik tutumun öncülü ve ardılı: Z kuşağı seçmenleri üzerine bir araştırma. İstanbul Aydın Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(1), 41-59.
  93. Weiss, J. (2020). What is youth political participation? Literature review on youth political participation and political attitudes. Frontiers in Political Science, 2. doi:10.3389/fpos.2020.00001
  94. van der Meer, T.W.G., Walter, A. & Van Aelst, P. (2015). The contigency of voter learning: How election debates influenced voters’ ability and accuracy to position parties in the 2010 Dutch election campaign. Political Communication, 33(1), 136-157. doi:10.1080/10584609.2015.1016639
  95. Vavreck L. (2009). The message matters: The economy and presidential campaigns. Princeton, NJ: Princeton University Press.
  96. Verba, S., Schlozman, K. L., & Brady, H. E. (1995). Voice and equality: Civic voluntarism in American politics. Harvard University Press
  97. Yavuz, C. & Sezer, S. (2018). Siyasi partilerin 2015 seçim çalışmalarında kullandığı propaganda müziklerinin seçmenlerin tercihi üzerindeki etkisi. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 8(1), 29-34.
  98. Yıldırım, O. & Sönmez, B. (2022). Umut mekânı olarak internet: Toplumsal olaylar ve hak arama bağlamında z kuşağı üzerine mikro bir inceleme. Yeni Medya, 12, 234-257. doi: 10.55609/yenimedya.1054786
  99. Yüksek Seçim Kurulu. (t.y.). Açık veri portalı. 28 Haziran 2024 tarihinde https://acikveri.ysk.gov.tr/anasayfa adresinden alındı.
  100. Yüksek Seçim Kurulu. (t.y.). Seçim istatistikleri: 31 mart 2024 mahalli idareler genel seçimlerine ait istatistik bülteni. 29 Haziran 2024 tarihinde https://www.ysk.gov.tr/tr/secim-i%CC%87statistikleri/78318 adresinden alındı.